ōtu (p. 84) கிறேன், ஓதினேன், வேன், ஓத, v. a. To recite the vedas with appropriate intonations, aspirations, &c.--being one of the six duties of the brahman; to chant a sacred eulogy in the temple, வேத மோத. 2. To read, learn, recite audibly in order to commit to memory, படிக்க. 3. To speak, say, declare, சொல்ல. 4. To repeat prayers--as the Romanists and Mohomedans, செபமுச்சரிக்க. 5. To give advice, persuade clandestinely, to teach one to act with duplicity, புத்திசொல்ல. 6. To utter incantations, to consecrate, மந்திரமுரைக்க. ஓதாதார்க்கில்லையுணர்வுடனொழுக்கம். Knowledge and good manners are not to be found in unlearned men. ஓதாமலொருநாளுமிருக்கவேண்டாம். Employ your whole time in the pursuit of knowledge. ஓதுவதொழியேல். Cease not to learn. (ஔ வை.) எண்ணெயோதிக்கொடுக்கிறது. To administer holy oil to women in labor. காதிலேயோதிவிட்டான். He has given him secret advice, he has prevailed on him by underhand or secret means. நூறுநாளோதியாறுநாள்விடத்தீரும். The traces of learning made in a hundred days will be effaced by indolence in six. ஓதியிறைக்க, inf. To sprinkle holy water. ஓதியுடைக்க, inf. To break a cocoanut with appropriate incantations. ஓதிவிட, inf. To cease reading. ஓதினநீர், s. Holy water, consecrated water. ஓதுவான், s. A teacher of the vedas, and other sacred literature, ஆசா ன். 2. A learner, a scholar, a student, படிப்பவன். 3. The eulogist of the god of the temple whose duty it is to chant the verses directed by the attending priest, திருப்பாட்டுப்பாடுவோன். ஓதுவானெல்லாமுழுவான்றலைக்கடையில். The scholar must wait at the backdoor of the ploughman; i. e. learning is dependent on the plough. ஓதுவிக்க, inf. To teach the vedas, வேதங்கற்பிக்க. 2. To teach science, instruct, படிப்பிக்க. ஓதல், v. noun. Reciting the vedas, &c. 2. Reading. 3. Learning, speaking. ஓதலினன்றேவேதியர்க்கொழுக்கம். Good manners in a brahman are preferable to the recitation of the vedas. ஓதற்றொழிலுரித்துயர்ந்தோர்மூவர்க்கும். The right of reciting the vedas belongs to the three superior classes; i. e. brahmans, kings, and merchants. (அகப்.) ஓதன்மை, v. noun. The act of reading, ஓதற்றன்மை. 2. Chanting, பாடல். (p.) 91)

ōvr (p. 84) s. Mechanics, artisans, smiths, கம்மாளர். 2. Painters, sculptors, workers in the fine arts, சித்திரகாரர். 3. Bards, eulogists employed by princes, in their processions to repeat their titles, praises, &c., பாடற்கீழ்மக்கள். (p.) 140) *

tuti (p. 247) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To praise, enlogize, flatter, தோத்திரிக்க. 2. [vul.] To think. நினைக்க. கனவிலும்அதைத்துதிக்கமாட்டேன். I do not think of it, even in dreams. துதித்துக்கொண்டாட, inf. To celebrate. துதிநிந்தை--நிந்தாஸ்துதி, s. Irony, இ கழாஇகழ்ச்சி. துதித்தல்--துதிப்பு, v. noun. Praising, eulogizing, ஸ்தோத்திரிக்கை. 8)

pẕiccu (p. 302) கிறேன், பழிச்சினேன், வேன், ப ழிச்ச, v. a. To adore the deity, தெய்வம்போ ற்ற. 2. To Praise, as an act of worship; to extol, to eulogize, துதிக்க. (p.) பழிச்சினர்ப்பரவல், v. noun. Praising devotees. பழிச்சல், v. noun. Praising, துதித்தல். (சது.) 80)

pārāṭṭu (p. 312) கிறேன், பாராட்டினேன், வேன், பாராட்ட, v. a. To celebrate, to show forth, to make much of, விசேஷிக்க. 2. To applaud, to commend, to eulogize, புகழ. 3. To expatiate on, to hold up to view, to dwell on, விரித்துரைக்க. 4. To caress, to fondle, to entertain with fondness, உபசரிக்க. 5. To magnify, to exaggerate, to boast, சிறப்பிக்க. 6. To be particular about a work, a writing, &c., to be too long about a thing, to delay, சாவதானமாய்ச்செய்ய. 7. To talk of a subject merely to please, இனிமையாய்ப் பேச. 8. To make formal professions, உரி மைபாவிக்க. (c.) பாராட்டிக்கேட்க, inf. To listen to a poem, a story, &c., and praise it. பாராட்டிப்பேச, inf. To commend, to extol, to speak highly of. பாராட்டுந்தாய், s. A nurse to divert a child, one of the five kinds of nurses, ஐவகைத்தாயிலொருத்தி. பாராட்டு, v. noun. Applause, praise, commendation, புகழ்ச்சி. 2. Caressing, entertaining one with great fondness, அணைக்கை. 3. Expatiating. descanting, dwelling on, விரித்துரைக்கை. 4. Celebration, கொண்டாட்டம். 5. Magnifying, ஆடம் பரம். 6. Pleasantry, amusing, or interesting talk, சந்தோஷம். பாராட்டுக்காரன், s. A fop. a finical or showy person. 2. An exaggerator. பாராட்டுப்பேச, inf. [prov.] To praise, to applaud. மேன்மைபாராட்ட, inf. To boast, to speak of one's greatness. 14) *

pukẕ (p. 321) --புகழு, கிறேன், புகழ்ந்தேன், வேன், புகழ, v. a. To praise, extol, to laud, to eulogize, to panegyrize, துதிக்க. 2. To flatter, to applaud, பாராட்ட. (c.) புகழ்நிலை, s. One of the thirty-two rhetorical figures. See அலங்காரம். புகழ்ந்தேத்தல், v. noun. Extolling. புகழ்பொருள், s. That which is panegyrized, or praised. புகழ்பொருளுவமையணி, s. A rhetorical figure, ஓர்அலங்காரம். புகழ்வோர்--புகழுவோர், appel. n. Encomiasts, panegyrists. புகழ்தல்--புகழுதல், v. noun. Praising. See நவபுண்ணியம். 26)

mīkkūṟuvōr (p. 355) appel. n. [pl.] Panegyrists, eulogists, புகழ்வோர். 24)

veḷḷai (p. 401) s. Whiteness, வெண்மை. 2. (fig.) Plain-heartedness, transparency, apparentness, தெளிவு. 3. Chunam, சுண்ணாம்பு. 4. Fluor albus, the whites, வெட்டை. 5. Clothes washed by a dobie, வண்ணான்வெ ள்ளை. 6. Conch or chank, சங்கு. 7. A goat, வெள்ளாடு. 8. A kid, வெள்ளாட்டுக்குட் டி. 9. Silver, வெள்ளி. 1. White lead. 11. A kind of stanza, as வெண்பா; [ex வெள்.] இதுதுய்யவெள்ளயைாயிருக்கிறது. It is pure white. வெள்ளைக்கில்லைகள்ளச்சிந்தை. A pure person is without fraud. [prov.] வண்ணான்வெள்ளைகொண்டுவரவில்லை. The washerman did not bring the clothes clean. அவளுக்குவெள்ளைசாய்க்கிறது. She has flux of the whites. வீடுவெள்ளையடித்திருக்கிறது..... The house is white-washed. பாட்டுவெள்ளையாயிருக்கவேணும். The poetical composition must be plain. வெள்ளைகொடுக்கவினைதீரும்...... By giving chunam, sins will be propitiated. [prov.] வெள்ளைக்கரடி, s. A white bear. வெள்ளைக்கரு, s. White of an egg. See கரு. வெள்ளைக்கர்ப்பூரம், s. Crude camphor. வெள்ளைக்கவி, s. A eulogist who gets another to begin his poem. 2. An ode thus composed. வெள்ளைக்காகிதம், s. Blank paper. வெள்ளைக்காக்கணம்--காக்குறட்டை, s. A variety of the காக்கட்டான் shrub. வெள்ளைக்காரர், s. White-men, Europeans. வெள்ளைக்கிளி, s. A white kind of parrot, the Cockatoo. வெள்ளைக்கீரி, s. A sort of mungoose. வெள்ளைக்குங்கிலியம், s. White resin. வெள்ளைக்குதிரை, s. A white horse, &c. See under குதிரை. வெள்ளைக்குப்போட, inf. To give clothes to be washed by the washerman. வெள்ளைக்குன்றி, s. See வெண்குன்றி. வெள்ளைச்சாரணை, s. A variety of Trianthema monogyna. See சாரணை. வெள்ளைச்செவ்வந்தி, s. A flowering plant. See செவ்வந்தி. வெள்ளைச்சொல், s. A common word. வெள்ளைச்சோளம், s. White maize. வெள்ளைத்தமிழ், s. Plain Tamil. வெள்ளைத்தினை, s. White millet. See தினை. வெள்ளைநிறத்தாள்--வெள்ளைமெய்யாள், appel. n. An epithet of Sarasvati, as white. சரஸ்வதி. வெள்ளைபூண, inf. [com. வெள்ளைகட்ட.] To put on white garments. (p.) வெள்ளைப்பசளை, s. A variety of the பசளை creeper. வெள்ளைப்பஸ்பம், s. Calcined powder of metals. வெள்ளைப்பாஷாணம், s. Rat's bane, or white oxide of arsenic, as எலிப்பாஷாணம். வெள்ளைப்பூண்டு, s. Garlic, as வெள் ளுள்ளி, Allium sativum. வெள்ளைப்போளம், s. Myrrh. See போளம். வெள்ளைப்பொன்னாவிரை, s. A plant. See ஆவிரை. வெள்ளைமந்தாரை, s. A variety of the Bauhinia tree. See மந்தாரை. வெள்ளைமாதளை, s. A pomegranate whose fruit has white seeds. வெள்ளையடிக்க, inf. To white-wash with chunam, சுண்ணாம்படிக்க. வெள்ளையவிழ்க்க, inf. To loosen a canopy or cloth spread over a room. வெள்ளையானை, s. A white elephant. வெள்ளையானையூர்தி--வெள்ளைவாரணன், appel, n. An epithet of Indra and A yenar, as conveyed on a white elephant, இந்திரன், ஐயனார். வெள்ளையுஞ்சொள்ளையும், White apparel --used in burlesque. வெள்ளைவண்ணாத்தை, s. A dull greyish insect flying by night as well as by day, ஓர்பூச்சி. வெள்ளைவீச, inf. To make signals, with a white flag to a vessel, &c. வெள்ளைவெளேர், Exceedingly white. வெள்ளைவெளேரென்றிருக்கிறது....... It is exceedingly white. வெள்ளைவைக்க--வெள்ளைபூச, inf. To mix slaked lime with coarse plaster, before polishing. 33)

stōttirm (p. 214) s. Praise, eulogium, &c. See தோத்திரம். W. p. 95 STOTRA. 32)

stauttiym (p. 214) s. Praise, eulogium, &c. See ஸ்தவம். ஸ்தௌத்தியம்பண்ண, inf. To sing one's praises. 34)