koṭumai (p. 146) s. Cruelty, tyranny, oppression, violence inhumanity, கொடுங்கோன் மை. 2. Severity, harshness, vehemence, impetuosity, barbarousness, குரூரம். 3. Crookedness, flexture, obliquity, வளைவு. (Sans. Kota, crookedness.) 4. roughness, harshness, uncouthness, frightfulness, கோ ரம். 5. Vileness, turpitude, wickedness, baseness, flagrance, flagitiousness, தீமை. 6. Injustice, அநீதி. 7. Sharpness, poignancy, severity, கூர்மை. 8. adj. Satirical, offensive, injurious, கடுமை.--Note. In most of its meanings, bad or injurious qualities are implied. It differs from கடு மை, in Several meanings. Like that and similar abstract nouns, it drops the termination and combines with other nouns as an adjective, according to rule. வறுமைகொடிது. Poverty is cruel. வயிற்றுக்கொடுமையினால்வருந்துகிறான். He is vexed by want of food. கொடிது--கொடியது, appel. noun. That which is cruel, கொடுமையானது. கொடியகாடு, s. A wild, inhospitable desert. கொடியகூற்றன், s. The cruel Yama. கொடியசண்டாளர், s. Desperate wretches. கொடியபிறவி, s. Vile births--as evils to which souls are subject; horrid transmigration--as keeping the soul from union with the deity. கொடியமனம், s. A cruel or envious disposition. 2. The evil heart. கொடியமுகம், s. A frightful visage; a fierce countenance. கொடியமோசம், s. Flagrant errors. கொடியவஞ்சனை, s. Base turpitude. 2. A desperate fraud; a base imposition. கொடியவன், s. A vile wretch, a hardhearted cruel man. கொடியவீரன், s. A kind of prepared arsenic, கோடாசொரிபாஷாணம். (Rott.) கொடியவெப்பம், s. Oppressive, vehement heat of weather or climate, &c. 2. Poignant qualities of medicines. கொடியோன், s. A cruel man. 2. The plant, கற்றாழை, Aloes. கொடுங்கண், s. An evil eye, a cruel eye. கொடுங்காலம், s. A time of dearth, scarcity, drought, &c. 2. A time of general suffering. 3. A time of oppression, cruelty, tyranny. கொடுங்கோல், s. A despotic government or rule; tyranny. (lit.) a crooked sceptre--as opposed to செங்கோல், a right sceptre, அரசின்முறைகேடு. கொடுங்கோள், s. Atrocious backbiting, disgraceful calumny, அவதூறு. கொடுங்கோன்மை, s. Despotism, tyranny; injustice, oppression, அரசின் முறைகேடு. கொடுசூரி--கொடுஞ்சூரி, s. [local.] A desperately wicked woman. கொடுநுகம், s. The tenth lunar asterism. See மகம். கொடுஞ்சொல், s. Rude, harsh, severe language; harshness, reproof, abuse, &c. --as கடுஞ்சொல் and வன்சொல். கொடும்பசி, s. Severe hunger. கொடுமரம், s. A bow, வில். 2. Sagitarius of the zodiac, தனுராசி. கொடுமுடிச்சு, s. A hard, intricate knot, படுமுடிச்சு. 2. (fig.) Malignant plot, a vile conspiracy; contrivance to ruin one, founded on falsehood or truth, சதியாலோசனை. கொடும்பகல், s. [local.] Mid-day. See கடும்பகல். கொடும்பாவி, s. A heinous sinner. கொடும்பாவை, s. The effigy of an old woman, dragged through the streets with lights and vociferation, in time of drought, and burnt to expiate public crime and bring rain. Sometimes கொடும் பாவி. கொடும்புரி, s. A hard, through twist in a string, &c. 2. (fig.) A deep-laid plot for effecting one's dismissal from office, &c. கொடுந்தமிழ், s. The vulgar dialect of the Tamil. See தமிழ். கொடுந்துயர், s. Aggravated sorrow. கொடும்புலி, s. A lion, சிங்கம். 2. Loe of the Zodiac, சிங்கவிராசி. கொடுவரி, s. A tiger, புலி. கொடுவாய், s. A savage kind of animal, the hyena, ஓர்மிருகம். 2. A kind of fish, ஓர்மீன். 3. Slander, aspersion, வெ றும்புறங்கூறுகை. கொடுவாளை, s. The கொடுவாய் fish. கொடுவாள்--கொடுவாட்கத்தி, s. A long curved knife or garden hook. கொடுவினை, s. Heinous deeds, vile acts, vice, பாவம். கொடுவிஷம், s. Malignant poison, venom. 2. A kind of native arsenic, வெள்ளைப்பாஷாணம். கொடியபீசம், s. A kind of arsenic, சீதாங்கபாஷாணம். 14)

tuṭṭam (p. 245) --துஷ்டம், s. Wickedness, vileness, atrocity, heinousness, flagitiousness, தீங்கு. 2. Wildness, savageness, firceness, ferocity, கொடுமை. 3. Violence. virulence, malignancy, மூர்க்கம். W. p. 418. DUSHT'A.--Note. This word is often used adjectively, as துஷ்டமனிதன். துஷ்டகண்டகன், s. A barbarous savage, a vile wretch, மிகுதுஷ்டன். துஷ்டகுணம்--துஷ்டத்தனம், s. Wickedness, fierceness, ferocity, barbarity, கெட்டகுணம். துஷ்டசதுர்த்தர், s. Four ferocious persons celebrated in Mahabharat, துரியோத னன், துச்சாதனன், கண்ணன், சகுனி. துஷ்டசிரோமணி--துஷ்டசித்தன், s. A very wicked person. துஷ்டதேவதை, s. A malignant deity. துஷ்டத்தொழில், s. A barbarous or ferocious act. துஷ்டநடை--துஷ்டமார்க்கம், s. A wicked life. துஷ்டநிக்கிரகம், s. Destruction of the wicked; commonly as an attribute of a good king--oppos. to சிஷ்டபரிபாலனம். துஷ்டமிருகம், s. A wild beast. துஷ்டவித்தை, s. The black arts, as witchcraft, magic, &c., when employed for injury, or destruction. துஷ்டவினை, s. As துஷ்டவித்தை. 2. Evil effects of witchcraft, on the person against whom it is intended. துஷ்டன், s. (plu. துஷ்டர்.) A wicked man, a savage. 2. A scorpion, தேள். 53)