arai (p. 27) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To grind, macerate, mash, pulverize, triturate, தேய்க்க. 2. To rub, grind as the wheels of a carriage, நசுக்க. 3. To trail, graze, gall, destroy by rubbing against, உரிஞ்ச. 4. To cause to wane, to destroy, அழிக்க. (c.) பஞ்சரைக்க, inf. To pick cotton. கூட்டரைக்க, inf. To grind curry stuff. மாவரைக்க, inf. To grind grain in a mill. அரைப்பு, v. noun. Grinding, triturating, &c., அரைக்கை. 2. s. Any thing ground, macerated, &c., அரைக்கை. 2. s. Any thing ground, macerated, &c., அரையல். 3. The refuse, residuum of இருப்பை seeds, இருப் பைப்பிண்ணாக்கு. அரைப்புக்கட்டி, s. The refuse of இருப்பை seeds. அரைப்புத்தேய்த்துமுழுகுகை, v. noun. Bathing after rubbing the refuse of இருப்பை seed on the head, for extracting the oil, previously rubbed on. அரையல், s. Any thing ground, &c., a kind of seasoning, துவையல். அரையலிடுகை, v. noun. Rubbing and wearing away a place by standing or sitting. அரையல்--அரையலன், s. [prov. vul.] A slow, inactive, spiritless person, சோம்பன். 6)

il (p. 55) s. A place, இடம். 2. A house, home, வீடு. 3. (fig.) Domestic life. (See இல்லறம் and இல்வாழ்க்கை.) 4. Constellation or zodiacal sign, இராசி. 5. A wife, மனைவி. 6. A lady, தலைவி. (p.) 7. A form of the seventh case, or local ablative, ஏழ னுருபு--as வீட்டிலிருந்தான், he was at home. இல்லடை, s. Any thing lodged in a house for security, அடைக்கலப்பொ ருள். 2. (p.) A deposit, பண்டகசாலை. இல்லடைகொடுத்தல், v. noun. Entrusting a thing to the custody of another. இல்லடைக்கலம், s. The act of depositing, taking refuge in a house, வீட்டிலடைக்கலமாகவைக்கை. 2. A refugee, அடைக்கலமடைந்தவன். 3. [prov.] A deposit, பண்டகசாலை. இல்லவன்--இல்லான்--இல்லோ ன், s. (fem. இல்லவள்--இல்லாள்.) A husband, கணவன். 2. The head of a house, தலைவன். (p.) இல்லறம், s. Domestic life, domesticity. 2. Duties of the householder. 3. Conjugal virtues and deeds of hospitality performed by the householder. 4. The state and rules of domestic order --as distinguished from the other three conditions of man, viz.: 1. The bachelor or student. 2. The anchorite. 3. The mendicant. See ஆச்சிரமம், அறம், and துற வறம். இல்லாச்சிரமம், s. The second of the four orders. See ஆச்சிரமம். இல்லாண்முல்லை, s. [in love poetry.] The lament of a warrior's mistress on account of his absence in the camp, புறப் பொருட்டறையுளொன்று. (p.) இல்லிடம், s. Dwelling, abode, வீடு. 2. Breadth, அகலம். இல்லுனர், s. Friends, மேவினர். (p.) இல்லொழுக்கம், s. The practice of the household duties, or the duties of the householder. 2. The state of the second order or householder. See ஆச் சிரமம். இல்வாழ்க்கை, s. Domestic life, household enjoyment, மனைவாழ்க்கை. 2. The practice of the duties of the householder, or second order. See ஆச்சிரமம். இல்வாழ்பேய், s. A wife who neglects domestic duties, துஷ்டமனைவி. இல்வாழ்வான், s. A man who practises the duties of the second order --the householder. See ஆச்சிரமம். இல்வாழ்வு, s. Household life, domestic felicity, மனைவாழ்க்கை. 2. The practice of the household duties. See ஆச்சிரமம். இற்செறித்தல்--இற்செறிப்பு--இற் செறிவுறுத்தல், v. noun. [in love poetry.] Confining a young woman at home, not suffering her to frequent the corn-field as before, அகப்பொருட்டுறையிலொன்று. (p.) இற்பிறப்பு, s. Descent from a good family, noble extraction, illustrious birth, குடிப்பிறப்பு. (p.) இற்புலி, s. A cat, பூனை. (p.) இல்லல், v. noun. The act of frequenting a house or place. 22)

cāvṇm (p. 180) s. [vul. சாமணம்.] Goldsmith's fine pincers, கம்மியர்கருவியிலொன்று. (c.) 2. [prov.] A barber's pincers for extracting the hairs of the nose, நாசிரோமம் பிடுங்குங்கருவி. See சிமிட்டா. 33) *

tuvai (p. 250) s. Flesh, meat, இறைச்சி. 2. Sound, clamor, resonance, ஒலி. 3. Food proper to be drunk, sipped or taken with a spoon, பருகுதற்குரியன. 4. Acid curry, புளிங்கறி. 5. Residuum of nuts, fruits, &c., after extracting oil, commonly eatable, பிண்ணாக்கு. (சது.) 9)

pcumai (p. 289) s. Greenness, verdure, rawness, பச்சை. 2. Coolness, moistness, freshness, செழுமை. 3. Elegance, beauty, pleasentness, குளிர்ச்சி. 4. Essence, substance, essential part of a thing, சாரம். 5. A greenish yellow, as distinguishing one of the two kinds of gold, பொன்னிறம். 6. A Cashmere shawl, also பசுமைச்சால்வை. 7. (சது.) Reality, truth, honesty, உண்மை. 8. (fig.) Easy circumstances, prosperity, செல்வம். (c.) உள்ளபசுமைசொல்லு. Speak to the point, declare the substance. பசுங்கதிர், s. The moon as cool rayed, சந்திரன்கதிர். 2. See கதிர். பசுங்கதிர்த்தே. The moon, or the cool rayed deity. (சது.) பசுங்கரந்தை, s. A plant. See கரந்தை. பசுங்காய், s. Rice or other grain in the ear but not quite ripe. 2. An unripe fruit. பசுங்காய்ப்பதம், s. A stage in the ripening of grain. பசுங்கிளி, s. As பைங்கிளி, under பசு. பசுங்குடி, s. A family of good extraction, of respectability. 2. See குடி. பசுங்கொற்றான், s. A creeper. பசுங்கோரை, s. A kind of grass. பசுந்தரை, s. Grassy ground, verdant filed, &c. பசுமையுள்ளவன்--பசையுள்ளவன், appel. n. A man in good circumstances. பசும்பயறு, s. [com. பாசிப்பயறு.] A kind of lentils, as பச்சைப்பயறு. பசும்பிடி, s. A species of ever-green, the பச்சிலை tree. See தமாலம். (சது.) பசும்புல், s. Green grass, green sward. 2. (சது.) Growing corn, விளைபயிர். பசும்புற்றரை, s. As பசுந்தரை. பசும்பொன், s. Fine gold. 2. Gold of a greenish yellow, as distinguished from செம்பொன். பச்சடி, s. A kind of seasoning for food, like pickles, ஓர்கறி. [Tel.] 2. [prov.] Prosperity, command of money, பாக்கி யம்; [ex பசுமை.]--Of பச்சடி, are பாகற்காய்ப் பச்சடி, pickle of பாகல் fruit; மாங்காய்ப்பச் சடி, mango pickle; வாழைப்பூப்பச்சடி, pickle of plantain flowers. பச்சடிகண்டால்ஒட்டடிமகளே. My daughter, if you see [your lover.] prosperous, thing to him. [spoken by a time-server.] பச்சடியன், s. [prov.] A white and black bull or cow. பச்சரிசி, s. Rice hulled without boiling; for flour, &c. See புழுங்கலரிசி. பச்சிலை, s. A kind of ever-green, the தமாலம். Xanthocymus pictorious. 2. A green fresh leaf, பச்சையிலை. 3. A medicament consisting of leaves, பசுமருந்து. பச்சிலைகிச்சிலிக்கிழங்கு. The medicament, and கிச்சிலி, an aromatic root. பச்சிலைச்சாறுபோலே. Hue of leaf-juice, a leaf juice green. பச்சிலைப்பாம்பு, s. [com. பச்சைப்பாம் பு.] A kind of green snake. பச்சிலைமருந்து, s. Leaves used medicinally. பச்சிலையோணான், s. [prov. for பச்சோ ணான், which see.] The chameleon. பச்சிறைச்சி, s. Raw meat, flesh, &c. 2. A raw sore, பச்சைப்புண். பச்சுடம்பு, s. The tender body of an infant, or of a woman after child-birth. 2. One still sore from small pox, &c. பச்செனல், v. noun. Being green, verdant, tender, or beautiful. பச்சென்றஉடம்பு. A tender and beautiful body--said of the female sex. பச்செனவு, v. noun. Greenness, verdure. பச்சை. 2. Moistness, dampness, sap, juice, ஈரம். 3. Plumpness, fulness, பொலிவு. பச்செனவானமரம். A verdant tree. உடம்பிலேசற்றும்பச்செனவில்லை. There is no flesh, no plumpness on him. பச்சோணான்--பச்சோந்தி, s. The green lizard, the chameleon; of which the desh is used in magic as a philter, &c. பச்சோலை, s. Green olas; also பச்சை யோலை. 47)

pṭu (p. 291) கிறேன், பட்டேன், வேன், பட, v. n. To come into existence, to occur, to happen, ஆக. 2. To suffer, to be acted upon, to be affected by suffering, வருத்தம்அடைய 3. To hit or strike against, தட்ட. 4. To touch, to come in contact with, as air, oil, or water, தொட. 5. To perish, to die as a tree or other vegetable, கெட. 6. To die a violent death, as in battle, to be killed, சாக. 7. To set, as the sun or moon, அஸ்தமிக்க. 8. To be caught, as fishes, birds or other game; to be entrapped, as rats, &c., அகப் பட. 9. To be impressed on the mind, மன திலுறுதியாக. 1. To form as concretions, salt, or rust; concreting, as a cataract in the eye, சேர. 11. To be contracted, as debts, பொருத்த. 12. To be produced, as flowers, to blossom, பூக்க. 13. To be healed or cured as an eruption, or boil; to be counteracted as poison; (lit.) to die away, மாற. 14. To sound, roar, ring, ஒலிக்க. 15. [in combin.] To be allowable, admissible proper, lawful, practicable, தகுதியாக. 16. To be exposed to, in danger of, on the point of &c., when joined to other verbs; commonly in the past tense with போட or விட, as படப்போக, to hit; படப்போட, to strike. --Note. This word is joined to the infinitive of active verbs forming a passive, செயப்பாட்டுவினை; also of neuter verbs, in the sense of the substantive verb. It is also joined to nouns, forming compound verbs as கடன்பட, கட்டிபட, கண் பட, சினைப்பட, சேறுபட, நஷ்டப்பட, தனிப்பட, பொ துப்பட, &c., which see. உடுத்துப்படுத்துவந்தார். He dressed himself and came. என்மேல்வெயில்படுகிறது. The sun strikes me. கொஞ்சம்பட்டது. It injured slightly. மீன்படவில்லை. No fish are caught. ரகாரம்படஉச்சரி. Express the letter ர very distinctly. சந்தோஷப்பட்டேன். I obtained joy, rejoiced. வீடுநெருப்புப்பட்டது. The house took fire. வரப்பட்டதுன்பம். Suffering which ensued. பட்டகதையுற்றகதை. One's experience as related. பட்டபாடுங்கெட்டகேடுஞ்சொன்னான். He told all his sufferings and wrongs. பட்டுக்கிடப்பாய். May you be slain; an imprecation வருவதுசொன்னேன்படுவதுபடுவாய். I have told you what will come of it, you will be the sufferer. படுவதுபட்டும்பட்டத்துக்கிருக்கவேண்டும். To obtain office you must take great pains. பட்டாலறிவன் சண்டாளன். The base man feels only if he be punished. நான்விழுந்துபோகப்பட்டேன். I was just ready to fall. நாய்வாய்ப்பட்டதேன். Honey defiled by the mouth of a dog; i. e. a competent person rendered unfit by some misconduct. கால்படக்குற்றம்கைபடக்குற்றம். Displeased by the touch of a hand of foot. படாதபாடெல்லாம்பட்டேன். I bore indescribable suffering. படா--படாது--படாமல்--படாமே, [negatives.] Not convenient, that which does not hit, what is insufferable, &c. சிறுமீன்கள்பெருவலையிற்படா. Small fish are not caught in a large holed net. எனக்குமவனுக்கும்படாது. He and I do not agree. படாம். We will not suffer, as படமாட் டோம். படுகட்டை, s. A dead log, உலர்ந்த மரத்துண்டு. 2. [fig and prov.] A useless old person, who ought to die out of the way. படுகளம், s. Field of battle, அமர்க்க ளம். படுகளப்பட்டபன்னாடை. Like the web of the leaf-rib [of cocoa] trodden in the battle-field. படுகாடு, s. A burning place for the dead, சுடுகாடு. படுகாயம், s. A mortal wound, சா வக்காயம். படுகாய்ச்சி, appel. n. [prov.] Tobacco growing on the old stumps, as an aftercrop, மறுதாம்புப்புகையிலை. 2. (fig.) An uncivil person, one of low extraction, உபசாரமறியாதவன். படுகிடங்கு--படுகுழி, s. A pit-fall. படுசூரணம், s. A compound medicinal powder, made by calcining some, and pulverizing other, ingredients, மருந்துத் தூள். 2. See படு, adj. படுஞாயிறு, s. The setting sun. 2. See படு, adj. படுதடி, s. [prov.] A dead stick, a black, &c., செத்தகொம்பு. இந்தப்படுதடியைநம்பிக்கடலிலேபோகிறோம்..... Confiding in this rotten bark, we are venturing out to sea. படுநிலம், s. Desert or barren ground, without water, நீரில்லாநிலம். 2. A burning or burying ground, மயானம். 3. As படுகளம். படுநெறி, s. A rough or rugged way. படுபொழுது, s. Sunset, மாலைப்பொழுது. படுமரம், s. A dead or dying tree, பட்டமரம். படுவதுபட்டவன், appel. n. One who has suffered much, been in low circumstances, is miserable. படுவான், appel. n. West, place of sunsetting, மேற்றிசை--Oppos. to எழுவான். 2. A mortal, அழிவான். படுவை, [2d per. sing. of படு, v.] Thou wilt suffer. பட்டமரம், s. A dead tree. பட்டம், [first person pl.] As பட்டோம், we suffered. பட்டனுபவித்தல்--பட்டுத்தரித்தல், v. noun.] suffering, experiencing, expiating. பட்டுங்கெட்டும்பார்த்தல், v. noun. Endeavoring amidst sufferings and losses. பட்டுத்தெளிய, inf. To learn by experience. பட்டுப்போக, inf. To set, to go down, 2. To be slain in battle. 3. To wither, fade, die. அவன்கவிபாடினால் பட்டுப்போனமரமும் துளிர்க் கும். If he chant, even he dead trees blossom. பட்டுமாய, inf. To suffer the consequences. பட்டுருவ, inf. To pass through, as a musket ball; also பட்டுருவிப்போக. 95)

piramam (p. 317) s. [com. ப்ரம்மம்.] Brahm the Supreme Being, கடவுள். 2. According to the Vedantie philosophy, the divine cause and essence of the world, from which all things (below) emanate, and to which they return. ஆதிகாரணம். 3. The Vedas or holy scriptures, said to proceed from the mouths of Brahma. வேதம். 4. Bliss, liberation, from births, absorption in the deity, முத்தி. 5. Religious austerities, தவம், 6. One of the eighteen principal Puranas, the Brahma Purana. See புராணம். 7. One of the eighteen secondary Puranas, உப புராணத்தொன்று. 8. Divineness, heavenliness, தெய்வீகம். 9. Power, energy; bodily, or mental faculties, human or divine, தத் துவம். 1. Middle, the centre, நடு. 11. One of twelve kinds of marriage See மணம். 12. One of the twenty-seven yogas belonging to the Panchanga calendars, நித்தி யயோகத்தினொன்று. 13. Reading and learning the Vedas, considered as one of the sacrifices, See யாகம். W. p. 67. BRAHMAN. 14. One of the Upanishdas. See உபநிடதம். 15. Brahma; also whatever relates to this god, பிரமன். ஆகாயப்பிரமம், s. The sky as deity. கன்மப்பிரமம், s. Virtue deified. காலப்பிரமம், s. Time as a god. சத்தப்பிரமம், s. Sound deified. See கலைஞானம். பிரமகத்தி--பிரமக்கொலை--பிரமத்தி-பிர மாத்தி, s. Murder of a brahman, பிராமணக் கொலை. 2. The guilt of brahmanicide as attaching to the soul and haunting the murderer. See under அத்தி. பிரமகத்திதோஷம்-பிரமகத்தியாதோஷம், s. Guilt of brahmanicide. பிரமகத்திதொலையல், v. noun. Terminating of the guilt of brahmanicide. பிரமகபாலம், s. The skull of the upper of fifth head of Brahma, plucked off by Siva, in the form of Bhairava, for pride; and worn by Siva as a part of his garland, or carried in his hand when begging, பிரமன்றலைஓடு. பிரமகற்பம், s. The age of Brahma. See கற்பம். பிரமகன்னிகை, s. A female of the Brahman caste, பிராமணப்பெண். 2. Sarasvati, சரஸ்வதி. பிரமகாதகன், s. Murderer of a brahman, பிராமணக்கொலைபாதகன். பிரமகாயத்திரி, s. The sacred incantation repeated by the brahmans, in their daily worship. See under காயத்திரி. பிரமகிரந்தி, s. Tying together, two stems of sacrificial grass in representation of the sexual union of Siva and Sakti, in the pujah or worship of the கிரி யைக்காரன், ஓர்முடிச்சு; [ex கிரந்தி, knot.] பிரமகுலம், s. The Brahman caste. பிரமகைவர்த்தம், s. One of the eighteen Puranas, in which the sun is regarded as the Supreme Being. See புராணம். (சது.) --The description in the Sans. Dict. is different. பிரமக்கியானம், s. As பிரமஞானம். பிரமக்கியானி, s. See பிரமஞானி. பிரமசடங்கம், s. Touching six members of the body, while repeating the five lettered incantation appropriated to the five faces of Siva, as representing the five operative dcities, ஆறங்கத்தோடு செய்யுஞ்செபம். பிரமசரியம்--பிரமசாரித்துவம், s. The order, condition or religious practice of the Brahmachari or religious unmarried student, நான்கு நிலையினொன்று. பிரமசரியமனுட்டிக்க, inf. To commence the practice of a religious student, commonly about the sixteenth year. பிரமசாபாலம், s. One of the thirty-two Upanishads, உபநிடதமுப்பத்திரண்டினொன்று. பிரமசாரி, s. The religious bachelorstudent, the first of the four orders prescribed for the brahmanical tribe. See ஆச்சிரமம். 2. Bishma, a son of king சந்தனு. பிரமசாரிசந்நியாசி, s. One who passes from the student to the ascetic or fourth order, without passing through the intermediate stages, பிரமசரியத்தினின்றுஞ்சன் னியாசியாச்சிரமத்திற்புகுந்தோன். பிரமசித்தி, s. Success, in acquiring a knowledge of the deity. பிரமசூத்திரம், s. A thread or cord consisting of three threads worn by brahmans, புரிநூல். 2. The name of a treatise, ஓர்நூல். பிரமசைதன்னியம், s. The original or first cause, God, கடவுள். பிரமஞானம், s. Experimental knowledge of the deity. 2. Regarding every thing as god. பிரமஞானி, s. One who has made great attainments in the knowledge of God, so as to become one with Him, பரமஞானி. பிரமதண்டம், s. A stick to support the chin, used by brahmans, in meditation. பிரமதண்டு, s. A stick used by devotees or yogis, யோகதண்டம். 2. See பிரமம், giddiness. பிரமதத்துவம், s. True knowledge of the Supreme deity, மெய்ஞ்ஞானம். பிரமதாயம், s. What is allowed to brahmans, or held free by them. பிரமதானம்--பிரமஸ்தானம், s. The inmost recess in a temple where the chief idol is placed, as கர்ப்பக்கிரகம். பிரமதேவன், s. The god Brahma, the Creator or Evolver of worlds. பிரமத்துவம், s. The divine nature, கட வுட்டன்மை. பிரமநிருவாணம், s. Union with the deity, கடவுளுடனொன்றுகை. பிரமபதம்--பிரமபதவி, s. The world of Brahma, an inferior state of bliss. பிரமபுத்திரம், s. The river, Brahmaputra, ஓர்நதி. பிரமபுத்திரி, s. The Sarasvati river, சரஸ்வதியாறு. 2. The goddess Sarasvati, சரஸ்வதி. பிரமபுரம், s. Seehali, a town in Southern India on the northern bank of the Cavery, சீகாழி. பிரமபுராணம், s. Puranas which teach that Brahma is the chief deity. In the celebrated eighteen there are two of this class. the பிரமம், and the பதுமம். (சது.) பிரமப்பிரளயம், s. The deluge at the end of the life of Brahma, பிரமனாயுள்முடி வில்வரும்பிரளயம். பிரமமணம், s. One of the eight modes of marriage. See மணம். பிரமமுனி--பிரமரிஷி, s. A Rishi of the Brahman caste, as most of them are. பிரமமூலி, s. A medicinal plant. See பிரமி. பிரமயாகம், s. One of the five யாகம், எச்சமைந்தினொன்று. பிரமயோனி, s. The birth, origin, or extraction of a brahman, பிராமணப்பிறப்பு. பிரமரட்சு, s. A savage man of a monstrous size, பருத்தமுருடன். பிரமரந்திரம், s. The tender part of the crown of the head where the bone is not formed in infancy, and through which it is said the soul of a yogi departs when he chooses to die, உச்சித்துவாரம். பிரமராட்சதன், s. A goblin or savage animated by the soul of a brahman, who in a former birth died with unexpiated sin. பிரமராட்சதி-பிரமராட்சதை, s. The ghost of a brahmani who having died a violent death appears in the form of a demon, inhabiting trees and possessing all the knowledge previously obtained, பார்ப் பாரப்பெண்பேய். பிரமலிபி, s. The writing of Brahma in the forehead of all persons before birth; fate, destiny. See தலைஎழுத்து. பிரமலிபிதப்பாது. The writing of Brahma will not fail. பிரமலோகம், s. The world and heaven of Brahma, being the seventh and highest of the seven upper worlds, also called சத்தியலோகம். (சது.) பிரமவமிசம், s. Lineage in succession from Brahma. 2. The race of brahmans, பிராமணசாதி. பிரமவாதம், s. The religious tenets of the Vedas considered systematically, வேதமதம். பிரமவித்து, s. One of the four grades of those who pursue a true and perfect knowledge of the deity, நால்வகைமுத்தரி லொருவன். பிரமவிந்து--பிரமபிந்து. s. The seed, or progeny of a brahman, &c., பிராமணவிந்து. 2. One of the thirty-two Upanishads. See உபநிடதம். பிரமனாள், s. The fourth lunar asterism, உரோகிணி. (சது.) பிரமன்--பிரமா, s. Brahma of the Triad, as creator, progenitor or evolver of worlds and creatures, நான்முகன். பிரமன்--பிரமா, s. Brahma of the Triad, as creator, progenitor or evolver of worlds and creatures, நான்முகன். பிரமன்றந்தை, s. Vishnu as father of Brahma, விஷ்ணு. பிரமாஞ்சலி, s. A form of worship in which the two hands are joined, and placed at the breast. பிரமாட்சரம், s. A letter which is the origin of all letters, and the prime root of all prayers and incantations, மூலவெ ழுத்து. பிரமாண்டம், s. The system of worlds, as created by Brahma, உலகம். 2. One of the eighteen Puranas, பதினெண்புரா ணத்தொன்று. 3. [fig.] That which is large, gigantic, huge, colossal, காத்திரம். (usage.) பிரமாண்டநாயகன், s. Lord of the universe, கடவுள். 2. An epithet used in praise, or compliment, சக்கரவர்த்தி. பிரமாத்திரம்--பிரமாஸ்திரம், s. A famous arrow of supernatural qualities, given by Brahma to some, who had practised extraordinary austerities. பிரமாந்தரம், s. Certain parts of the body regarded as stations of the soul, உயிர்நிலை. பிரமாயு, s. The age of Brahma, as பிர மகற்பம்; [ex ஆயு.] பிரமாயுதம், s. A number, one million, பத்திலட்சம். (சது.) பிரமாரண்ணியம், s. The name of a town called வேதாரண்ணியம். பிரமாலயம், s. The house of a brahman. பிரமானந்தம், s. Heavenly bliss, or felicity, as பரமானந்தம். பிரமோத்தரகாண்டம், s. The last section of chapter of the Brahma Purana, added by the Saivas concerning Gokarnam, பிரமபுராணத்துக்கடைக்காண்டம். பிரமோற்சவம், s. An annual grand festival at a pagoda. 3) *

puẕuku (p. 327) s. [also புணுகு.] Musk, civet; also the perfume of the zibet or Vivena Zibetha-Civet is of different kinds, named from the process of extraction, தட்டுப்புழுகு, civet extracted from the dried and beaten flesh of the animal; வழிப்புப்புழுகு, that which is taken out of its ventricle; வைப்புப்புழுகு, that discharged by the civet-cat. புழுகுசட்டம், s. The ventricle or sack in the civet-cat, in which the perfume is generated. புழுகுசட்டந்தட்ட, inf. To extract the civet from its bag. See சட்டந்தட்ட. புழுகுசம்பா, s. A fine fragrant kind or rice. See சம்பா. புழுகுசாத்த, inf. To anoint with civet. புழுகுப்பிள்ளை--புழுகுப்பூனை, s. A species of civet-cat. See நாவி. 42)

mṇl (p. 341) s. Sand, gravel, dust--of sands are கருமணல், black sand; பருமணல், coarse sand; வெண்மணல், வெள்ளைமணல், white sand; நுண்மணல், பொடிமணல், fine sand. மணலிலேதைலம்வடிக்கிறது. Extorting with rigor; (lit.) extracting oil from sand. 2. Endeavoring to make gain from small things. 2. Borrowing or recovering a debt with difficulty. மணலூற்று, s. A spring in a sandy soil, a well. மணல்வாரி, appel. n. A fine kind of rice. ஓர்நெல். 2. A sand-scraper, மணல் நீக்குங்கருவி. மணற்காளான்--மணற்கூகை, s. [fig.] A frog, தவளை. மணற்குன்று--மணற்றிட்டை, s. Sandheap, sand-bank. மணற்கை, s. [prov.] Sandy tract of land; [ex கை, place.] மணற்சோறு, s. Sand regarded as rice by children in play. மணற்சோற்றிலேகல்லாராய்கிறது..... Picking stones from rice, as children at play; acting foolishly; see ஆய், v. மணற்பாக்கு, s. [prov.] Areca-nuts buried in sand to keep them fresh. மணற்பாடு, s. [prov.] Sandy soil, unfit for cultivation. மணற்றவளை, s. A kind of frog. மணற்றரை, s. Sandy soil. மணற்றாரா, s. A species of a wild duck or teal; [ex தாரா.] 18)

maṇi (p. 341) s. A gem, a jewel, இரத்தினம். 2. A pearl, முத்து. 3. Wattles on the throats of sheep, அதர். 4. The wrist, commonly மணிக்கட்டு. W. p. 632. MAN'I. 5. Sound, ஓசை; [from Sa. Man'a, to sound.] 6. A bell or gong, கிலுக்குமணி. 7. [fig.] The hour of the day, மணிநேரம். 8. A stone for extracting the poison of snakes, விஷக்கல்; some say antidotes for poison. மணிஅடிக்கிறது. The clock strikes; the bell rings. நவமணி, s. Nine kinds of gems. See இரத்தினம். அகன்மணி, s. A flat gem or bead; a precious stone of a superior kind--as a diamond, or ruby. மணிகன்னிகை--மணிகர்ன்னிகை, s. [Sa. Manikarnika.] A sacred tank at Benares, காசித்தீர்த்தத்தினொன்று. மணிகிலுக்க, inf. [prov.] To ring a hand-bell. மணிக்கட்டு--மணிபந்தம், s. The wrist. மணிக்கணக்கு, s. The hour of the day by the clock or bell. மணிக்கயிறு, s. A bell-rope. 2. A whiplash with knots in the end, as அஞ்சுமணிக் கயிறு. மணிக்கிரீபன், s. One of Kuvêra's children, குபேரன்மகன். மணிக்கூடு, s. A frame, stand or covering for a bell, மணிதூங்குமாடம். 2. [prov.] A clock, as containing a bell, நாழிகைவட் டில். 3. A clock-case, கடிகாரக்கூடு. மணிக்கோவை, s. A string of beads, a necklace. மணிதுருவிடுதல், v. noun. Perforating, or drilling pearls and gems. மணிநேரம்--மணிவேளை, s. An English hour. மணிபூரகம்--மணிபூரம், s. [in Hin. physiol.] One of the six regions of the body--that of the navel, நாபிஸ்தானம். W. p. 632. MAN'IPOORA. மணிமகுடம், s. A crown set with precious stones, a crown worn by great monarchs. 2. [prov. also மணிமுடிச்சு.] The button of the child's first book on olas. See மகுடம். மணிமங்கலம், s. Name of a district, ஓரூர். மணிமந்திரௌஷதம், s. Three remedies for serpent's bites--snake-stone, incantation and medicine. மணிமாலை, s. A pearl-necklace, முத்து வடம். 2. A poem composed of twenty வெண்பா, and forty கலித்துறை. See பிரபந்தம். மணிமேகலை, s. One of the five classic poems. See under காவியம். மணியடிக்க, inf. To strike or ring a bell. மணியெறித்தல், v. noun. Sparkling of gems. மணிவடம், s. Any string of beads or pearls. மணிவட்டம், s. [in திவா. மிசைவடம்.] A warrior's ankle-ring. 2. Tinkling ankle-ornaments, பாதசாலம். 3. A gong. 22)

muḷ (p. 358) --முள்ளு, s. A thorn, a brier, a thistle, a bristle, கண்டகம். 2. A fish-bone, a cockspur, மீன்முள். 3. A fork or other sharp pointed instrument, முட்கருவி. 4. A porcupine's quill or spine, பன்றிமுள். 4. Index of a balance, தராசுமுள். 6. The quill or springing points of small feathers, இறகு முள். 7. The roughness or points on the skin of jack-fruit, பலாமுள். 8. Minuteness, நுண்மை. முள்ளுமேற்சீலைபோட்டால்மெள்ளமெள்ளவாங்க வேண்டும். The cloth spread on a thornbush must be taken off with care; manage a dangerous business prudently. முள்ளின்மேல்நிற்கிறான். He stands on thorns. முள்ளிட்டுமுள்ளாராய்கிறது. Searching out a thorn with a thorn. வேலிக்குப்போட்டமுள் காலுக்குவினையாயிற்று..... The thorns of the hedge have become hurtful to the feet; i. e. One who was a help has become a hinderance. முட்காடு, s. [com. முள்ளுக்காடு.] A place full of thorns. முட்காய்வேளை, s. A plant, Galena spinosa. முட்கிளுவை, v. A thorny species of கிளுவை tree. முட்கீரை, s. A green. முட்கூர், s. Being sharp--as a style. முட்கொன்றை, s. C&ae;salpina scandens Nob; [ex கொன்றை.] முட்கோல், s. A kind of whip or horsegoad. முட்சங்கு, s. A kind of sea-shell with thorn-like points. முட்செடி, s. Thorny shrubs. முட்செவ்வந்தி, s. The rose. முட்டொறடு, s. A flesh-hook; [ex தொறடு.] Exo. xxvii. 3. முட்பாஷாணம், s. A kind of arsenic. முட்பூல், s. A thorny Phyllanthus. See பூலா or பூல். முண்முருக்கு, s. A thorny species of Butea frondosa. See முருக்கு முண்முடி, s. A crown of thorns. முள்காத்தல், v. noun. [prov.] Sitting as a monkey. முள்வாயன்--முள்வறையன், s. [prov.] An insect that consumes wood, a kind of white ant, ஓர்கறையான். முள்ளங்கத்தரி--முள்ளாங்கத்தரி, s. A species of brinjal plant, Solanum insanum. முள்ளங்கி, s. A radish, Raphanus sativus. முள்ளங்கிக்கிழங்கு, s. Its root used for curry. முள்ளங்கிழங்கு, s. A hard and inferior kind of yam. முள்ளஞ்சங்கு, s. A prickly shell, a conch armed with spines. முள்ளந்தண்டு--முள்ளெலும்பு, s. The spine, the back-bone. முள்ளம்பன்றி--முட்பன்றி, s. [poet. முண்மா.] Porcupine. முள்ளி, s. Any thorny shrub, முட் செடிப்பொது. 2. The Indian night shade, Solanum Indicum; L. The root is used as a decoction in dysuria and Ischuria, ஓர்பூண்டு. --Note. Of முள்ளி are அடுக்குமுள்ளி, a thorn-bush, Indian Hyssop; ஆற்று முள்ளி, a thorny plant growing near rivers; கழுதைமுள்ளி, a thorn bush, Acanthus ilicifolius; செம்முள்ளி, a thorny plant, Barleria; நீர்முள்ளி, another thorny plant; வறள்முள்ளி, a medicinal thorn-bush. முள்ளிக்கீரை--முள்ளுக்கீரை, s. A species of prickly greens. See கீரை. முள்ளிலவு, s. A tree, Bombax heptaphyllum. முள்ளிழைப்புளி, s. A sort of plane. முள்ளுக்கரப்பன், s. A tingling kind or eruption with pimples. முள்ளுடைமூலம், s. Roots having spikes. (p.) முள்ளுத்தைத்தல், v. noun. Running a thorn into the foot. முள்ளுநாயகம், s. A plant whose leaves are used for extracting thorns. முள்ளுப்பலா--முட்பலா, s. A prickly jack-fruit. See பலா. முள்ளுப்போட்டடைக்க, inf. To hedge with thorny shrubs. முள்ளுவாங்கி, appel. n. An instrument to pull out a thorn. முள்ளெலி, s. A hedge-rat. 47)