iṭṟu (p. 45) s. Frustration, obstacle, or check, hinderance, counteraction, impediment, தடை. 2. Misfortune, calamity, ஆப த்து. 75)

iṭṟu (p. 45) கிறேன், இடறினேன், வேன், இடற, v. a. To kick off or away, to sever or strike off a head, a limb, &c., with the foot, a bent bow, &c., பெயர்க்க. 2. v. n. To stumble, trip, strike the foot against, தடக்க. இடறொட்டமெனநெடியவரையுருட்டி. Rolling the towering mountains, as one might dash to pieces a pot-sherd with his feet. (இராமா.) கரடியிடறிவிளையாடுஞ்சுரம். The forest where the bear plays, knocking about (the fruits, &c.) with his feet. பரிகாரர்தலையிடறி. (An elephant) striking off the heads of horsemen. (பெரியபுராணம்.) காலிடறிவிழுந்தான். He stumbled and fell. பகைவரின்தலையையானையின்காலினாலிடறுவித்தான். He caused the heads of the enemies to be struck off, with the foot of an elephant. இடறுகட்டை, s. A stumbling block, hinderance, an obstruction. இடறல், v. noun. Stumbling, tripping. 2. Offence, scandal. இடறற்பட, inf. To take offence, to be offended, be hindered. 76)

iṭṟcm (p. 45) s. The குக்கில் gum. (M. Dic.) 77)

miṭṟu (p. 353) s. [gen. மிடற்றின்.] Throat, தொண்டை. 2. Neck, கழுத்து. 3. The lower jaw, கீழ்வாய். 4. [improp. மிணறு.] Draught, quantity of liquid taken at once. (c.) ஒருமிடறுதண்ணீர்சாப்பிட்டேன். I took a draught of water. 24)