amr (p. 19) --அமரு, கிறேன், அமர்ந் தேன், வேன், அமர, v. n. To be or become still, tranquil, settled, quiet, hushed, calm, serene; to become pacified, appeased, obedient, submissive, அமைய. 2. To rest, repose, enjoy repose, இளைப்பாற. 3. To settle, sink, be deposited as a sediment; to subside, become close and hard as sand by rain. அடங்க. 4. To agree, பொருந்த. 5. To become compressed, condensed, படிய. 6. To abide, dwell, remain, இருக்க. (திருவிளை.) 7. To rejoice, be placid, cheerful, களிக்க. 8. To abound, be abundant, பொலிய. 9. To be magnanimous, பெருமையாக. 1. To wish, desire, விரும்ப. (குறள்.) 11. [vul.] To be obtained, வாய்க்க. (p.)--Note. This verb forms a past. part. அமரிய, as well as the usual, அமர்ந்த; as, அமரியசேனை, the army which fought. காற்றமர்ந்துவிட்டது, The wind has subsided. புழுதியமர்ந்தது. The dust is settled. குலத்துக்கமர்ந்ததொழில். Office agreeing with his rank. அகனமர்ந்து. Rejoicing in heart. முகனமர்ந்தீதல். Giving with a shining face. அவனுக்குச்சேவகமமர்ந்தது, He has obtained service. அமரார், s. Foes, enemies, the insubordinate, பகைவர். (p.) 22)

kiṭ (p. 108) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To lie, lie down, lie in a state of sleep or inactivity, &c., to lie-as a stone, or other lifeless bodies, படுக்க. 2. To be in a state or condition, to exist, இருக்க. 3. To remain, to continue, தரித்திருக்க.--Note. It is often used contemptuously, and sometimes assumes a transitive form. கிடக்கட்டும். Never mind; it is of no consequence; let it be; leave it untouched. அதுவெகுநாளைக்குக் கிடக்கும். It will endure a long time; will last long. காரணங்கிடக்கும். There is a cause. முட்டக்கிடவாது. It will not bear a slight hit or shove. ஊர்அமர்க்களமாய்க்கிடக்கிறது. There is a row or riot in town, lit. the country is a battlefield. அதுகிடக்க. Leaving that; further more. சும்மாகிட. Be quiet, hush. சென்றதுகிடந்திட. Leaving what is past. பகைவர்வருகிறாரென்று கிடக்கிறது. The rumour, the report is, that the enemy is coming. வியாதியாய்க்கிடக்க, inf. To be sick. கிடக்கை, v. noun. Lying, கிடத்தல். 2. s. State, condition, நிலைமை. 3. A bed, a couch, any sleeping place, படுக்கை. 4. The earth, பூமி. மனக்கிடக்கை, s. A feeling, as it exists in the mind; one's own feeling, மனக்கருத்து. 2. Emotion, pathos, passion, உளத்தியல். கிடப்பு, v. noun. Lying, கிடக்கை. 2. s. State, condition--commonly undersirable--as suffering, hunger, &c., இருக்கை. கிடை, v. noun. Lying, lying prostrate, a reclining posture, கிடக்கை. 2. s. State, condition--commonly not desirable, நிலை மை. 3. A fold, a pen, a stall, a nest, a lair, any place where beasts or birds lie, --as ஆட்டுக்கிடை, a sheep-fold, மாட்டுக் கிடை, a cow-stall, &c. கிடைகாட்ட, inf. To lie on the back-as beasts when dying. கிடைகூட்ட--கிடைமறிக்க--கிடைவை க்க, inf. To pen up or fold cattle for their manure. கிடைச்சரக்கு, s. Goods lying long on hand. கிடைதலை, s. The condition of being bed-ridden; prostration by sickness or old age. கிடைநாய், s. A shepherd's dog. கிடைப்பட, inf. To be laid on a bed of sickness, to lie ill. கிடைப்பாடு, v. noun. Lingering on a bed of sickness; being bed-ridden, being long lost, by theft, &c. கிடைபாய், s. Bed-mat, a mat for sleeping on. See பாய். கிடைமாடு, s. Cows in a pen, கிடையி லுள்ளமாடு. கட்டுக்கிடையாயிருக்க, inf. To lie a long time unopened, and thus liable to damage. கிடந்தகிடை, Lying as before. கிடந்தகிடையிலேகிடக்கிறான். He still lies as he did. 2. He remains as he was. கிடந்தகிடையைமறந்துவிட்டான். He has forgotten his former estate. நான்மூன்றுமாசங்கிடைவிடவில்லை. I have not left my bed for these three months. கிடவாக்கிடை, [vul.] Hardship, unusual severity, hunger, &c., கஷ்டம். கிடவாக்கிடைகிடக்க, inf. To be starved. 2. To pinch one's self. 27)

kuẕu (p. 129) s. Class, society, band; company of the same trade, profession, &c., கூட்டம். 2. A lady's female retinue or companions; a company of females, மாதர்கூட்டம். 3. Flock, herd, swarm, shoal, ஆடுமாடுமுதலியவ ற்றின்கூட்டம். 4. (Sans. Ghusha.) Wit, ingenuity; witty expressions, fanciful or shrewd intimations, விரகு. --Note. In Jaffna, this word is sometimes used for கொழு--as in குழுக்கடா, குழுக்காலி, &c. குழுவன், s. An attendant on a fowler, குறவனின்பாங்கன், (See குளுவன்.) 2. A witty person, விரகுடையவன். குழுவிட, inf. To use witty or humorous expressions or mimicking gestures, &c. 6)

cī (p. 190) An interjection of contempt, shame, disgust, &c; fie! hush! pish! pshaw! pugh! இகழ்ச்சிக்குறிப்பு. 2. s. Pus of a boil, புண் ணின்சீழ். 3. Semen virile, விந்து. 4. adv. [vul.] No, not so, அல்ல. (c.) சீசீ--சீச்சி. Interjective particles denoting by the repetition increased abhorrence--as சிச்சீ. சீச்சீ யிங்கிருந் தென்செய்தாய் நெஞ்சமே செத்தி லாய்கெடுவாயே. Fie upon thee, O my heart! what art thou about? at this rate thou wilt perish. (வைரா.) சீபோ. Fie, be off, go away. சீயெனல், v. noun. Expressing signs of disgust. சீயென்றுசொல்ல உடம்பெடுத்தாய். Thou art born in a despicable state. சின்னவன், s. A boy, a young man. 2. A man younger than another. 3. A man of inferior character, rank, &c. சின்னம்மை--சின்னமுத்து--சின்னவை சூரி, s. The measles--as the work of the goddess Parvati. See அம்மை. சின்னமேளம், s. The மத்தளம் drum. 2. A small musical band, in distinction from பெரியமேளம். சின்னன், s. [prov. prop. சின்னது.] A little child, animal, thing, &c. சின்னாஞ்சான், s. (in seamanship.) A back-stay rope, also பளிஞ்சி, or ஆஞ்சான். சின்னாஞா, s. [prov.] See சிற்றப்பன். சின்னாத்தாள், s. As சின்னாயி. சின்னாயி, s. The mother's younger sister or the wife of the father's younger brother; also a step mother. (c.) 8)

tt (p. 223) s. An interjection of silencing by threat, or hush, இகழ்ச்சிக்குறிப்பு. (c.) 30) *

ncungku (p. 267) கிறேன், நசுங்கினேன், வேன், நசு ங்க, v. n. To be squeezed, pressed, crowded, பிதுங்க. 2. To be mashed, crushed, bruised, நசுக்கப்பட. 3. To be crumpled, folded, bent, as a cloth, letter, paper, &c., கசங்க. 4. To be suppresed, dropped as an affair, to fall through, to become hushed, to die away, as a rumor, காரியங்கெட. 5. To be reduced in circumstances, pride, &c., பெரு மைகுறைய. (c.) நசுங்கடிக்க, inf. [prop. நசுங்கஅடிக்க.] To crush, to burise, நொறுக்க. 2. To reduce, to discomfit, to beat to pieces, சதைக்க. நசுங்கச்சப்பி, appel. n. [prov.] A stingy person, a niggard, உலோபி. நசுங்கலன்--நசுங்கலான், s. One who speaks or acts with indecision, misgiving, hesitation. 2. As நசுக்குணி. மனம்நசுங்கப்பேச, inf. To speak so as to wound one's feelings. 14)