nācam (p. 273) s. Destruction, ruin, loss, damage, waste, அழிவு. 2. Dissolution, annihilation, death, மரணம். 3. Involution of matter, reduction to its primitive elements, ஒடுக்கம். W. p. 453. NASA. நாசகாலம், s. The closing period of a thing or person. 2. A time of fatality, to one from the influence of former deeds. நாசமிலி, appel. n. The deity as the imperishable one. (சது.) நாசகாலன், s. An atrociously wicked person like Yama. (a curse.) நாசப்பட--நாசமாக, inf. To be destroyed. நாசமோசம், s. [loc. மோசநாசம்.] Peril, jeopardy, danger of life. நாசம்பண்ண, inf. To destroy. நாசம்வருவான்--நாசமறுவான்--நாச மற்றுப்போவான், appel. n. That cursed one; used in imprecation. நாசயோகம், s. An inauspicious astrological yoga, மரணயோகம். நாசன், s. Yama, the god of death, இயமன். நாசோற்பத்தி, s. Periodical dissolution, and reproduction of worlds. 2. Succession of deaths and births, இறப்பும் பிறப்பும்; [ex உற்பத்தி.] 43) *
