kiḷai (p. 112) s. Branching, ramification, branch, மரமுதலியவற்றின்கிளை. 2. A bough, a spring, a twig, a spray, a sprout, a shoot, a bud, தளிர். 3. Kindred relations, line, family branches சுற்றம். 4. A herd (of cattle). a flock, a horde, a shoal; a family, a race, a group, a class, a company, கூட்டம். 5. Bamboo, மூங்கில். 6. A mode of singing, ஓர்பண். 7. One of the musical tones modulated by the palate--the third in the gamut, கைக்கிளையென்னுமிசை. 8. One of the strings of the lute corresponding with the கைக்கிளை tone, யாழினோர்நரம்பு. கிளைகிளையாய், In herds, flocks or groups. கிளைகூட்ட, inf. To screech--as two or more ஆந்தை owls together. கிளைக்கதை, s. One story branching out of another, a ramifying narrative; an episode. கிளைவழி, s. Lineage, pedigree, உறவின் வழி. 2. A branching street, கொடிவழி. கிளைநறுக்க, inf. To prune, to lop. கிளைபுறப்பட, inf. To shoot forth--as a branch. கிளையோட--கிளைவிட inf. To put forth twigs, branches, &c. 2. To ramify, to branch out. நெடுங்கிளை, s. A straight branch. பக்கக்கிளை, s. A by-shoot. பொய்க்கிளை, s. [prov.] False sprouts for fruit in jack-trees. மெய்க்கிளை, s. [prov.] Sprouts of genuine fruits in jack-trees. கிளைஞர், s. (pl.) Relations, kindred, உற வோர். 2. Friends, companions, associates, தோழர். See under கிளை, v. a. கிளைபெருக்க, inf. To be numerous, to multiply, ramify, increase, &c.--as a family. கிளைமை, s. Relationship, உறவு. 2. Amity, friendship, சினேகம். கிளையார், s. Kindred, friends. கிளைப்பெயர், s. [in grammar.] Names of a small class or division of men, or animals, as distinguished from குழூஉப் பெயர் and சாதிப்பெயர்--as in எயின், hunting class; தமர், one's family circle. 13)

kūḷi (p. 136) s. A devil, an imp, பேய். 2. A dwarfish, ill-formed race of imaginary. beings; the hordes that form the armies of Siva. (Compare குள்ளம்.) 3. Strength, force, வலிமை. 4. A covering bull, பொலி யெருது. 5. Ox, எருது. 6. A large species of eagle, பெருங்கழுகு. 7. Relationship, connexion, சுற்றம். 8. Company, multitude, தொகுதி. 9. (பிங்.) Fault, defeet, குற்றம். 1. [prov.] Dwarfishness, shortness--as குள் ளம். கூளியர், s. Soldiers, warriors, படை வீரர். 2. Hunters, barbarous tribes, வே டர்; [ex கூளி, strength.] 20)

caṉṉiyācam (p. 174) s. Asceticism, abandonment of all worldly possessions and attachments, being the highest and last of the four brahmanical states. See ஆச் சிரமம். 2. Relinquishment, renunciation, துறவு; [ex சம், entirely, et நியாசம், casting away.] W. p. 891. SANNYASA. சன்னியாசந்தரிக்க, inf. To assume the state and garb of the சன்னியாசி. சன்னியாசமார்க்கம், s. The order of சன்னியாசி. 2. The perpetual bachelorhood of a person of good morals. சன்னியாசமுத்திரை, s. The distinctive marks of the சன்னியாசி, viz.: the staff, the waterpot, an unshaven beard, dishevelied locks, ochred clothes, &c. *சா, A compound letter composed of ச் and ஆ. 2. s. [ex Sa. Jya, to decay.] Death, mortality, மரணம். 3. Devil, பேய். 4. [in astron.] The chord of an arc; but commonly used for அர்த்தச்சா--the sine of an arc. 5. An equation of the centre--as மந்தச்சா. 6. The annual parallax, of a planet. See கற்கிச்சா and மகரச்சா. W. p. 355. JYA. சாக்காடு, s. Mortality, death, மரணம்; [ex காடு, a verbal affix.] சாக்காட்ட--சாக்காக்க, inf. [prov.] To wait on the dying, affording aid, performing appropriate ceremonies, &c. சாக்குருவி--சாகுருவி, s. A night-bird, sometimes a screech owl, whose hoot is supposed to portend death. சாக்குறி, s. Omens or presages of death. சாச்சடங்கு, s. Funeral ceremonies performed within the first week, especially, cooking and taking congy on the third day, and rice on the eighth.--Note. In some places food is sent by the relatives for three days. சாசங்காரம், s. The completing of an equation. சாபலம், s. [in astron.] Equation to the centre for any given time. சாபறை--சாப்பறை, s. A kind of drum for funerals. சாபிள்ளை, s. A still-born child. (c.) சாமுகுர்த்தம், s. [in astrol.] The முகு ர்த்தம் time, when several of the planets are in unfavorable situations. சாமூஞ்சி, s. A dismal, ghastly countenance, a death-like look. சாமூஞ்சிபட, inf. To be ghastly, as the face of a sick person. சாமேளம், s. A funeral-drum; the mode of beating a drum for a funeral. சாவறுதி, s. The point of death, the last extremity. 2. [prov.] Slightness, want of force and vigour; [ex அறுதி.] சன்னியாசம்பண்ண, inf. To renounce social or secular life for the wandering life of the ascetic. 2. To abandon earthly associations, worldliness, secularity, &c. சமுசாரசன்னியாசம், s. Celibacy. See under சமுசாரம். 3) *

curam (p. 195) s. Fever, febrile symptoms, காய்ச்சல். W. p. 356. JVARA. 2. Any of the seven tones of the gamut, ஏழிசை. (See சத்தசுரம்.) 3. A kind of flourish in the tune forming a symphony or interlude at the end of each line of a stanza, இராக பேதம். 4. Arrangement of notes in a tune in a musical composition, இராகத்தகுதி. (p.) (Sa. Svara.) சுரம்வந்துகிடக்கிறான். He lies sick of fever. சுரமாத்திரை, s. Fever pills. சுரசூலை, s. Fever or ague. See சூலை. சுரமாயிருக்க, inf. To have a fever. சுரதாபதைலம், s. A medicinal oil for a burning fever, a febrifuge. அஸ்திசுரம், s. See அத்தி. கிருமிச்சுரம், s. See கிருமி. தாபசுரம், s. A burning fever. பித்தசுரம், s. Bilious fever. சுரக்கியானம், s. A knowledge of melody or tone in music. சுரச்சதி, s. A kind of variety in tunes. சுரமண்டலப்பெட்டி, s. A harpsichord. சுரமண்டலம், s. A harp. சுரம்போட, inf. To arrange notes to a musical composition. சுரம்போட்டுப்பாட--சுரம்பாட, inf. To sing the seven tunes, to run through the gamut. 2. To sing a symphony at the end of the lines. அபசுரம், s. Discord in music.