iṟkr (p. 56) --இறகு, s. A feather, a quill, பறவையிறகு. 2. A wing, pinion, சிறகு. 3. Plumage, சிறை. இறகரான்மூடி. Treading--as a cock, swan, &c., (lit.) covering with the feathers. (நை டதம்.) 14)

iṟkkātu (p. 56) s. [prov.] A message, information, report, செய்தி.

iṟkku (p. 57) கிறேன், இறக்கினேன், வேன், இறக்க, v. a. To lower, let or hand down; put down--a load, &c., தாழ்த்த. 2. To land a person or thing, கரைக்கிறக்க. 3. To unburden the mind, relieve one's self or another of a heavy care, கவலையொழிக்க. 4. To reduce, bring down, கீழ்ப்படுத்த. அவனுடையகொழுப்பிறக்கிப்போடுவேன். I will bring down his fat; i. e. his pride. விஷத்தையிறக்கினான். He has subdued, or counteracted the effect of, the poison. ஒருதரத்திலேயிறக்கிப்போடு. Take it all down at once. இறக்குதுறை. A place of debarkation. இறக்குமதி, s. Importation, goods imported, இறக்குஞ்சரக்கு. சரக்கிறக்க, inf. To unload, to discharge cargo, unlade goods. பித்தமிறக்க, inf. To reduce bile in the system; hence to cure derangement, or any bilious affection. சாராயமிறக்க, inf. To distil liquors. மரக்கலமிறக்க, inf. To launch a vessel. தைலமிறக்க, inf. To distil. சுமையிறக்க, inf. To disburden. உள்ளேயிறக்க, inf. To swallow in small quantities--chiefly applicable to liquids. இறக்கு, v. noun. A letting down, unburdening, discharging, இறக்குகை. 2)

uliṟkḷ (p. 66) s. White copper, queen's metal, bell metal, any amalgam of zinc and copper, வெண்கலம். 18)

uvṭṭiṟkūrmai (p. 66) s. One of the one-hundred-and-twenty kinds of ore, மாமிசபேதி. 64)

kyilaiyiṟkṭungkāri (p. 96) s. One of the one-hundred-and-twenty kinds of ore, மாமி சபேதி. 49)

ciṟkr (p. 189) s. Wing, feather, சிறகு. (p.) Compare இறகர். சிறகரானணைத்து. Having gathered under the wings (as the hen.) (நைட.) 15)

ciṟki (p. 189) s. A fen-duck, a teal, ஓர்நீர்வாழ்ப றவை. (c.) தாமரைச்சிறகி, s. A kind of teal in tanks filled with the lotus. சிறகிமீன், s. A flying fish, பறவைமீன். 16)

ciṟku (p. 189) s. Wing, pinion, feather, plumage. இறகு. 2. The fin of a fish, மீன்சிறகு. 3. The wing of a building, a row of houses, side of street, தெருவின்பக்கம். (c.) 4. Small branching channels for irrigation, நீர்க்கா ற்சிறகு. 5. [prov.] The half of a palmyra leaf, பனைமடலிற்பாதி. 6. The leaf of a door or shutter, கதவுச்சிறகு. Compare சிறை. படைச்சிறகு. The wing of an army. (சிலப்.) மனுஷன்சிறகில்லாப்பறவை. Man is a wingless bird. சிறகில்லாப்பறவைபோல். Like a wingless bird, i. e., forlorn, destitute person. அவருடையசிறகுமுறிந்துபோயிற்று. His wings are broken, i. e., he has lost office or valuable help. சிறகடிக்க, inf. To flap the wing with force as fowls, or as birds commencing flight. சிறகாற்ற, inf. To flutter the wings as some birds after skimming through the air, to rest, as birds. (c.) சிறகுகட்டிப்பறக்க, inf. To go with great swiftness, (lit.) to take wings and fly. சிறகுக்கதவு, s. [prov.] A two leaved door. சிறகுக்குடில், s. [prov.] A small portable hut covered. சிறகுகோத--சிறகுளர, inf. To adjust the feathers with the beak. சிறகுமுளைக்க, inf. To shoot out feathers, to become fledged. 2. (fig.) To become of age, தகுந்தவயசுவர. சிறகுமுளைத்தார்பறவையுங்கற்றார். Those that become fledged (whose wings are grown) learn also to fly, i. e., those raised from a low condition assume airs. வாய்க்காற்சிறகு, s. A branch of a main channel in a garden. (Rare.) 17)

ciṟkkṇi (p. 189) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be reduced; to diminish, decrease, குறைய. 2. To cast side glances, to look propitiously, கடைக்கண்ணாற்பார்க்க. 3. v. a. To reduce, shrivel, close up, கரு க்க. 4. To despise, slight, neglect, frown upon, உபேட்சைசெய்ய. (p.) ஒருகண்சிறக்கணித்தாள்போல. She smiles, as if with a half closed eye. (குற. Chap 11. 5.) சிறக்கணிப்பு, v. noun. Reduction, diminution, decrease, குறைகை. 2. Shrivelling, contracting, closing, சுருங்குகை. 3. A glance, side look, கடைக்கண்பார்வை. 18)

ciṟkuṇam (p. 189) s. Pure intelligence, spirit, intellectual nature either of deity or of souls; [ex சித், wisdom, et குணம்.] சிற்குணன், s. The deity, கடவுள். 59) *

ciṟkuṇālayam (p. 189) s. One of the upanishads. See உபநிடதம். 60) *

cilttiṟkṭuku (p. 186) s. A whale, திமிங்கிலம். (R.) 15)

cenniṟkkl (p. 203) s. A kind of red stone, மாமிசச்சிலை. (M. Dic.) 28)

ceviniṟkkl (p. 205) s. A stone of the color of a fresh mango leaf. (R.) 32)