kiḷai (p. 112) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To wash rice for boiling, &c., அரிசிகளைய. 2. [prov. impr. for களைய.] To change or put off soiled and especially menstruous cloths, சீலைகளைய. 3. [impr. for களைய.] To root up herbage, trees, &c. 4. [prov.] To pay out --as a thron from the flesh with a needle, &c., கிளற. 14)

kiḷai (p. 112) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To put forth twigs, branches, &c.; to ramify, to branch, மரக்கிளைகிளைக்க. 2. To multiply, to grow numerous, பெருக. 3. To ramify --as families, சுற்றம்பெருக. 4. To grow full of branches, கப்புங்கவருமாய்நிறைய. 5. To grow thick or close--as the beard, boughs, herbage, grain, &c., நெருங்க. அவர்கள்கிளைத்துவிட்டார்கள். They have become very numerous from that stock. கிளைப்பு, v. noun. Branching, ramification. 15)

kīẕ (p. 113) adj. Inferior, base, mean, low, vulgar, degraded, disgraceful, dishonorable, கீழ்மையான. 2. Downward, lower; infernal, கீழான. 3. Eastern, eastward, easterly, கிழக்கு. கீழுதடு, s. The lower lip, அதரம். கீழுலகம்--கீழுலகு, s. The nether worlds, seven in number. (See உலகம்.) 2. Hell, நரகம். கீழோர், s. The mean, the vulgar, கீழ் மக்கள். 2. Out-cast, சண்டாளர். கீழோராயினுந்தாழவுரை. Speak submissively even to inferiors. கீழ்க்கண், s. A look from under the eye-lids, an ogling, indirect or sly look, a glance askance, கீழ்ப்பார்வை. 2. The lower part of the eye, the part below the pupil, கண்ணின்கீழ்ப்பக்கம். கீழ்க்குரல், s. A low tone of voice, அடிக் குரல். 2. [in singing.] Bass, மந்தவொலி. கீழ்சாதி--கீழ்ச்சாதி s. A low caste, தாழ்ந்தசாதி. 2. A person of low origin or obscure birth, கீழ்ப்பிறப்பு. கீழ்த்தரம், s. An inferior kind, degree or class; inferiority, தாழ்வானதரம். கீழ்த்தரக்காரன், s. An inferior a low person. கீழ்த்தொடை, s. The lower part of the thigh. கீழ்போகம், s. [prov.] Cultivation of edible roots. கீழ்ப்பயிர், s. Grain or herbage in the shade or overtopped by another plant; under-plants, அடிப்பயிர். கீழ்ப்பாடு, s. The lower side, கீழ்ப்பக் கம். 2. Subordination, inferiority, அடக் கம். (Little used.) கீழ்ப்பாறை, s. A subterranean cell or cavern, கீழறை. (Rott.) 2. An understratum of rock, கீழிருக்கும்பாறை. கீழ்ப்புறம், s. The lower side, the underside, கீழ்ப்பக்கம். 2. The leeward or the leaning side of a vessel, தாழ்ந்தபக்கம். கீழ்மகன், s. A person of low caste, a mean person, இழிந்தோன். 2. The planet saturn, சனி. கீழ்மக்கள், s. Inferiors, low-caste people, the base, the vulgar, the ignorant, இழிந்தோர். கீழ்மாரி--கீழ்வாரி, s. Rain or thunder in the distance, towards the horizon. கீழ்மாரிகொள்ளுகிறது. It thunders at a distance. கீழ்மாரிகொண்டுமுழங்க, inf. To thunder near the horizon. கீழ்வயிறு, s. The lower part of the belly, abdomen, அடிவயிறு. கீழ்க்கதுவாயளபெடை, s. [in prosody.] One of the eight அளபெடைத்தொடை, in which the first letter of every foot in a line, except the penultimate, is prolonged in sound. கீழ்க்கதுவாயியைபு, s. [in prosody.] A rhyme in which the last letter of every foot of a line, except the second, is the same ஒரியைபுத்தொடை. கீழ்க்கதுவாயெதுகை, s. [in prosody.] A rhyme or தொடை, in which the second letter, of every foot of a line, but the penultimate, is the same, ஓரெதுகைத்தொ டை. கீழ்க்கதுவாய், s. [in prosody.] Rhyming or தொடை in every foot but the penultimate; and in இயைபுத்தொடை, in every foot but the second, கதுவாய்த்தொ டையினொன்று. கீழ்க்கதுவாய்முரண், s. [in prosody.] A rhyme or தொடை, in which the first word in every foot of a line, except the penultimate, has different meanings, முரண் டொடை. கீழ்க்கதுவாய்மோனை, s. [in prosody.] A rhyme or தொடை in which the first letter of every foot of a line, but the penultimate, is the same, ஓர்மோனைத்தொடை. கீழ்மை, v. noun. Lowness, meanness, inferiority, baseness, இழிவு. 2. Submissiveness, humbleness, தாழ்மை. கீழண்டை, s. [vul.] East. கீழைத்தெரு, s. The eastern street. கீழைப்புறம், s. The eastern side, part. கீழ்ச்சீமை, s. the eastern country. கீழ்வாடை, s. The north-east wind. கீழ்விதேகம், s. The eastern Videha country--one of the nine divisions of the known continent. See விதேகம். கீழ்காய்நெல்லி, s. A medicinal plant, கீழாநெல்லி, Phillanthus niruri. கீழ்பால், s. The east, கிழக்கு. கீழ்பூமி, s. The lower or nether parts of the earth, பூமியின்கீழ்ப்புறம். 2. The nether worlds, கீழுலகம். கீழ்ப்பக்கம், s. The east side. 2. The underside. கீழ்வாயிலக்கம், s. Fractional parts or denominations. 2. [modern usage.] Denominator of a fraction--opposed to மேல் வாயிலக்கம், the numerator. கீழ்வாய், s. The chin, மோவாய், சிவு கம். 2. arithmetic.] Vulgar fractions, fractional parts; sometimes fractional denominations, கீழ்வாயிலக்கம். 3. (local) Pudendum muliebre; posteriors, கீழ்த்தா னம். 43)

kuppai (p. 122) s. A collection, a heap, குவி யல். 2. A clump, a group, கூட்டம். 3. A hillock, மேடு. 4. Sweepings, rubbish, fragments, கூளம். 5. A dunghill, a hillock of sweepings and other refuse, குப்பைமேடு. 6. Dung; excrement, human dung--in decent language, கஷ்டம். பணக்குப்பை, s. Abundance of money. குப்பைமேடு, s. A heap or hillock of sweepings or rubbish. குப்பையாகவிருக்க, inf. To be in confusion--as goods, &c. 2. To be crowded, or thick--as herbage. 3. To be abundant, plentiful--as money, &c. குப்பைபோட--குப்பைவைக்க, inf. To cast peel, parings, refuse, &c., on the floor. 2. To manure with sweepings, rubbish, &c. குப்பைகிளைக்க--குப்பைசீக்க, inf. To tear or scratch up a dunghill, a heap of sweepings, &c--as a hen. குப்்பைகூட்ட--குப்பைபெருக்க, inf. To sweep up rubbish. குப்பைக்காரன், s. (fem. குப்பைக்காரி.) A sweeper of the streets, a scavenger. குப்பைவாரி, s. A garden-rake, வாரு கோல். See குப்பைக்காரன். குப்பைக்கீரை, s. A kind of weed. See under கீரை. குப்பைப்பருத்தி, s. A plant, ஓர்பருத் தி. See under பருத்தி. குப்பையன், s. (fem. குப்பைச்சி.) A sloven, in contempt, அழுக்கடைந்தவன். 6)

tṇṇṭai (p. 223) s. A country, நாடு. 2. A village in an agricultural district, மருதநிலத்தூர். 3. Green leaves, foliage, herbage, பச்சிலை; [ex தண், cold, green, &c., et அடை.] (சது.) 9)

pañcu (p. 291) s. Cotton in general. See பஞ்சி, Sa. 2. Cloth சீலை. 3. The cotton shrub, பருத்தி, Gossypium herbaceum. 4. Down of the Illecebrum lanatum, பூனைபஞ்சு. (c.) பஞ்சும்நெருப்பும்போலே. As cotton and fire; to express the temptation from mingling of the sexes, &c. பஞ்சணை, s. A cushion stuffed with cotton, பஞ்சுமெத்தை. 2. See பஞ்சு. பஞ்சிற்றுகள், s. A small, lineal measure, தேர்த்துகள். பஞ்சிற்றொடர்--பஞ்சிற்றொடர்நுதி, s. The end of a cotton web next to the thread. See துய். பஞ்சினூல், s. Cotton-thread. பஞ்சுகடைதல், v. noun. Tousing cotton with a turning stick in a pot. பஞ்சுகொட்ட, inf. To beat cotton, by a machine like a bow-string. பஞ்சுகொட்டி, appel. n. One who beats cotton. பஞ்சுக்கொட்டை, s. A handful of cotton prepared for spinning. பஞ்சுசூர்தல், v. noun. Tousing cotton with the fingers. (p.) பஞ்சுநூற்றல், v. noun. Spinning cotton பஞ்சுபன்ன, inf. To pull cotton with the fingers. பஞ்சுபன்னுகிறதுபோலேபன்னுகிறது. Paining and twinging, like picking cotton. பஞ்சுப்பெட்டி, s. A small cotton basket. பஞ்சுப்பெட்டிபோலேநரைத்ததலை. A head as grey as a cotton basket. பஞ்சுப்பொதி, s. A cotton sack, a bag for cotton. பஞ்சுமெத்தை, s. A cotton bed or mattress. பஞ்சுவாய்க்கொள்ளுதல், v. noun. Forming as a cotton-like-substance on the eye of sprouting rice, on the fourth or fifth day after sowing. 23)

pyir (p. 296) s. Growing grain, a crop, herbage, shrubbery, பைங்கூழ். 2. Any useful vegetable, plant, or even tree. (c.)--The different stages of growing corn, are ஏறினபயிர், grown up corn; கதிர்ப்பயிர், corn just earing; களைபறிபயிர், that which requires to be weeded; பாற்கட்டுப்பயிர், ear being milky; நடவுபயிர். corn transplanted; முதுபயிர், ripe grain; there are also நஞ்சைப்பயிர், புஞ்சைப் பயிர், கீழ்ப்பயிர், மேற்பயிர், சிறுபயிர், &c. பயிரடித்தல்--பயிருழவு, v. noun. Ploughing between standing corn, to promote its growth. பயிரழிவு, v. noun. Waste or destruction of vegetation, by beasts flood, &c. பயிராகுதல், v. noun. Growing up as plants, herbage, &c. 2. Being pregnant as animals, as பலப்படுதல். இந்தமாடுபயிராகியிருக்கிறது. This cow is big with calf. பயிராக்க--பயிர்செய்ய, inf. To cultivate corn, trees, plants, herbage, &c. பயிரேற, inf. To thrive as vegetation. பயிர்க்குடி--பயிரிடுங்குடி, s. A peasant. See குடி. பயிர்தீக்குங்காற்று, s. A wind that blasts the growing crops. பயிர்த்தொழில், s. [com. வேளாண்மைத் தொழில்.] Husbandry, agriculture. பயிர்நெருக்கம், v. noun. Closeness of corn, herbage; luxuriant growth. பயிர்ப்பங்கு, s. Share of the produce of trees appropriated to the cultivator. பயிர்வழி, s. Cultivated fields. 2. Way through the fields. பயிர்வழிமாசூல்பாக்கி. Arrears of the revenue of the field. பயிர்வெளி, s. An open corn field. பயிர்வைக்க, inf. To plant fruit trees. 8)

prutti (p. 299) s. Cotton shrub of different kinds, Gossypium herbaceum, ஓர்செடி. 2. Cotton. See பஞ்சு--There are different kinds of cotton, viz: காட்டுப்பருத்தி, wild cotton; செம்பருத்தி, Gossypium religiosum; தாளிப்பருத்தி, Gossypium vitifolium; பட்டுப் பருத்தி, silk cotton; பூப்பருத்தி, flower cotton; பேய்ப்பருத்தி or மலைப்பருத்தி, hill cotton; வெ ண்பருத்தி, common cotton; உப்பம்பருத்தி, குப் பைப்பருத்தி, இலாடன்பருத்தி, நாடன்பருத்தி, are some other kinds of பருத்தி. வேலிப்பருத்தி, s. A kind of creeper called உத்தாமணி. ஐம்பருத்தி, s. A shrub. (R.) பருத்திக்காடு, s. Cotton plantation. பருத்திக்காய், s. The cotton capsule. பருத்திக்குண்டிகை, s. A water-pot stuffed with cotton. (நன்.) பருத்திக்கொட்டை, s. Cotton seed. பருத்திச்செடி, s. Cotton shrub. பருத்திநூல், s. Cotton yarn, sewing cotton. பருத்திப்பஞ்சு, s. Cotton of the பரு த்தி, distinct from இலவம்பஞ்சு. பருத்திப்பொதி, s. A pack of cotton. பருத்திமணை, s. A weaver's reel. பருத்திவேர், s. Root of the cotton shrub, a decoction of which is given as a demulcent in cases of strangury and gravel. 31)

pāppāṉ (p. 311) s. [com. for பார்ப்பான், fem. பாப்பாத்தி.] A brahman. பாப்பாரநாகம், s. A brahman-cobra. See பறைநாகம். பாப்பான்பூண்டு, s. A plant. Hedyotis herbacea. 47)