ōtu (p. 84) கிறேன், ஓதினேன், வேன், ஓத, v. a. To recite the vedas with appropriate intonations, aspirations, &c.--being one of the six duties of the brahman; to chant a sacred eulogy in the temple, வேத மோத. 2. To read, learn, recite audibly in order to commit to memory, படிக்க. 3. To speak, say, declare, சொல்ல. 4. To repeat prayers--as the Romanists and Mohomedans, செபமுச்சரிக்க. 5. To give advice, persuade clandestinely, to teach one to act with duplicity, புத்திசொல்ல. 6. To utter incantations, to consecrate, மந்திரமுரைக்க. ஓதாதார்க்கில்லையுணர்வுடனொழுக்கம். Knowledge and good manners are not to be found in unlearned men. ஓதாமலொருநாளுமிருக்கவேண்டாம். Employ your whole time in the pursuit of knowledge. ஓதுவதொழியேல். Cease not to learn. (ஔ வை.) எண்ணெயோதிக்கொடுக்கிறது. To administer holy oil to women in labor. காதிலேயோதிவிட்டான். He has given him secret advice, he has prevailed on him by underhand or secret means. நூறுநாளோதியாறுநாள்விடத்தீரும். The traces of learning made in a hundred days will be effaced by indolence in six. ஓதியிறைக்க, inf. To sprinkle holy water. ஓதியுடைக்க, inf. To break a cocoanut with appropriate incantations. ஓதிவிட, inf. To cease reading. ஓதினநீர், s. Holy water, consecrated water. ஓதுவான், s. A teacher of the vedas, and other sacred literature, ஆசா ன். 2. A learner, a scholar, a student, படிப்பவன். 3. The eulogist of the god of the temple whose duty it is to chant the verses directed by the attending priest, திருப்பாட்டுப்பாடுவோன். ஓதுவானெல்லாமுழுவான்றலைக்கடையில். The scholar must wait at the backdoor of the ploughman; i. e. learning is dependent on the plough. ஓதுவிக்க, inf. To teach the vedas, வேதங்கற்பிக்க. 2. To teach science, instruct, படிப்பிக்க. ஓதல், v. noun. Reciting the vedas, &c. 2. Reading. 3. Learning, speaking. ஓதலினன்றேவேதியர்க்கொழுக்கம். Good manners in a brahman are preferable to the recitation of the vedas. ஓதற்றொழிலுரித்துயர்ந்தோர்மூவர்க்கும். The right of reciting the vedas belongs to the three superior classes; i. e. brahmans, kings, and merchants. (அகப்.) ஓதன்மை, v. noun. The act of reading, ஓதற்றன்மை. 2. Chanting, பாடல். (p.) 91)

ōvr (p. 84) s. Mechanics, artisans, smiths, கம்மாளர். 2. Painters, sculptors, workers in the fine arts, சித்திரகாரர். 3. Bards, eulogists employed by princes, in their processions to repeat their titles, praises, &c., பாடற்கீழ்மக்கள். (p.) 140) *

mīkkūṟuvōr (p. 355) appel. n. [pl.] Panegyrists, eulogists, புகழ்வோர். 24)

veḷḷai (p. 401) s. Whiteness, வெண்மை. 2. (fig.) Plain-heartedness, transparency, apparentness, தெளிவு. 3. Chunam, சுண்ணாம்பு. 4. Fluor albus, the whites, வெட்டை. 5. Clothes washed by a dobie, வண்ணான்வெ ள்ளை. 6. Conch or chank, சங்கு. 7. A goat, வெள்ளாடு. 8. A kid, வெள்ளாட்டுக்குட் டி. 9. Silver, வெள்ளி. 1. White lead. 11. A kind of stanza, as வெண்பா; [ex வெள்.] இதுதுய்யவெள்ளயைாயிருக்கிறது. It is pure white. வெள்ளைக்கில்லைகள்ளச்சிந்தை. A pure person is without fraud. [prov.] வண்ணான்வெள்ளைகொண்டுவரவில்லை. The washerman did not bring the clothes clean. அவளுக்குவெள்ளைசாய்க்கிறது. She has flux of the whites. வீடுவெள்ளையடித்திருக்கிறது..... The house is white-washed. பாட்டுவெள்ளையாயிருக்கவேணும். The poetical composition must be plain. வெள்ளைகொடுக்கவினைதீரும்...... By giving chunam, sins will be propitiated. [prov.] வெள்ளைக்கரடி, s. A white bear. வெள்ளைக்கரு, s. White of an egg. See கரு. வெள்ளைக்கர்ப்பூரம், s. Crude camphor. வெள்ளைக்கவி, s. A eulogist who gets another to begin his poem. 2. An ode thus composed. வெள்ளைக்காகிதம், s. Blank paper. வெள்ளைக்காக்கணம்--காக்குறட்டை, s. A variety of the காக்கட்டான் shrub. வெள்ளைக்காரர், s. White-men, Europeans. வெள்ளைக்கிளி, s. A white kind of parrot, the Cockatoo. வெள்ளைக்கீரி, s. A sort of mungoose. வெள்ளைக்குங்கிலியம், s. White resin. வெள்ளைக்குதிரை, s. A white horse, &c. See under குதிரை. வெள்ளைக்குப்போட, inf. To give clothes to be washed by the washerman. வெள்ளைக்குன்றி, s. See வெண்குன்றி. வெள்ளைச்சாரணை, s. A variety of Trianthema monogyna. See சாரணை. வெள்ளைச்செவ்வந்தி, s. A flowering plant. See செவ்வந்தி. வெள்ளைச்சொல், s. A common word. வெள்ளைச்சோளம், s. White maize. வெள்ளைத்தமிழ், s. Plain Tamil. வெள்ளைத்தினை, s. White millet. See தினை. வெள்ளைநிறத்தாள்--வெள்ளைமெய்யாள், appel. n. An epithet of Sarasvati, as white. சரஸ்வதி. வெள்ளைபூண, inf. [com. வெள்ளைகட்ட.] To put on white garments. (p.) வெள்ளைப்பசளை, s. A variety of the பசளை creeper. வெள்ளைப்பஸ்பம், s. Calcined powder of metals. வெள்ளைப்பாஷாணம், s. Rat's bane, or white oxide of arsenic, as எலிப்பாஷாணம். வெள்ளைப்பூண்டு, s. Garlic, as வெள் ளுள்ளி, Allium sativum. வெள்ளைப்போளம், s. Myrrh. See போளம். வெள்ளைப்பொன்னாவிரை, s. A plant. See ஆவிரை. வெள்ளைமந்தாரை, s. A variety of the Bauhinia tree. See மந்தாரை. வெள்ளைமாதளை, s. A pomegranate whose fruit has white seeds. வெள்ளையடிக்க, inf. To white-wash with chunam, சுண்ணாம்படிக்க. வெள்ளையவிழ்க்க, inf. To loosen a canopy or cloth spread over a room. வெள்ளையானை, s. A white elephant. வெள்ளையானையூர்தி--வெள்ளைவாரணன், appel, n. An epithet of Indra and A yenar, as conveyed on a white elephant, இந்திரன், ஐயனார். வெள்ளையுஞ்சொள்ளையும், White apparel --used in burlesque. வெள்ளைவண்ணாத்தை, s. A dull greyish insect flying by night as well as by day, ஓர்பூச்சி. வெள்ளைவீச, inf. To make signals, with a white flag to a vessel, &c. வெள்ளைவெளேர், Exceedingly white. வெள்ளைவெளேரென்றிருக்கிறது....... It is exceedingly white. வெள்ளைவைக்க--வெள்ளைபூச, inf. To mix slaked lime with coarse plaster, before polishing. 33)