kākam (p. 103) s. A crow, காக்கை. 2. The sign of the guardian of the north-east, வடகீழ்த்திசைப்பாலன்குறி. Wils. p. 25. KAKA. 3. Mongoose, கீரி. (M. Dic) காகங்கரைய, inf. [in augury.] To caw as a crow, prognosticating fortune to the person according to the length of his shadow at the time, காகங்கூவ. See சகுனம். காகச்சிலை, s. A load stone, being black, கருமுகிற்சிலை. காகச்சுக்கான், s. A black marble, கருஞ்சுக்கான். காகதாளியம்--காகதாளிநியாயம், s. An unforeseen occurrence, accident; [ex காகம், crow, et தாளி, palmyra fruit, et நியா யம், law.]--a crow lights upon the fruit of the palmyra tree and the fruit falls-a chance, coincidence. Wils. p. 26. KAKATALEEYA. காகத்துவசத்தாள், s. The goddess of misfortune, மூதேவி, whose banner is the ill-omened crow. காகநிமிளை, s. Black bismuth, antimony, கருநிமிளை. காகபலி, s. Food given to crows before eating-being a lump of rice and curry, &c., காகத்துக்கிடுமுணவு. காகப்புள், s. A crow, காக்கை. 2. The twenty-third lunar asterism, அவிட் டநாள். காகவாகனன், s. Saturn the planet, சனி. 15)

veṟu (p. 401) adj. [in combin.] Empty void, poor. வெறுங்கடுதாசி, s. A blank paper. வெறுங்கால், s. A bare foot. வெறுங்குடம், s. An empty pot--as an ill-omen, &c. See குடம். வெறுங்கை, s. Empty handed, பொரு ளின்மை. வெறுங்கோது, s. Refuse. 2. [prov.] One of no ability, மூடன். வெருஞ்சோறு, s. Boiled rice without curry, &c. வெறுநுகம், s. The fifteenth lunar mansion, சோதிநாள். (சது.) வெறுந்தண்ணீர், s. Water only. வெறுந்தப்பறை, s. A complete error. வெறுந்தலை, s. [appel. வெறுந்தலையர்.] A bare head as an inauspicious sight, requiring a சாந்தி to remove its effects. வெறுமனை, s. Unoccupied building ground. 2. An empty house. வெறுமனே, s. In vain, without advantage; chiefly used by Brahmans. வெறும்பானை, s. An empty pot, or vessel. வெறம்பானையிலீப்புகுந்ததுபோல. Like a fly in an empty vessel வெறும்பிலுக்கு, s. Foppery without means to support it. வெறும்பிலுக்குவண்ணான்மாற்று.....Dressing in garments borrowed from a washerman is but vain foppery. வெறும்பிழை, s. A complete error. வெறும்பொய், s. A down-right-lie. வெறும்புறங்கூறல், v. noun. Public invective. வெறுவாய்கூற, inf. To babble. 38)