eccri (p. 73) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To caution, warn, forewarn, pre-admonish, to give previous notice, புத்திசொல்ல. 2. (fig.) To discipline, கடிந் துகொள்ள. எச்சரித்துவைக்க, inf. To caution, discipline. 2. To hint, to mention slightly, to put one in mind of any thing. எச்சரிக்கை--எச்சரிப்பு, v. noun. and s. Caution, circumspection, vigilance, சாக்கிரதை. 2. Admonition, notice, advice, warning, புத்திசொல்லுகை. 3. Discipline, கண்டிப்பு. 4. A term used in complimentary language before idols, kings, &c.--as take care, come softly, &c., எச்சரிக்கைகூறுகை. 5. Calling for silence, attention, &c. in an assembly, court, &c., also a word used by heralds before processions, implying clear the way, make ready, &c., அமைதியாயிருக்கச் சொல்லுகை. 6. A species of poetry sung before an idol in processions, &c., the verses of which end with this word, ஓர்பாட்டு. எச்சரிக்கைபடிக்க, inf. To sing the எச்சரிக்கை song. எச்சரிக்கைபண்ண, inf. To caution, &c.--as எச்சரிக்க. எச்சரிக்கைப்பாட்டு, s. The எச்ச ரிக்கை song. எச்சரிக்கையாயிருக்க, inf. To be circumspect, to be cautious, take heed, to be vigilant. 24)

kṭṭiym (p. 88) s. Panegyric chanted or sung before kings, gods, &c., அரசர்முதலியோ ரைக்குறித்துச்சொல்லும்புகழ். கட்டியக்காரன், s. A panegyrist, a herald, கட்டியங்கூறுவோன். கட்டியங்கூற--கட்டியஞ்சொல்ல, inf. To recite a panegyric, புகழ்கூற. 35)

kūṟu (p. 136) கிறேன், கூறினேன், வேன், கூற, v. a. To cry aloud, publish, promulgate, proclaim, பிரசித்தஞ்செய்ய. 2. To cry--as an auctioneer, a herald, a crier of goods, &c., விலைமுதலியகூற. 3. To speak, say; to declare, assert; to answer, சொல்ல. 4. (சது.) To sell by auction, விற்க. பழிகூற, inf. To blame, censure, scold, abuse, reproach. கூறியதுகூறல், v. noun. Tautology-one of the ten faults in a literary composition. See நூற்குற்றம் under under குற்றம். கூறியான், s. [prov.] The headman of the Chiviar caste or palankeen bearers. --Note. The name may be derived from his proclaiming before the palankeen the titles of the great person whom he carries. 22)

cāmi (p. 177) s. [a contraction of சுவாமி.] God, lord, the supreme Being, கடவுள். 2. Argha, அருகன். 3. Skanda, முருகன். 4. An elder, a senior, an elder brother, மூத் தோன். 5. Guru, either the spiritual teacher or Siva under this character, குரு. 6. A chief, chieftain, lord, master, எச மானன். 7. A matron, a lady, தலைவி. 8. Gold, பொன். W. p. 965. SVAMIN. சாமிவரங்கொடுத்தாலும் பூசாரியிடங்கொடுக்கமாட் டான். The deity may grant a boon, but the pujaree (priest) will allow no admittance, i. e. subordinates are commonly the most arrogant. சாமிபராக்கு. Swami, vigilance! attention! an expression by heralds on the approach of a king, an idol, or a great personage. சாமிதரிசனை, s. A sight of the idol, linga, &c., at the temple. சாமித்துரோகி, s. A traitor to the deity, or to his master. சாமிநாதன், s. Skanda--who was once a guru to Siva--as the guru and lord, கந்தன். சாமிபார்க்க, inf. To take a sight of the idol in the procession. (c.) சாமிமலை, s. The Pulney rock, where there is a celebrated temple dedicated to Skanda; as distinguished from இடும் பமலை, a rock situate by its side. See சுப்பிரமணியர்ஸ்தலம். 2. (R.) A town near Combaconum, ஓரூர். சாமியாடி, s. A possessed person. சாமிசெய்ய--சாமிகொண்டாட, inf. [vul. prov.] To celebrate a festival in times of sickness, pestilence, &c. (c.) 43) *