ōcai (p. 84) s. Sound, vocal sound, ஒலி. 2. Musical sound, இசை. 3. (p.) Fame, renown, reputation, கீர்த்தி. 4. Utterance, pronunciation, எழுத்தோசை. 5. Plantain, வாழை. ஓசைபெற்றுயர்பாற்கடல். The far-famed milky ocean. (இராமா.) ஓசையாயிருக்க, inf. To yield a sound or noise. 2. (fig.) To be melodious. ஓசையுடைமை, s. One of the ten beauties of style, பத்தழகிலொன்று. ஓசையூட்டுதல், v. noun. Reading poetry by substituting the names of the feet for the word of the poetry, செய்யு ளோசையையிசையச்செய்தல். பேரோசை, s. A great sound. உள்ளோசை, s. A sound from within. 67)