kottu (p. 146) கிறேன், கொத்தினேன், வேன், கொத்த, v. a. To grub, grub up, hoe, பூமி யைக்கொத்த. 2. To pick, snap, or grab at a bait; to peck--as a bird, to pick up food, t pick or pluck off, to peck up suddenly --as squirrels, rats, &c. 8. To strike and bite--as a snake. 4. To chop, hack, mince, gash. 5. To carve, engrave. கொத்தித்தெளிக்க, inf. To dig and sow the ground. கொத்தித்தின்ன, inf. To pick up and eat--as a fowl. கொத்திப்பிடுங்க, inf. To peck and tear; to feed upon a carcass--as revens. கொத்திப்போட, inf. To pick with the beak. 2. To pick up grain, &c. கொத்தித்தள்ள, inf. To fell--as a tree, &c. கொத்துவேலை, s. Carved work, engraving; statuary. கொத்தி, appel. n. [In combination.] a pecker--as in மீன்கொத்தி. கொத்து, v. noun. Grubbing; mincing; pecking--as birds; grabbing--as fish; biting--as a serpent; engraving, gashing, &c., as the verb. கொத்துக்கட்டி, s. [prov.] Clod hoed up. கொத்துத்தூர்வை, s. [prov.] Hollowness or looseness of land by hoeing, soil loosened by hoeing. 70)

tūrvai (p. 255) s. Rubbish, soil, potsherds, &c., accumulating in a well, கிணற்றடைதூர். (c.) 2. Loosened earth from digging. hoeing ploughing, &c., மிருதுவானநிலம். 3. Dry sticks, straws, sweepings chips, &c., செத்தை. 4. [prov.] Ground adjacent to a well, as being commonly good, mellow soil, கிணற்றைச்சார்ந்தநிலம். தூர்வைக்காரன், s. The sole proprietor of the soil about a well. தூர்வைப்படுத்த--தூர்வைபண்ண, தூர் வையாக்க, inf. To dig up earth, to plough. தூர்வையானமண், s. Loose earth. தூர்வையெடுக்க, inf. To clear out rubbish from a well. (c.) 14) *