aṉungku (p. 33) கிறேன், அனுங்கினேன், வேன், அனுங்க, v. n. To suffer pain, be in distress, affliction, &c., வருந்த. 2. To groan, sigh, moan with pain, புலம்ப. (p.) 3. [prov.] To read or speak with a mumbling tone, to mumble, mutter, மிணுமிணுக்க. 4. (p.) To be weak or slight as fever, flame, &c., வாட. 5. [prov.] To be reluctant, unwilling, backward, இழுக. 6. (c.) To be touched undesignedly, causing a forfeit in the கொக் கான் play, &c., முட்டுண்ண. அனுக்கம், v. noun. Groaning, moaning, புலம்புகை. 108) *

iẕ (p. 55) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To lose, forfeit, to be bereaved of, to suffer loss, இழந்துபோக. இழப்பு, v. noun. Loss, privation, forfeiture, இழந்துவிடுகை. இழப்புணி, s. One who has lost a child, a husband, property, &c. இழவு, v. noun. Loss, deprivation, forfeiture, bereavement, நஷ்டம். 2. Death, மரணம். அந்தவீட்டிலேயிழவுபட்டபாடாயிருக்கிறது...... There is affliction in that house, as if a death had occurred there. இழவுகாத்தல், v. noun. [vul.] Keeping close to the house--as mourners till after the eighth day of the funeral ceremony. இழவுகாரன்--இழவுக்குரியவன், s. The chief mourner at the funeral. இழவுகொடுக்க--இழவுக்கடிக்க, inf. To mourn at a funeral, to condole with, to bewail the dead--as women do, beating their breasts, &c. அப்படிச்செய்துபோட்டு அவனோடே இழவு கொடுக்கிறதார்? Who will expose himself to be troubled by him, for doing so? இழவுகொண்டாடுதல், v. noun. Mourning for the dead, accompained by external gestures, lamentations, beating the breast, &c., either at the funeral, or at stated periods afterwards. இழவுக்குப்போக, inf. To go to condole with. இழவுசொல்ல, inf. To invite to, or notify concerning a funeral. இழவுவிழுதல், v. noun. Dying-a word used in imprecations, &c. அவனுக்கிழவுவிழ. May death fall upon him. இழவுவினவ, inf. To condole with mourners, inquiring after the dead, embracing, &c. இழவுவீடு, s. A house where a death has taken place. இழவோலை, s. A funeral notice or invitation, a funeral letter or ola, சாவோலை. 33)

etir (p. 73) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To meet, face, to front, சந்திக்க. 2. To meet as a foe, oppose, withstand, resist, encounter, force an enemy, attack, fall upon, மாறுபட. 3. To counteract, contravene, தடுக்க. 4. To vex, trouble, harass, அலைக்க. 5. To meet a future event, receive, obtain, எதிர்பார்க்க. தெய்வமெதிர்ப்பின். If destiny be adverse-(இராமா. உரை). எதிர்காலம், s. Future time, future tense, வருங்காலம். எதிர்காலவுணர்ச்சி, s. Prescience, foreknowledge. எதிர்த்தவன், s. A kind of arsenic. எதிர்த்துநிற்க, inf. To resist, to withstand. எதிர்த்துப்பேச, inf. To contradict, dispute, controvert, retort. 2. To remonstrate, or expostulate with. 3. To object, plead against in law, &c. எதிர்த்துப்பொர, inf. To combat. எதிர்க்கை, v. noun. [prov.] Opposition, resistance, விரோதிக்கை. எதிர்ப்பு, v. noun. Meeting, சந்தி ப்பு. 2. Encounter, attack, resistance, assault, onset, எதிர்க்கை. 3. Counteraction, contravention, தடுப்பு. 4. Harassing, vexing, அலைப்பு. 5. Motive, object, இலக்கு. 6. Futurity, future time, வருங் காலம். 7. A word in reply, an answer, எதிர்மொழி. (நிகண்டு.) 8. A forfeit for breach of contract, சண்டிவாளம். 48)

oṭṭm (p. 81) s. A conical mass left uncut by well or tank-diggers to show the depth excavated, தோண்டலள்வைத்தி டர். (இராமா.) 2. Agreement, stipulation, contract--as in wagers, rivalry, சபதம். 3. A wager, forfeit, பந்தயம். 4. Emulation, rivalry, vieing, opposition--as at an auction, &c., இகலாட்டம். 5. A tile, ஓடு. 6. A country, ஓர்தேயம். ஒட்டமொட்ட--ஒட்டம்வைக்க, inf. To lay a wager. ஒட்டர், s. The inhabitants of the ஒட்டம் country. 2. (fem. ஓட்டத்தி or ஒட்டச்சி.) A caste of well-diggers, diggers of tanks, rivers, ditches, &c., sappers and miners, மண்வேலைசெய்வோர். மண்ணொட்டர், s. Men who build mud walls. கல்லொட்டர், s. Men who build stone walls. 57)

kuṭam (p. 116) s. A large kind of earthen pot, கும்பம். 2. A sign of the zodiac; Aquarius, கும்பவிராசி. Wils. p. 226. KUT'A. 3. Sugar, jaggery, molasses, சருக்கரை. 4. A globular or round part of a pillar, a cylindrical body, திரட்சி. Wils. p. 29. GUD'A. எண்ணெய்க்குடமும்வெறுங்குடமும்முட்டினாலெ தற்குச்சேதம். If a pot of oil come in collision with an empty pot, which, by breaking, is the greater loss; i.e. in collision, who is the sufferer, the man of character or the worthless person? ஒருகுடம்பாலுக்கொருதுளிஉறைமோர். One drop of butter-milk for coagulating a whole pot of milk; i. e. a good character, obligations of kindness, &c., are forfeited by a single bad action. புறக்குடத்துத் தண்ணீர்போல. Like water on the outside of a pot; i. e. forgotten as soon as learnt; advised or taught to no purpose. பொன்னின்குடத்துக்குப்பொட்டிடவேண்டுமோ.... Does it require that a golden pot be decorated; i. e. things of substantial worth need no embellishment. மாமியார்உடைத்தால்மண்குடம் மருமகளுடைத்தாற் பொன்குடம். If broken by the mother-inlaw, it is a mere earthen pot; but if by the daughter-in-law, it is a golden vessel; i. e. slight faults in inferiors are greatly magnified. குடங்கை, s. The palm of the hand. வெறுங்குடம், s. An empty pot. 2. (fig.) One who knows nothing. குறைகுடம், s. A water-pot not quite full. நிறைகுடம், s. A full water-pot; very good parts; a capable head. குடமூக்கு, s. The town of Combaconum, See கும்பகோணம். குடமூத, inf. To make a sound by blowing into pots, with dancing or jumping--as low-caste women at marriages and in some places at a temple, குடத் தினுள்ளூதியொலிபிறப்பிக்க. குடம்விட்டுக்கட்ட, inf. [prop.] To decorate the marriage pole with stiffened cloth, so as to resemble pots placed one on another. குடமுழா, s. A kind of drum made of a pot, முழவு. குடமல்லிகை, s. A kind of jasmine, ஓர் மல்லிகை, Jasminum sambac, L. Arabian jasmine. See மல்லிகை. குடமுருட்டி, s. A branch of the Kavery, ஓர் ஆறு. குடச்சிப்பி, s. A round shell or conch. குடவுழுந்தர், s. The name of a celebrated poet who, in his youth, was as long in getting a lesson as it required to fill a pot with lentils, உழுந்து, one at a time, ஓர்புலவன், குடவெழுத்தாணி, s. An iron-style with knobs or balls at the top, one above another, tapering to a point. குடம்வைத்தல், v. noun. Playing with the fists one on another, and knocking off the upper in succession, ஓர்விளையாட்டு. குடமண், s. White sand, வெண் மணல். (M. Dic.) 26)

kuṭṭi (p. 117) s. The young of elephants, horses, asses, goats, sheep, dogs, jackals, cats, swine, tigers, lions, bears, deers, elks, hares, monkeys, snakes, alligators, ichneumons, sloths, armadillos, sharks, &c.; also, the young of plantain-trees, and jack-trees, ஆடுமுதலியவற்றின்குட்டி. 2. A little girl, சிறுபெண்பிள்்ளை. 3. A child, in fondness, especially the youngest, குழந்தை. 4. [in gambling.] An additional coin or seed set down as a stake by a person who hits a wrong seed, coin, &c., ஓர்விளையாட் டில் அதிகமாகக்கூட்டுங்காய். 5. [prov.] An additional sum claimed or allowed on a debt--as a share of the net profit, &c., ஆதா யம்; [ex குட்டம், little.] குட்டிக்கழுதை, s. A young ass. குட்டிக்கரடி, s. The whelp of a bear. குட்டியாடு, s. A kid, a lamb. குட்டியாடுகொழுத்தாலும்வழுவழுப்புத்தீராது.... Though a kid fattens, its lubricious quality does not cease; though a youth perform notable actions, they are commonly imperfect. குட்டிபோட, inf. to bring forth--as brutes; to calve, to cub, to whelp, to foal, to kitten, to lamb, to litter, குட்டியீன. 2. [prov.] To put down a forfeited seed or coin in gambling at stakes to be played for, விளையாட்டிலதிகபந்தயமிறுக்க. குட்டியிட, inf. To bring forth--as cats, dogs and bears. குட்டியுண்டாயிருக்க, inf. To be big with young--as brutes. குட்டிக்கானாங்கெளிறு, s. A young கானாங்கெளிறு fish. குட்டிக்கிழங்கு, s. Small esculant roots growing about a large one, சிறியகிழங்கு. குட்டித்தக்காளி, s. A kind of Physalis angulata, சிறுதக்காளி. குட்டிப்பலா, s. A small jack-tree. 2. A species of jack-tree. குட்டிவிளா, s. A kind of tree, ஓர்விளா மரம். 2. A shrub. குட்டித்தாய்ச்சி, s. [vul.] A pregnant animal. குட்டியப்பன், s. The father's younger brother, சிறியதகப்பன். குட்டிச்சாத்தான், s. (fem. குட்டிச்சாத்தி.) An elf, imp, a little goblin, invoked in performing juggling tricks, குறளி. குட்டிச்சாத்திக்காரன், s. An enchanter, sorcerer, one who is supposed to have power over a familiar spirit. குட்டிப்பல், s. An extra of dwarf tooth. குட்டிவிரல், s. A sixth or extra finger or toe, smaller than the proper size, ஐந்திற்கதிகமானவிரல். குட்டிச்சுவர், s. A short piece of wall adjoining a large building, சிறுசுவர். 2. (fig.) A worthless fellow, மடையன். காரியங்குட்டிச்சுவராய்ப்போயிற்று. The thing has dwindled away, is come to nought. குட்டிக்கம்பு, s. A small stick which children use in play. குட்டிக்கொக்கான், s. [prov.] A kind of play with pebbles, ஓர்விளையாட்டு. குட்டிபடல், v. noun. [prov.] Striking a wrong coin or seed in games. 2. Becoming pregnant--as a sheep, goat, or dog, சினைப்படல். குட்டியடிக்க, s. [prov.] To strike another coin, or seed than the one indicated. குட்டிவைக்க, inf. [prov.] To hit the wrong coin, &c.,--as குட்டியடிக்க. 2. To forfeit a coin, seed, &c., in gambling. 24) *

kainṭṭm (p. 141) s. Loss in trade or otherwise; clear loss, forfeiture, &c. 16)

kaiyiẕkk (p. 142) inf. To be bereaved of, to be deprived of. 2. To lose, to forfeit. 72)

caṇṭāḷam (p. 158) s. Lowness, baseness, meanness, barbarism, இழிவு. 2. A base creature. a vile wretch, நீசன்; [ex Sa. chan'd'hala.] 3. (R.) A demon, பேய். (p.) மிருகசண்டாளங்கருத்தபம். An ass is the basest of animals. (p.) சண்டாளத்துரோகி--சண்டாளப்பாவி, s. A barbarous or vile wretch. (c.) சண்டாளப்பிராயச்சித்தம், s. Expiation of defilement from contact with a murderer, or other base wretch, or from the intrusion of such a one into a sacred shrine. &c. சண்டாளன்--சண்டாளி, s. A low degraded man, a villain, இழிஞன், 2. A man of low and degraded caste, a flesh eater, &c., புலைஞன். (c.) 3. An apostate who has forfeited the privileges of his religion, caste, &c., பதிதன். 4. One born of a Brahmani and a Sudra father, பார்ப் பனஸ்திரியிடத்திற்சூத்திரனுக்குப்பிறந்தோன். 13) *