iṇukku (p. 45) s. Twig as formed on branches, வளார். 2. A handful of cocoanut leaves, &c., or of fruit from a tree plucked off, கைப்பிடியளவினுக்கப்பட்டது. (c.) 3. The interstices between the separate olas of the palm leaf, இரண்டோலைகளினிடைவெளி. 4. The fork or joining of the twig to its larger twig or branch, கிளைமுதலியவைகளினி டைச்சந்து. 135)

iṇukku (p. 45) கிறேன், இணுக்கினேன், வேன், இணுக்க, v. a. As இணுங்கு. 136)

kiṇukiṇu (p. 109) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To buzz--as musquitoes; to hum--as bees, கொசுகுமுதலியவைஒலிக்க. 2. To whimper, அனுங்கிச்சொல்ல. கிணுகிணெனல், v. noun. Humming, buzzing, tinkling--as brass vessels struck; jingling--as silver coins, ஒலிக்கு றிப்பு. 41)

kiṇukkukkiṇukkeṉl (p. 109) v. noun. Giving a gentle sound--as a hand-bell. 42)

ciṇukkm (p. 182) v. noun. Whining, whimpering, &c.; [ex சிணுங்கு.] (c.) 6)

ciṇukku (p. 182) s. [vul.] Intricacy, tangle, knot, சிக்கு. See சிணுக்கு, v. சிணுக்குப்பட, inf. To be entangled. 2. To be involved in a law-suit. சிணுக்குமரம், s. [prov.] A frame for separating or confining cattle. சிணுக்கறுக்கி--சிணுக்குவாங்கி, s. A kind of comb. See சிக்கறுக்கி. (c.) 7)

ciṇukku (p. 182) கிறது, சிணுக்கினேன், வேன், சிணுக்க, v. a. [vul.] To pinch, touch slightly, tease, nettle, சீண்ட. 2. To implicate, entangle, சிக்குப்படுத்த. 3. (fig.) To steal children, பிள்ளைதிருட. சிணுக்கிவிட, inf. To excite a quarrel. சிணுக்கு, v. noun. A pinch, fillip, a rap, a touch, சீண்டுகை. சிணுக்கெல்லாம்பிணக்குக்கிடம். Provocation produces quarrels. (R.) 8)

ciṇukku (p. 182) கிறது, சிணுக்கினது, ம், சிணுக் க, v. n. To yield fruit in small quantities, சிறிதுசிறிதாகத்தர. 2. To linger, hang on--as a disease; to reappear at intervals, நோய் மாறிமாறிவர. 3. To pass slowly--as milk from an udder, &c.; to rain in slight showers, துளிக்க. (c.) 9)

ciṇukkucciṇukkeṉ (p. 182) inf. (used adverbially.) In small quantities and at intervals, தாமதக்குறிப்பு. (c.) 10)

tiṇukkm (p. 238) v. noun. Closeness, compactness, density, நெருக்கம், அடர்த்தி. (c.) திணுக்கமாய்க்காய்ச்சிக்கொடு. Give him a beverage of thick consistency. 37)

miṇumiṇukka (p. 353) --மிணுமிணென, inf. [also முணமுணக்க, முணுமுணுக்க.] To mumble, speak with a low reiterated sound. [corrupt. of Sa. Manmana. W. p. 643.] மிணுமிணுத்தல்--மிணுமிணுப்பு, v. noun. Mumbling. 35)