cālai (p. 180) The principal room of a house, a hall, கூடம். 2. An avenue among trees; a vista; a public road shaded by trees, மரச் சாலை. (c.) 3. W. p. 839. S'ALA. A large building or room for public purposes, a house, a hall, a theatre, &c., சபைகூடுமிடம். 4. A royal palace, அரமனை. 5. A hermitage, or place where austerities are practised, தவச்சாலை. 6. An alms-house, or place where benevolent acts are performed, அறத்தின்சாலை. 7. A stable, குதிரைச்சாலை. --Note. The word takes its meaning as a place, or road from that with which it is combined. சாலைக்கரை, s. The vicinity or border of a road. சாலைப்பாதை--சாலைமார்க்கம், s. A road with shade-trees on each side. சாலைவைக்க, inf. To make an avenue. கல்விச்சாலை, s. A school-house, a place for learning. See கல்வி. கூட்டச்சாலை, s. A public road shaded with thick trees. சிறைச்சாலை, s. A prison, a jail. பண்டசாலை, s. A store house for grain, &c. See பண்டம். ஆயுதசாலை, s. An arsenal, an armory. யாகசாலை, s. A place of sacrifice. 14) *

tavam (p. 227) s. Penance, religious austerities, self-imposed mortification, to propitiate some deity, as தபம் and தவசு. தவசசாலை, s. A hermitage of place for the performance of austerities. தவத்தர், s. (plu.) Ascetics of the higher class, Munis, முனிவர். தவத்தி, s. A rigid devotee, or advanced ascetic, a Muni. தவத்தோன், s. An ascetic. தவநிலை, s. The method of performing religious austerities . 2. The profession or standing of a rigid devotee. தவப்பெண், s. A female ascetic, a nun. 2. A nun of the Jaina sect. தவமுனிவர், s. (plu.) Rigid devotees, persons who have become dignified by the performance of austerities, Munis. தவமுடையன், appel. n. A penitent. தவலோகம், s. The fish of the upper worlds, where ascetics are beatified. தவவலிமை, s. (com. தபோபலம்.) The power of religious austerities. தவவுடம்பு, s. A person abounding in austerities. (in admiration.) தவவேடம், s. The proper garb, costume, &c., for performing austerities. தவர், s. (plu.) Exalted devotees, Munis, Rishis, முனிவர். 17)

paṉṉam (p. 304) s. (St. பர்ணம்.) A leaf, இலை, ஓலை. 2. Braiding with olas or straw, platting, ஓலைபின்னுகை. W. p. 516. PARN'A. பன்னகாரன்--பன்னக்காரன், s. [prov.] A braider or worker in leaves, olas or straw, ஓலைவேலைசெய்கிறவன். பன்னசாலை--பன்னகசாலை, s. An ola or straw hut, a hermitage. பன்னச்சத்தகம், s. A braider's curved knife. See சத்தகம். பன்னநரன், s. [prov.] A human figure of leaves made for certain funeral rites, தழையாற்செய்தமனிதவடிவு. பன்னபோசனம், s. Food of leaves. பன்னமிருகம், s. A leaf eating animal, இலையுண்ணும்விலங்கு. பன்னலதை--பன்னவல்லி, s. The betel creeper, வெற்றிலைக்கொடி; [ex இலதை.] பன்னவேலை, s. Braiding olas, &c. பன்னாசனம், s. A grass mat used as a seat for religious exercises. 35)

paḷḷi (p. 303) s. A room, chamber, அறை. 2. A hermitage, cell of a recluse, முனிவர்வா சம். 3. A temple a church, a place of 4. A school, as பள்ளிக்கூடம். 5. A sleeping place or bed, மக்கட்படுக்கை. 6. Sleep, நித்தி ரை. 7. An almonry. See அறச்சாலை. 8. A small village, சிற்றூர். 9. An agricultural village or town, மருதநிலத்தூர். 1. Name of a caste, ஓர்சாதி. (சது.) 11. An affix to words forming the name of a town, as திரிச்சிராப்பள்ளி. W. p. 519.PALLI, PALLA. 12. See பள். பள்ளிகொள்ள, inf. To take sleep, to sleep. பள்ளிகொண்டபெருமாள், s. A name of Vishnu as sleeping. பள்ளிக்கணக்கர், s. Pupils as school; scholars. பள்ளிக்கணக்கன்புள்ளிக்கணக்கறியான். The mere student is not the practical accountant. பள்ளிக்கிராமம், s. A village belonging to a fane by endowment. பள்ளிக்குவிட, inf. To send a child to school. பள்ளிக்குவைக்க, inf. To send one to school for the first time. பள்ளிக்கூடம், s. A school-room, seminary, academy. பள்ளிக்கூடம்வைக்க, s. To set up or establish a school. பள்ளிச்சினேகம், s. [com. பள்ளிக்கூ டத்துச்சினேகம்.] Friendship formed at school. பள்ளிப்பழக்கம், s. School habits, good or bad. 2. School acquaintance, familiarity, friendship. பள்ளிப்பாடம், s. Lesson, or the manner in which a verse is repeated as learnt at school. பள்ளிப்பிள்ளை--பள்ளியிற்பிள்ளை, s. A scholar, a pupil, a student. பள்ளிமண்டபம், s. A sleeping room, especially of gods. பள்ளியறை, s. A bed chamber. பள்ளியெழுச்சி, v. noun. Waking a great person, or an idol, in the morning, with singing and other music, துயிலெ ழுப்புகை. 2. As திருப்பள்ளியெழுச்சி. 3. A poem. See எழுச்சி. பள்ளியெழுச்சிபாடுவோன், appel. n. One who sings the poem. See வைதாளி கன். பள்ளியெழுச்சிமுரசம், s. The morning drum. பள்ளிவாசல், s. A mosque, துருக்கர் கோவில். 26)