tōl (p. 264) தோற்கிறேன், தோற்றேன், தோற் பேன், தோற்க, v. n. (with the dative.) To failing rivalry, contest, gemes, &c., to be the inferior, தோற்படைய. 2. To be defeated, discomfited, vanquished, அபசயப்பட. 3. To fall in comparison. தாழ. 4. To yeild, to finich, to be content to lose, to give away voluntarily, to forbear revenging an affront, enforcing a right, &c. பொறு க்க. 5. To be confuted, refuted, &c., நியா யத்தில்தோற்க. 6. v. a. (fig.) To lose a dear friend in war, or by any untimely death, இழக்க. 7. To lose property in a game, &c. (c.) தோற்கிறவன்சுமக்கிறதுவழக்கம். It is the custom for the one defeated in play to carry the victor. எனக்குத்தோற்றுப்போனான். He yielded to me, he was defeated. பணத்தைத்தோற்றுவிட்டான். He has squandred his money. தோலாநாவினர், s. (plu.) Eloquent persons, சாதுரியர். (p.) தோலாவழக்கு, s. As தோராவழக்கு. தோற்கடிக்க, inf. [prop. தோற்க அடிக்க.] To defeat, to discomfit. 2. To overcome in a game, &c., 3. To surpass. தோற்கப்பண்ண, inf. To defeat, to put to the worst, &c. தோற்றுவிட, inf. To yield a right voluntarily. 2. To lose in a game --to be defeated. 3. To squander. தோல்வி, v. noun. Discomfiture, defeat, loss of a game, &c., தோற்பு. 2. Yielding to a victor or rival. 3. Defeat in argument. தோல்விகாண, inf. To suffer defeat, to lose a game. தோல்வு, v. noun. Defeat, loss, தோற்பு. தோற்பு, v. noun. Losing, defeat, discomfiture--oppos, to கெலிப்பு. தோற்பனதொடரேல். Do not undertake what you will fail in. (Avv.) தோற்றல், v. noun. Being defeated. 59)

nākarikam (p. 273) --நாகரீகம், s. Town or city manners, speech, address or dress. சா துரியம். 2. Politeness, refinement of manners, civility, gentility, urbanity, உபசரணை; [e நகரம்.] 3. A favorable look, graciousness, kindness, கண்ணோட்டம். 4. Something new, a curiosity, வினோதம். 5. Affectation, foppishness, பிலுக்கு. (c.) நாகரீகக்காரன்--நாகரீகமுள்ளவன், s. A genteel accomplished person. நாகரீகமானநடைக்கை, s. Genteel manners. நாகரீகமானபேச்சு, s. Refined speech, genteel address. நாகரீகம்பண்ணுதல்-நாகரீகங்காட்டுதல், v. noun. Behaving genteely, acting politely or gracefully. 2. Being foppish, finical or precise. நாகரீகர், s. [plu.] Citizens, townsmen, நகரப்பதியோர். 2. Polite, genteel, accomplished persons, சதுரர். 3. Rakes, gallants, காமுகர். 24)

nūṉātikam (p. 279) --நூனாதிக்கம், s. [vul. நூனாணிக்கம்.] Defect and excess, deficiency, and superfluity, inequality, அருமை பெருமை, W. p. 49. NYOONAD'HIKA. நூனாதிக்கஞ்சொல்ல, inf. To expose deficiencies. நூனாதிக்கமானசொல், s. An ungrammatical word. நூனாதிக்கம்பண்ண, inf. To be finical, over-nice. 35) *

pkṭṭu (p. 286) s. (Tel. படு.) Lustre, brightness, splendor, பிரகாசம். 2. Attraction, fascination, allurement, மயக்கம். 3. False show, pretence, deception, plausibility, வெளிவேஷம். 4. Foppery, finicalness, affection, நாகரீகம். 5. Bullying, bluster, ostentation, pomposity, இறுமாப்பு. (c.) பகட்டானவேலை, s. Neat, fine or splendid work. 2. Unsubstantial work --as சொற்பவேலை. 12)

pkṭṭu (p. 286) கிறேன், பகட்டினேன், வேன், பகட்ட, v. n. To make a false show, to be foppish, finical, நாகரீகங்காட்ட. 2. (R.) To loathe, அரோசிக்க. 3. To be drowsy, நித்தி ரைமயக்க. 4. v. a. To charm, fascinate, allure, attract, மயக்க. 5. To deceive, circumvent, misrepresent--as in selling goods, வஞ்சிக்க. 6. To menace, bully, hector, threaten, in order to affect an object, அமட்ட. போசனம்பண்ணினபின்பு பகட்டிவாந்தி பண்ணி னான். After he has eaten he loathed, and vomited, the food. தூக்கம்பகட்டுகிறது. I am drowsy. பகட்டிப்பறிக்க, inf. To wheedle away money, as a fraudulent dealer, a juggler, or a dancing woman. 13)

pārāṭṭu (p. 312) கிறேன், பாராட்டினேன், வேன், பாராட்ட, v. a. To celebrate, to show forth, to make much of, விசேஷிக்க. 2. To applaud, to commend, to eulogize, புகழ. 3. To expatiate on, to hold up to view, to dwell on, விரித்துரைக்க. 4. To caress, to fondle, to entertain with fondness, உபசரிக்க. 5. To magnify, to exaggerate, to boast, சிறப்பிக்க. 6. To be particular about a work, a writing, &c., to be too long about a thing, to delay, சாவதானமாய்ச்செய்ய. 7. To talk of a subject merely to please, இனிமையாய்ப் பேச. 8. To make formal professions, உரி மைபாவிக்க. (c.) பாராட்டிக்கேட்க, inf. To listen to a poem, a story, &c., and praise it. பாராட்டிப்பேச, inf. To commend, to extol, to speak highly of. பாராட்டுந்தாய், s. A nurse to divert a child, one of the five kinds of nurses, ஐவகைத்தாயிலொருத்தி. பாராட்டு, v. noun. Applause, praise, commendation, புகழ்ச்சி. 2. Caressing, entertaining one with great fondness, அணைக்கை. 3. Expatiating. descanting, dwelling on, விரித்துரைக்கை. 4. Celebration, கொண்டாட்டம். 5. Magnifying, ஆடம் பரம். 6. Pleasantry, amusing, or interesting talk, சந்தோஷம். பாராட்டுக்காரன், s. A fop. a finical or showy person. 2. An exaggerator. பாராட்டுப்பேச, inf. [prov.] To praise, to applaud. மேன்மைபாராட்ட, inf. To boast, to speak of one's greatness. 14) *