iṟukku (p. 57) கிறேன், இறுக்கினேன், வே ன், இறுக்க, v. a. To tighten, strain close or hard, to make compact, அழுந்தக்கட்ட. 2. To thicken a liquid, inspissate, உறையச்செ ய்ய. 3. (சது.) To put on clothes, to dress, உடுக்க. 4. [prov.] To urge, coerce, force, ஒடுக்க. 5. To reprimand, reprove, bear hard upon, chide, உறுக்க. இறுக்குவார், s. A saddle girth, the thong of a sandal, any thing used for tying or binding, அழுந்தக்கட்டும்வார். இறுக்கு, v. noun. Pressing, urging, rigor--as of a revenue officer, rigid exaction, coercion, ஒடுக்குகை. 2. Reprimand, reproof, censure, chiding, உறுக்கு கை. 3. s. A hard tie, knot, இறுக்கியமுடிச்சு. 25)

kṭai (p. 88) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To churn, தயிர்கடைய. 2. To turn in a lathe, மரமுதலியனகடைய. 3. To form moulds on a wheel--as a brazier, தரா, செம் புமுதலியனகடைய. 4. To rub two sticks together till they ignite, தீக்கடைய. 5. To mash yams or other vegetable, &c., to a pulp with the bowl of a ladle, பருப்புமுதலிய னகடைய. கடைந்தமோரிலேவெண்ணெயெடுக்கப்பார்க்கிறான். He is trying to get butter from whey; i. e. he is too exacting, rigorous. கடைந்தவெண்ணெய்மோர்புகா. Butter produced by churning will not again be diffused through the milk. கடைகோல், s. Two sticks for kindling fire by attrition--commonly தீக்கடைகோல். கடைந்தகுமிழ், s. A turned knob. கடைந்தெடுத்தநெருப்பு, s. Fire produced by attrition. கடைமரம், s. A lathe, கடைகின் றமரம். கீரைகடைய, inf. To mash potherbs into a pulp. தயிர்கடைய, inf. To churn curds to produce butter. கடைச்சல்--கடைதல்--கடைவு, v. noun. Churning curds, தயிர்கடைகை. 2. Turning on a lathe on the brazier's wheel, மரங்கடைகை. 3. Turning sticks to produce fire, தீக்கடைகை. கடைச்சலுளி, s. A turner's chisel. கடைச்சல்பிடிக்க, inf. To turn in a lathe. கடைச்சல்மரம், s. A turner's lathe. கடைச்சல்வேலை, s. Turning-the work of a turner. கடைச்சற்காரன், s. A turner. 11)

cṭuttm (p. 157) s. [vul.] Rivalry, competition, போராட்டம். 2. Compulsion, force in extorting money, exacting payment, &c., urgency in borrowing, soliciting, teasing, &c., தொந்தரவுபண்ணுகை. (c.) சடுத்தத்திலேவந்துவிழுந்தது. The matter is in dispute. சடுத்தக்காரன், s. One very urgent, a compeller, an obstinate fellow. சடுத்தஞ்செய்ய--சடுத்தம்பண்ண, inf. To compel, urge. 2. To compete, vie, rival. சடுத்தமாயிருக்க, inf. To counteract each other, as competitors. சடுத்தத்திலேவிற்றுப்போட, inf. To sell to the highest bidder. (R.) சடுத்தமாய்வாங்க, inf. To purchase a thing by out-bidding another. (R.) 51)