pittu (p. 315) s. [as பித்தம்.] Bile, gall, பிச்சு. 2. Delirium, derangement, madness, பைத் தியம். (c.) பித்துக்கொள்ள--பித்துப்பிடிக்க, [inf. appel. n. பித்துக்கொண்டவன்--பித்துப்பிடித் தவன்.] To become mad, deranged. பித்துக்கொண்டாட, inf. To act as a deranged person, to be mad. பித்துப்பை, s. The gall-bladder. பித்தேறல், v. noun. Increase of biliousness, பித்தமதிகரித்தல். பித்தேறி, appel. n. A crazy person. 57)