iṟumā (p. 57) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be overjoyed, enraptured with spiritual delight, மிகமகிழ. 2. To be proud, self-conceited, vain, to be elated, puffed up, to exult in a feeling of self-importance, ஏமாக்க. 3. To sit erect, be erect, நிமிர்ந்திருக்க. என்றும்வீடடைந்தவரிறுமாப்ப. While those in bliss enjoy eternal delight. (வைராக்கியசதகம்.) இறுமாந்துநடக்க, inf. To walk or behave proudly. இறுமாந்துநிற்க, inf. To stand erectly or proudly. இறுமாந்துபோக, inf. To be overjoyed from a slight cause, to be conceited. இறுமாப்பு, v. noun. Transport, rapture, spiritual joy, மிகுமகிழ்ச்சி. 2. Pride, self-conceit, arrogance, vainglory, vanity, elation, ஏமாப்பு. 3. Erect posture, நிமிர்ச்சி. இறுமாப்புக்கொள்ள, inf. To be come transported, over-joyed, proud, haughty, to grow arrogant. 27)

iṟumpl (p. 57) s. Admiration, அதிசயம். (p.) 28)

iṟumpu (p. 57) s. A thicket, குறுங்காடு. 2. Shrubs, bushes, தூறு. 3. A hill, hillock, சிறுமலை. 4. A mountain, மலை. 5. The lotus flower, தாமரைப்பூ. 6. A beetle, வண்டு. 7. A plant, காந்தள், Gloriosa superba, L. (p.) 29)

iṟumpūtu (p. 57) s. Wonder, matter of surprise, a wonderful or surprising event, அற்புதம். 2. Shrubs. buses, சிறுதூறு. 3. A hill or mountain, மலை. 4. The lotus flower, தாமரைப்பூ. (p.) 30)

ciṟuml (p. 189) s. The plant, தண்ணீர்விட் டான். 53)

ciṟumārōṭm (p. 189) s. Red ebony, செங் கருங்காலி. (சது.) 54)

ciṟumi (p. 189) --சிறுவி, s. Daughter, மகள். (p.) 2. A girl, a lass, பெண். 55)

ciṟumiym (p. 189) s. Mire, mud, சேறு. (சது.) 56)

ciṟumai (p. 189) s. Smallness, littleness, diminutiveness, அற்பம். 2. Want, indigence, misery, wretchedness, poverty, adversity, தரித்திரம். 3. Oppression, suffering, துன்பம். 4. Disease, நோய். 5. Inferiority, youth, minority, இளமை. 6. Scantiness, paucity, fewness, scarceness, குறைவு. 7. Failure, swerving from a virtuous, or religious course and consequent disgrace, இழிவு. 8. Insignificance, paltriness, frivolousness, எளிமை. 9. Fineness, minuteness, delicateness, slenderness, நொய்மை. 1. Low parentage, obscurity of birth, இழிபிறப்பு. (c.) சிறுமைபட, inf. To be poor, to be in adversity or in depressed circumstances. 2. To be a mean, degraded, beggarly object--oppo. to பெருமை. 3. To be oppressed. சிறுமைபடுத்த, inf. To impoverish; to debase, degrade. சிறுமையர், s. The low, the base, கீழ் மக்கள். (p.) சிறுமையிற்கல்விசிலையிலெழுத்து. Learning in youth is as durable as engraving in stone. என்சிறுமைசொல்லிமுடியாது. My poverty is inexpressible. சிறுமையிலடிபட்டவன். One tossed about by poverty, &c. சிறுமையும் பெருமையுமவனவன் செய்வினையால் வரும். Moral elevation or degradation is consequent on one's moral or immoral conduct. 57)

viṟumā (p. 398) s. [improp.] See பிரமா. 159)

viṟumikk (p. 398) inf. See பிரமிக்க. 160)