angkiṭuttti (p. 5) --அங்கிடுதுடுப்பன், s. One who frequently changes his party or place, நாடோடி. 2. One of fickle or vagrant habits, as to dwelling or otherwise, நிலைகெட்டவன். (c.) 30) *

ēktēcm (p. 76) s. Rareness, scarceness, a rare, extraordinary or prodigious occurrence, அருமை. 2. Anomaly, difference, excentricity, வேற்றுமை. 3. A blunder, a mistake; difference as above or below the mark; greater or less, disparity; unfitness, incongruity, disagreement, inconsistency, ஒவ்வாமை. 4. Exception to a general rule, ஒரோவிடத்துவிதிபிறழ்வு. 5. Undefinedness, uncertainty, fickleness, சந்தேகம். ஏகதேசத்திலுநினைத்திருக்கவில்லை. I never even once thought of it. ஏகதேசமில்லை. It is without error, not different, exact. இந்தநிலமேகதேசமாயிருக்கிறது. This ground is uneven. அதற்குமிதற்குமிகவுமேகதேசம். There is a great difference between that and this. இங்கேநின்றேகதேசமாய்ப்பேசப்படாது. Don't use scurrilous language here. 11)

kōrṇi (p. 151) s. Epilepsy, ஓர்வியாதி. 2 Grimace, distortion of the countenance-as in pain, முகங்கோட்டுகை. (R.) 3. Gestures, gesticulation, mockery by gesture, fun, கைகால்வளைக்கை. 4. Fancifulness, fickleness, ஆசியம். (c.) 6. [prov.] Captious complaint, சோலி. கைக்கோரணி, s. Motions, or signs with the hands--as of a dumb person, or a dying person, &c. See கை. கோரணிகாட்ட, inf. To make gestures, to gesticulate. 2. To be droll, to make sport. 3. To exhibit amusing curiosities. கோரணிக்காரன், s. A buffon, a jester. 2. A captious troublesome person. 6)

cañcalam (p. 157) s. Motion, agitation, trembling, shaking, அசைவு. 2. (fig.) Fickleness, unsteadiness, நிலையில்லாமை. 3. Lightning, மின்னல். W. p. 314. CHANCHALA. 4. (c.) Sorrow, grief, anxiety, concern, care, trouble, மனக்கவலை. 5. Pain, disease, ailment, துன்பம். சஞ்சலக்காரன், s. A person of grief or with disease. சஞ்சலபுத்தி, s. An irresolute and wavering mind, fickleness. (p.) சஞ்சலப்பட, inf. To be agitated. 2. To be afflicted, troubled, distressed. சஞ்சலிக்க, inf. To be agitated, &c.-as சஞ்சலப்பட. (Little used.) மனச்சஞ்சலம், s. Grief. அவன் சஞ்சலமாய்க் கிடக்கிறான். He is seriously ill. 9) *

calaṉam (p. 169) s. Motion, shaking, tremulousness, அசைவு. 2. Emotion, passion, agitation of mind, சஞ்சலம். 3. Trouble, anxiety, affliction, கலக்கம். 4. (நிக.) Foot, leg, கால். W. p. 321. CHALANA. 5. Wind-as சலனன், காற்று. 6. (R.) End, abolition, முடிவு; [ex சலம், moving.] (p.) சலனத்துவம், s. Mobility. சலனப்பட, inf. To be shaken, agitated, tremulous, &c., தத்தளிக்க. சலனமில்லாதமனம், s. An unruffled mind. சலனகாலம், s. Times of affliction, adversity, &c.--as used in nativities. சலனன், s. Wind, (lit.) one in motion, காற்று. மேகசலனம், s. The motion or passage of clouds. (p.) சித்தசலனமுள்ளவன். One who is fickle minded. கட்டளைக்குச்சலனமில்லாமலிருக்கின்றது. The order is not rescinded. (R.) 49) *

cavalai (p. 171) s. Tenderness, immaturity, weakness of an infant, puerility, jejuneness, simpleness, மெலிவு. 2. An infant, a child, பிள்ளை. (c.) 3. Lightning--as சபலை. 4. A kind of metre, as சவலைவெண்பா. W. p. 317. CHAPALA. சவலைக்கன்று, s. [prov.] A young calf. சவலைக்குட்டி, s. A very young, tender animal. சவலைப்பிள்ளை--சவலைக்குழந்தை, s. An infant or child growing lean from want of milk. சவலைக்குணம், s. Emaciation, leanness, weakness, fickleness. சவலைபோக--சவலைபாய, inf. To grow lean from want of milk. சவலைநெஞ்சம், s. A weak mind. (p.) சவலைப்புத்தி, s. Immature wit, indiscretion, jejuneness. சவலைமதி, s. The new moon. (p.) சவலைவெண்பா, s. A species of the வெண்பா verse. See வெண்பா. 23)

cūṟāvḷi (p. 201) --சூறாவளிக்காற்று, s. Whirlwind, சுழற்காற்று. (c.) சூறாவளிக்குணக்காரன், s. A waverer, a fickle man, நிலைகெட்டவன். (Rare.) சூறாவளிச்சட்டம், s. A frame of wood, from the நெல்லி tree, at the bottom of a well. (R.) 32)

mūkku (p. 361) s. Nose, nostril, நாசி. 2. A bird's beak, பறவைமூக்கு. 3. Spout of a pot, or kettle, கலயத்தின்மூக்கு. 4. Lip of a cup or lamp, விளக்கின்மூக்கு. 5. Chit-point of a seed, தானியத்தின்மூக்கு. இல்லிமூக்கு--சில்லிமூக்கு, s. A bleeding nose. மூக்கடைப்பு, v. noun. Hinderance of breath through the nostrils. மூக்கணாங்கயிறு-மூக்காங்கயிறு, s. The rope or string which is put through a bullock's nose for a bridle. மூக்காங்கயிறுகுத்துகிறது. Perforating a bullock's nose for the string. மூக்கந்தண்டு, s. [com. மூக்காந்தண்டு.] Bridge of the nose. மூக்கரிகத்தி, s. [poet. குளிரி.] An instrument for nipping betel-leaves. (சது.) மூக்கறிவு, s. Knowing by smell. மூக்கறை, s. A person with an amputated nose; in contempt, மூக்கறைப்பயல். மூக்கறைச்சி--மூக்கறைப்பெண், s. [masc. மூக்கறையன்.] A woman deprived of her nose by amputation or disease. மூக்கறையனுக்குவாழ்க்கைப்பட்டால்முன்னும்போ கவிடான்பின்னும்போகவிடான். A woman whose husband has no nose can neither go forward nor backward; applied to a fickleminded master. மூக்கன், s. A man with a large nose. See காக்கைமூக்கன். மூக்காங்கொழுந்து--மூக்குக்கொழுந்து, s. End of the nose. மூக்காலேபோகிறசீவன். A living being which breathes its last by the nose; said of men in contempt. மூக்காலேயழுதல், v. noun. Snivelling, crying through the nose. மூக்கிலி, appel. n. A plant, Portalaca meridiana, சொக்களிப்பூடு. 2. As மூக்கறை. மூக்குக்கண்ணாடி, s. [high dialect சுலோ சனம்.] A pair of spectacles. மூக்குக்குத்துதல், v. noun. Perforating the nose of a child born after the death of two previous children, to preserve its life. மூக்குச்சளி--மூக்கூளை, s. Mucus of the nose. மூக்குச்சாத்திரம், s. See சரசாஸ்திரம். மூக்குச்சிந்த--மூக்குச்சீற, inf. [also சளிச்சிந்த.] To blow the nose. மூக்குத்தளுக்கு, s. A gold-ring worn in one nostril, by some women. மூக்குத்தி, s. A nose-ornament, or jewel. மூக்குத்திபோட்டிருக்கிறாள். She wears a nose-jewel. மூக்குத்தூள்--மூக்குப்பொடி, s. Snuff. மூக்குப்பிளவை, s. An ulcer on the nose. மூக்குப்பூருதல், v. noun. [vul.] Perforating the nose. மூக்குமயிர், s. Hair in the nostrils. மூக்குமயிர்பிடுங்கினாலாட்பாரங்குறையுமா. Will one's weight be diminished by pulling out the hair from the nostrils?--said of mean savings. [prov.] மூக்குவாளி, s. A ring worn in one nostril. மூக்குறிஞ்ச, inf. See உறிஞ்சு, v. மூக்கைச்சுளித்தல்--மூக்கைநெறித்தல், v. noun. Turning up the nose. மூக்கைத்தீட்டுதல், Whetting the beak as a bird. மூக்கையுமுகத்தையுங்காட்டுதல். Showing an alluring face, as a courtezan. 2. Looking sullen, displeased, &c. பிள்ளைமூக்கையுமுகத்தையுங்காட்டிக்கொண்டிருந் தாலேபோதும். If the child would only shew its [pretty] face and nose, it would suffice; said by a mother after its death. மூக்கொற்றி, s. A gold ring set with a stone or jewel. மூக்கொற்றிக்காய், s. The unripe fruit of the Thumbergia racemosa, used in food. மூக்கொற்றிக்கோரை, s. A grass, Scirpus antarcticus. மூக்கொற்றிப்பூடு--மூக்கொற்றிப்பூண்டு, s. A plant, Inula Indica. 21)

vaṇicciyam (p. 375) s. [also வாணிச்சியம்.] Trade, trafficking, buying and selling, வர்த் தகம். (Sa. Banijya.) 48)