pī (p. 320) s. Excrement, f&oe;ces, மலம் low usage. ஆப்பீ, s. Cow's dung. [poet.] பன்றிப்பீ, s. Pig's dung. [not of other animals.] மூக்குப்பீ, s. The mucus of the nose. பீக்குடல், s. The straight gut, மலக் குடல். (Old Dic.) பீநண்டு, s. Common crabs. See நண்டு. பீநாறி, appel. n. A stinking person. பீநாறிச்சங்கு, s. A hedge shrub of an offensive smell, as சங்கங்குப்பி, Clerodendron increne. பீநாற்றமடிக்க, inf. To stink as human ordure. பீநாறிமரம், s. [sometimes பீநாற்றமரம்.] A tree smelling like ordure having medicinal properties, Sterculia f&oe;tida, L. (Drury's Bot.) பீயாக்க--பீயாக்கிப்போட, inf. To corrupt, to reduce to dung. பீவண்டு, s. A beetle, Scarab&oe;us femarius. 12)