piẕai (p. 318) s. Fault, misdemeanor, crime, குற்றம். 2. Mistake, error, inaccuracy, failure, பிசகு. 3. [in some connections] Inauspiciousness, bad fate, misfortune, தீமை. (c.) பிழை சொல்ல, inf. To make a mistake or blunder in speaking. 2. To criticize, find fault. பிழைதிருத்த, inf. To correct errors. பிழைதிருத்தம், s. Errata. பிழைபட, inf. [v. noun. பிழைபாடு.] To turn out wrong, தப்பிதமாக. 2. To fail in, to miscarry, பிசக. பிழைபார்த்தல், v. noun. Correcting a writing, revising. பிழைபிடித்தல். Finding fault, with a composition or writing. பிழைபொறுத்தல், v. noun Pardoning wrongs, excusing faults, forgiving. தண்ணீரும்மூன்றுபிழைபொறுக்கிறதுண்டு. The water waits for three mistakes; i. e. for a person to rise three times before sinking;-- we should be long suffering. பிழையன், apple. n. [in combin.] That which has a flaw, as சுழிப்பிழையன். பிழையேடு, s. An incorrect copy-book. பிழை, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To fail, to do amiss, to err, பிசக. 2. To fail, as an omen, or prediction, சகுனந்தப்ப. 3. v. a. To do wrong, குற்றஞ்செய்ய, (p.) பிழைக்கை, v. noun. A mistake, error, fault. பெரியோரைப்பிழையாமை. Being free from fault, [before] holy men. (p.) 2)