iruḷ (p. 51) s. Darkness, obscurity, அந் தகாரம். 2. A dark color, black, blackness, கறுப்பு. 3. (p.) Ignorance, mental delusion, stupor, உன்மத்தம். 4. An elephant, யானை. 5. Hell, நரகம். ஓவென்ற இருளாயிருக்கின்றது. There is total, absolute darkness. இந்தவீடிருளடைந்துகிடக்கிறது. This house is become dark; i. e. ruined. இருட்படலம், s. Wide-spread darkness. இருட்பரப்பு, s. An expanse of darkness. இருட்பிழம்பு, s. Great darkness --as a mass. இருணிலம், s. The land of darkness, hell, நரகம். இருளன், (plu. இருளர்.) An individual of a tribe of foresters or savages, மலையில்வாழுமோர்சாதியான். 2. The name of a devil, ஓர்பிசாசம். இருள்வலி, s. The sun, சூரியன். (p.) ஆரிருள், s. Complete darkness. காரிருள், s. Excessive darkness. 4)

iṟaiñci (p. 57) s. The bark of a certain tree used for clothing by ascetics and foresters, மரவுரி. (p.) 35)

eyiṉ (p. 73) s. A desert tribe, எயினச் சாதி. (p.) எயினர், s. (fem. எயிற்றியர்.) A cast of foresters who like by plunder and who formerly were much employed as soldiers, மறவர். எயினக்குடி--எயின்குடி, s. A family of foresters. எயினச்சேரி--எயின்சேரி, s. A village of foresters. 79)

kirātar (p. 109) s. Savages, barbarous tribes, foresters; those who live by the chase, வேடர். 2. Mountaineers, குறவர். Wils. p. 222. KIRATA. 93) *

kuṉṟm (p. 132) s. A hill, a mountain, மலை. குன்றவர்--குன்றவாணர், s. Mountaineers, குறிஞ்சிநிலமாக்கள். 2. Huntsmen, foresters, வேடர்; [ex வாணர், வாழ்நர்.] குற்றவில்லி, s. Siva, who made mount Meru his bow, சிவன் 70)

kuṟm (p. 132) s. The tribe of the குறவர், குறச் சாதி. 2. Palmistry, as practised by the women of this tribe, குறத்திசொல்லுங்குறி. 3. A kind of song, poem, குறத்திப்பாட்டு. குறக்கூடை, s. A kind of basket. குறக்கூத்து, s. The dance of the குற வர் tribe. குறச்சாதி, s. The tribe of basketmakers, mountaineers, fowlers, foresters, snake-catchers, &c. குறத்தி, s. A fortune-telling female of the குறம் tribe. குறத்திப்பாட்டு, s. A poem in which a குறத்தி is the heroine. See பிரபந்தம். குறமாயம், s. The tricks of a fortunetelling குறத்தி; gypsyism. குறவஞ்சி, s. A kind of poem, ஓர்பிர பந்தம். 2. A woman of the குறவர் tribe; a fortune-teller, &c., குறப்பெண். குறவர், s. (mas. குறவன். fem குறத்தி.) Tribes who live by the chase; mountaineers, foresters, hunters, fowlers, snake-catchers, basket-makers, &c., குற ச்சாதியார். குறவழக்கு, s. Intricate and difficult proceeding in a law-suit. பச்சைக்குறவன்--படுகுறவன், s. [prov.] A knavish, trickish fellow. குறவேஷம், s. The manners and habits of the குறவர் people. 11)

kuṟicci (p. 132) s. Village, a small town, கிரா மம். 2. A small village, a hamlet, a tithing, சிறுகிராமம். 3. (சது.) A village of foresters, mountaineers, &c., குறிஞ்சிநிலத்தூர். 21)

caritar (p. 167) s. (plu.) Persons moving about or living in; residents--as வனசரிதர், foresters, சஞ்சரிப்போர். (பார.) 2) *

poṟai (p. 337) s. Burden, load, சுமை. 2. Weight, gravity, பாரம். 3. A mountain, மலை. 4. Earth, world, பூமி. 5. A stone to close up a channel, or a spout, சலதா ரைமுதலியஅடைக்குங்கல். 6. Patience, forbearance, பொறுமை; [ex பொறு, v.] (சது.) பொறையன், s. Any prince of the Sera dynasty, as lord of a mountainous district, சேரன். 2. Dharma, the eldest Panduva--as the patient one, கருமராசன். (சது.) பொறையிலார், appel. n. [pl.] Savages, foresters, hunters, as unforbearing, வே டர். (சது.) பொறையுடைமை, s. Possession of patience. பொறையுயிர்க்க, inf. To become disburdened, பாரங்கழிய. 2. To be delivered of a child, பிள்ளைபெற. (p.) 85)

vaṉam (p. 381) s. A wilderness, an uncultivated country, காடு. 2. A grove surrounding a town, ஊர்சூழ்ந்தசோலை. 3. Water, நீர். W. p. 732. VANA. 4. The basil plant. See துளசி. 5. A place for burning dead bodies, as சுடுவனம். 6. A way, வழி. 7. Beauty, அழகு. (சது.) அங்கேவனமாய்க்கிடக்கிறது. It grows there wild. வனசஞ்சாரம்--வனசஞ்சரிப்பு, s. [appel. வனசஞ்சாரி.] Dwelling, or roaming in a forest, residence in a wilderness. வனசம்--வனருகம், s.[as சலசம்.] A lotus, as water-born தாமரை; [ex சம், உரு கம்.] வனசரம், s. A wild elephant, as living in a forest, or forest-born, வனத்திற்பிறந்த யானை. 2. [prov.] Wilderness, a large jungle, பெருங்காடு. வனசரர்--வனவேடர், s. [pl.] Hunters, foresters. (சது.) வனசுரம், s. Desert, காடு. வனசெந்து, s. Animals of the desert. வனச்சார்பு, s. A sylvan tract, முல்லை நிலம். See சார்பு. வனபூமி, s. A wood-land-country. வனபோசனம், s. A picnic in the woods. 2. A sacred feast held in groves in the month of November to increase the fertility of the fields. வனமல்லிகை, s. The wild jasmine. வனமாலி, s. An epithet of Vishnu, as having worn a garland of the துளசி plant, விஷ்ணு; [ex மாலை.] வனவாசம், s. [appel. வனவாசி.] A dwelling or abiding place of a hermit. வனாந்தரம், s. A desert, or uninhabited place. (c.) 2. Desert after desert; [ex அந்தரம்.] 9) *

vāṭai (p. 383) s. The north-wind, வடகாற்று. 2. Wind, காற்று. 3. Fume, effluvia, scent, வாசனை, as மஞ்சள்வாடை. 4. Range, line, order, வரிசை. 5. A street, தெரு. 6. The side of a street, தெருவின்பக்கம்--as கீழண்டை வாடை, the east; தென்னண்டைவாடை, the south; மேலண்டைவாடை, the west; வடவண் டைவாடை, the north side of a street. 7. A street of herdsmen, இடையர்வீதி. 8. A street of wild foresters, வெடர்வீதி. 9. [vul.] Rent. See வாடகை. வாடைஅடிக்கிறது. The north-wind blows. வாடைமடங்கும்வசந்தனைக்காணவே. The northwind gives place when it sees the southwind. (p.) அதுவாடையாயிருக்கிறது. It is in a line. (R.) நாய்வாடைபிடித்துவந்தது. The dog has taken the sent. அதுமேலண்டைவாடையிலிருக்கிறது. It is on the west-side [of the town.] வாடையிலோட--வாடையாலோட, inf. To sail with a north-wind. 41)

vēṭṉ (p. 401) s. [fem. வேடச்சி. pl வேடர்.] A hunter, forester, fowler, வேட்டுவன். (c.)-Note This name is given to any wild people, as the hill-tribes who seem to be the aborigines of India. வேடர்சேரி, s. A village of hunters. 76)