poḷi (p. 337) s. A hoe-full, or shovel-full of earth, a piece of turf, பொளிமண். 2. A hole made with a chisel, a mortise, உளிப்பதிவு. 3. [prov.] A bank in a rice-field, &c., வரம்பு. பொளியை வெட்டி இரண்டுதளையையும் ஒன்றாக்கி னான். He removed the bank between the fields and made them one. 71)