irākavaṉ (p. 50) s. Rama in his seventh incarnation--a grandson of இரகு and son of தசரதன் and கௌசலை--born to kill the giants இராவணன், &c., இராமன். Wils. p. 7. RAG'HAVA. 2. Any one who is born in the family of the monarch Rag'hu. 3)

turuvm (p. 248) s. Immutability, steadiness, stability, அசையாமை. 2. The north polestar, துருவநட்சத்திரம். 3. The pole of any great circle of the sphere, particularly either of the celestial poles, பூச்சக்கரத்தின் முனை. 4. A measure in music. (See சத்ததா ளம்.) 5. Distance of a planet from the beginning of the siderial Zodiac, கிரகபுடம். 6. One of the twenty-seven astrological yogas, நித்தியயோகத்தொன்று. W. p. 448. D'HRUVA. 7. Longitude of aphelion or apogee. 8. Epoch longitude of a planet, especially in combination with மூலம், as மூலத்துருவம். 9. The fraction ot he week remaining at the commencement of the year, which is to be added to the numbers in சங்கிரமவாக்கியம் for the beginning of the months. 1. [improp. for துருக்கம்.] A hill fort. 11. [prov.] Dexterity in accomplishing a thing, a stratagem, device, உபாயம். துருவங்கட்ட, inf. To invent a method for finding out an eclipse, or other astronomical phenomenon, கிரகணமுதலிய னஅறிதருகருவியாக்க. 2. To form a rule for any mathematical calculation, &c., சூட் சுமவழியுண்டாக்க. 3. To construct a rule for forming mystical or magical circles, &c. 4. (fig.) To devise means or expedients, உபாயந்தேட. துருவாக்ஷரம்--துருவாட்சரம், s. [in Hindu astron.] The longitudinal distance of the sun, or a planet, from the first of Aries, at the end of synodic periods, as found in சோத்தியவாக்கியம். துருவன், s. [in mythol.] Dhruva the grandson of மனு and son of உத்தானபாதன். 2. The pole star, personified by the demigod Dhruva, துருவநட்சத்திரம். 3. One of the eight demigods, அஷ்டவசுக்கிளிலொ ருவன், W. p. 448. D'HRUVA. துருவச்சக்கரம், s. The wheel of துருவன், the pole star, with which he turns the heavens causing the diurnal motions, சிஞ்சுமாரசக்கரம். துருவமண்டலம்-துருவமதம், s. Region of Dhruva, regent of the pole star. துருவமாய்நடப்பிக்க, inf. To set firmly. (R.) 55) *

nivātkvcr (p. 277) s. [pl.] A class of Asuras, தோயமாபுரத்தரசர். (பாரதம்.)--In Wils a demon, the grandson of இரணியகசிபன். 169)

pariccittu (p. 298) s. (Sa. பரிட்சித்து.) A king who was a grandson of Arjuna, அருச் சுனன்பௌத்திரன். W. p. 514. PARIKSHIT. 46) *

puttiraṉ (p. 324) s. A son, மகன்; [ex Sa. புத், a hell for the childless et திரா, to preserve.] --Note. A son, by performing funeral rites, is supposed to benefit his deceased father. W. p. 541. PUTRA. புத்திரகாமியம், s. Anxiety to obtain children, புத்திரஆசை. புத்திரகாமேஷ்டி--புத்திரயாகம், s. A sacrifice offered to obtain children. புத்திரசந்தானம், s. Offspring. 2. Posterity, lineal descendants regarded as a blessing. புத்திரசம்பத்து--புத்திரபாக்கியம், s. Offspring as an acquisition. புத்திரசுவிகாரம்--புத்திரசுவீகாரம், s Adoption of a child. See சுவிகாரம். புத்திரசோகம், s. [com. புத்திரசோபம்.] Great sorrow for the death, or calamity of a son. புத்திரதாராதிகள், s. Wife, children, &c., as தாராபுத்திராதிகள். புத்திரதானம், s. Procreation of children, புத்திரரைப்பிறப்பிக்கை. 2. Gift of children, மகக்கொடை. புத்திரத்தானம்--புத்திரஸ்தானம், s. [in astrol.] The fifth from the rising sign at birth. See தானம். புத்திரபௌத்திரர், s. Sons and grandsons; male descendants. புத்திரபௌத்திரபரம்பரை--புத்திரபௌ த்திரபாரம்பரியம், s. Continued succession of புத்திரர்பௌத்திரர். புத்திரலாபம், s. Boon of a child. புத்திரவதி, s. A woman blessed with children. புத்திராதிகள்,s. Children, &c., as புத்தி ரதாராதிகள். புத்திரார்த்தம். For the purpose of obtaining offspring. புத்திரி--புத்திரிகை, s. A daughter, மகள். புத்திரிகாசுதன்--புத்திரிகாபுத்திரன், s. Son of a daughter, மகளுடையமகன். புத்திரைசுவரியம், s. Children as one kind of riches, மக்கட்செல்வம். புத்திரோற்பத்தி, s. Birth of a son, மகன் பிறக்கை. 30)

peyr (p. 333) s. [also பேர்.] Name, appellation, designation, epithet, நாமம். 2. A person, பேர். 3. Reputation, renown, celebrity, கீர்த்தி. 4. [in combin.] That which is nominal, not real, உண்மையில்லாமை. (c.) 5. [in gram.] A noun, பெயர்ச்சொல். பெயருக்கு. To each, separately. பெயர்பாதியாகக்கொடு. Give equal shares to both. நாலுபெயரும். Many, all. See நாலு. பெயரகராதி, s. A part of a dictionary. See சதுரகராதி. பெயரடி--பெயர்ப்பகுதி, s. [in gram.] A nominal root of a word. 2. The root of a noun. (p.) பெயரன், s. [com. பேரன்.] A grandson, he taking the grandfather's name, பௌத் திரன். 2. [prov.] Grandfather, பாட்டன். பெயராயிருக்க, inf. To be famous, celebrated. 2. To be rumored. பெயராளி, s. A man of celebrity, as கீர்த்திமான், also used in irony. பெயரிடுதல்--பெயர்வைத்தல், v. noun. Naming, giving a name. பெயரியற்சொல், s. [in gram.] A class of substantives which occur in ordinary usage. பெயரின்னிசை, s. One of the ninetysix treatises containing ninety, seventy, of fifty verses, which end always with the name of a certain person. See பிர பந்தம். பெயருரிச்சொல், s. Adjective. பெயரூர், s. [com. பேரூர்.] One's name and country. பெயரெச்சம், s. [in gram.] Relative participle. See எச்சம். பெயரெடுக்க, inf. [v. noun பெயரெ டுப்பு.] To get a name. See எடு, v. 2. To mention one's name, பெயர்சொல்ல. கள்ளனென்றுபெயரெடுத்தான். He is known as a rogue. பெயரெடுத்துப்போடுதல், v. noun. Erasing a name from a list. பெயர்க்கணக்கு, s. Distribution of shares. 2. [in arith.] Division. பெயர்ச்சொல், s. [in gram.] A noun or pronoun. பெயர்டாப்பு, s. A list of names, a catalogue, a roll. பெயர்தரித்தல், v. noun. Taking or bearing a name or title. பெயர்த்தி, s. [com. பேத்தி.] Granddaughter. 2. [prov.] Grand-mother. பெயர்நேரிசை, s. A poem in which the name of a certain person is repeated in verses of நேரிசைவெண்பா. See பிரபந்தம். பெயர்படைக்க, inf. To get a name. (p.) பெயர்போக--பெயர்விளங்க, inf. To be renowned, celebrated, famous. அவன்பெயர்போகவாழுகிறான். He is getting on prosperously. பெயர்ப்பிரஸ்தாபம், s. The celebrity of one's name. பெயர்மங்குதல், v. noun. Becoming tarnished in character, losing celebrity. பெயர்வழி, s. Names in order, பெயர் முறை. 2. Genealogy, தலைமுறை. 3. As பெயர்டாப்பு. பெயர்விகுதி, s. The termination of compound nouns. பெயர்வேற்றுமை, s. [in gram.] The nominative, எழுவாய். 12)