acatti (p. 5) s. [priv. அ et சத்தி.] Incapability, weakness, impotence, பலவீனம். (p.) 66) *

ilēpaṉam (p. 55) s. Medicine for smearing, a plaster, an ointment, பூச்சுமருந் து. 2. Fragrant ointments, வாசனைத்தைலம். 3. An aphrodisiac ointment for exciting venery, தாதுவலுவிற்குப்பூசுமருந்து. Wils. p. 723. LAPANA. 4. Erectio penis, copulation, புணர்ச்சி. இலேபனமில்லாதவன், s. A man who is impotent, incapable of propagation. 16)

kilīpam (p. 111) s. An impotent or imbecile person; a eunuch; a human being--and sometimes an animal--that is neither male nor female, பேடு. Wils. p. 26. KLEEVA. கிலீபன், s. An impotent man. 27)

caṇṭaṉ (p. 158) s. The minister of Yama, காலன், W. p. 314. CHAN'D'A 2. Yama, the god of death, நமன். 3. A violent or quick person, துடிதுடித்தவன். 4. The sun, as the source of heat, சூரியன். 5. Siva --as the wrathful, சிவன். 6. W. p. 827. SAN'D'HA.) A enuch; an impotent man; also a hermaphrodite, பேடு. (நிக.) 12) *

cottu (p. 211) s. Property, பொருள். 2. one's goods. lands, &c., உடைமை. (c.) 3. Blemish, defect, குறை. (See சொத் தை.) 4. (Tel.) A red colored paste in imitation of blood, உடலிற்பூசும்பசை. ஒருவன்சொத்துக்குநான்ஆசைப்படவில்லை. I do not covet another's possessions. சொத்துப்பூச, inf.To daub with red paste to excite compassion. சொத்துவெட்டாய்வெட்ட, inf. To cut with a blunt knife, or axe; to cut with insufficient strength; an impotent blow with a blunt axe. 4)

cottai (p. 211) s. That which is worm-eaten, decayed, injured by insects, புழு வண்டுமுத லியனஅரித்தது. 2. Defect in fruits, பழத்திற்சொ த்தை. 3. (fig.) Being ruined in circumstances, character, &c., சீர்கெடுதல். (Compare சூத்தை.) (c.) 4. [prov.] The sides of the face, the cheeks, கன்னம். 5. A shrub--as சொத் தைக்களா. நானொருசொத்தைப்பிள்ளையா. Am I an impotent person? [prov.] சொத்தைகளா, s. A thorn shrub, Flacourtia sepiaria, L. See களா. சொத்தைப்பல், s. A carious tooth. சொத்தைப்பாக்கு, s. A worm-eaten betel-nut. சொத்தையாராய, inf. To examine food, cloth, &c., to remove foreign substances. சொத்தையிற்போட, inf. [prov.] To give one a slap on the cheek. சொத்தையுடல், s. [loc.] A scabby state of body. காரியஞ்சொத்தையாய்ப்போயிற்று, The expectation has been disappointed. 7)

cōkai (p. 212) s. Incipient jaundice with paleness and bloating of the face, &c., ஓர் வியாதி, Leucophlegmatia. 2. (fig.) An impotent person, அப்பிராணி. (c.) சோகைக்கொண்டவன்--சோகையுள்ளவன், appel. n. A person with jaundice. சோகைபற்ற, inf. To have the jaundice. சோகைமுகம், s. A face swollen with jaundice. பித்தசோகை, s. Jaundice connected with bile and heat. See பித்தம். 33)

tḷr (p. 229) தளரு, கிறேன், தளர்ந்தேன், வேன், தளர, v. n. To grow slack--as a tie, a grasp, a bandage; to become ralaxed, enfeebled, கட்டவிழ. 2. To grow weak, weary, infirm, decrepit, impotent through age or disease; to be enfeebled as the joints, பலவீனப்பட. 3. To grow wrinkled or flabby from age; to be flexible, limber, tender, நெகிழ. 4. To suffer in mind, to be troubled, faint at heart, மனந்தளர. 5. To be remiss, relax; to decline in duty, to grow careless, to degenerate, சோம்ப. 6. To droop, lanquish, fail as persons, plants, &c., சோர. (c.) தளரப்பிசைய, inf. To make thin by mashing with the fingers. தளரப்பிசைந்தூட்ட, inf. To feed a child with thin food, or pap. தளரவிட, inf. To forsake one, to leave one without assistance. தளரவிட்டுப்பேச, inf. To chaffer or haggle in making a purchase. தளராமல்சாப்பிட, inf. To fare sumptuously or plentifully. தளருடை, s. Loose dress. (p.) தளர்ந்தகாலம், s. Decrepit old age. 2. Time of adversity, when one has lost his influence. தளர்ந்தநடை--தளர்நடை, s. A gentle walk, as of an old or feeble person. தளர்ந்தவயது, s. Decrepit old age. தளர்ந்துகொடுக்க, inf. [prov.] (com. தாழ்ந்துகொடுக்க.) To yield. தளர்பாடம், s. [vul.] A lesson well learned, தண்ணீர்குடித்தபாடம். மனந்தளர்தல், v. noun. Being grieved or vexed in mind. தளர்விக்க, inf. To slacken, to give out rope, to loosen. 2. To suffer, to languish. 3. To be less rigid, to be indulgent. தளர்வு, v. noun. Growing slack, relaxing. 2. Staggering. 3. Decay. See தளர்ச்சி. 35)

tḷḷāmai (p. 229) v. noun. Inability, impotence, want of power, or Influence, adversity, தளர்ச்சி. (c.) தள்ளாமையானகாலம்--தள்ளாதகாலம், s. Time of infirmity, through age, sickness, &c. 63)

napuñcakam (p. 270) s. An hermaphrodite, பேடு. See ந, W. p. 453. NAPUMSAKA. நபுஞ்சகலிங்கம், s. Neuter gender. See திரிலிங்கம். நபுஞ்சகன், s. An hermaphrodite, பே டன். 2. A eunuch, an impotent man, ஆண்குறிவாங்கப்பட்டவன். 22)

niṣpalam (p. 277) --நிட்பலம், s. Fruitlessness, barrenness, impotence, அவம். 2. Unprofitableness, பயனின்மை. W. p. 482. NISHP'HALA. 2) *

palam (p. 301) s. Strength, power, might, vigor, வலி. 2 Force, momentum, impetus, velocity, வன்மை. Army, strength of forces, படை. 4. Firmness, உறுதி. [commonly பெலம்.] W. p. 599. BALA. 5. A weight, thirteen of which make a trifle over a pound, ஓர்நிறை. 6. Weights in general, நிறைகல். 7. (Sa. Pala.) Unripe fruit, காய். 8.Ripe fruit, பழம். 9. Result, consequence, fruit of former actions, வினைப்பேறு. 1 Benefit, profit, as பலன். 11. Gold, பொன். 12.Esculent roots, கிழங்கு. 13. [in astron. calcul.] The quotient, பாசனவிருத்தி. W. p. 594. P'HALA. 14. Flesh, தசை. 15. Brow, forehead, நெற்றி. See பலகை. பலக்கேடு, s. Weakness, as பலட்சயம். பலங்கெட்டவன், appel. n. An impotent person. பலங்கொள்ள, inf. To be strengthened, invigorated. [used only in the gerundial form] 2. To be strong, forcible, impetuous as wind, or a current. பலசாலி, s. A strong man, a champion. See சாலி. பலச்சேதம், s. Injuring of a crop. See தேசம். பலஞ்செய்ய, inf. To be strong, powerful. பலஞ்செய்கிறமருந்து. Strong physic. பலட்சயம், s. Loss or failure of strength, வலிகுறைவு. பலதானம், s. Presents or offerings of fruits to promote conception, கருப்பதானம். பலத்தியாகம், s. Spending the strength, devoting the energies, வலியிழக்கை. 2. Wasting the profit, பயனிழக்கை. பலபந்தம், s. Force, violence. See பலவந்தம். பலபராக்கிரமம், s. Valor, bravery, prowess. பலபாகம், s. Recompense, கைம்மாறு. 2. Ripeness, maturity, கனிமுதிர்வு. 3. The time of producing fruits, first fruits, கனிகொடுக்கும்பக்குவம். பலமூலசாகாசனர், s. [pl.] Vegetable eaters, those living on roots, and leaves, as hermits; [ex மூலம், சாகம், அசனம்.] பலமூலசாகாதி, s. Fruits, roots, &c., கனி, கிழங்கு, இலை, முதலியன; [ex மூலம், சாகம், ஆதி.] பலவான், s. As பலசாலி. பலவீனம், s. Weakness, as பலக்கேடு. பலேந்திரன், s. As பலசாலி. 28)

vacam (p. 374) s. Subordination; subjection, dependence, கீழ்ப்படிகை. 2. Possession, கை வசம். 3. Proper state, condition, நிலைவரம். 4. Good order, regularity, ஒழுங்கு. 5. Possibility, power, இயலுகை. 6. Occupancy, ஆட்சி. W. p. 742. VASA. இதுஎன்வசத்திலிருக்கிறது. It is in my possession. இதுஅவன்வசமல்ல. It is beyond his ability. சரீரம்வசமில்லாமலிருக்கிறது. I am indisposed. அதைஎன்வசம்பண்ணினான். He has put it in my possession. அதுவசத்துக்குவராமற்போயிற்று. It did not succeed. வசமறியாமலகப்பட்டுக்கொண்டான். Not knowing what was proper, he became entangled. அவன்வசத்துக்குவந்தான். He is reformed. அவனங்கேவசமறியாமற்போனான். He went there not knowing the state [of things.] சப்பட்டைவசமாய்வை. Lay it along flat. சுவசம், s. Good health; better circumstances. புறவசம், s. Another's affair, or possession. வசகிருதி, s. [com. வசவிருதி.] Act of taming, training, reforming; [ex கிருதி.] வசக்கட்டு, s. Possession. (R.) இதார்வசக்கட்டாயிருக்கிறது. To whom does this belong? வசக்கேடு--வசப்பிழை, s. Loss of health, disorder, delirium. (Beschi.) வசங்கட்டிவைக்க, inf. To deposit a thing in custody of an arbitrator. (R.) வசங்கண்டவன், appel. n. One who understands the state of things. 2. A man of much experience. வசங்கெட்டவன், appel. n. An impotent man, one whose health is impaired. 2. A man in reduced circumstances. 3. (R.) One who has set himself free. வசஞ்செய்ய--வசப்படுத்த--வசமாக்க --வசம்பண்ண, inf. [intrans. வசப்பட--வச மாக.] To bring into one's possession, or under one's power. அவன்வசப்பட்டான். He submitted, yielded. வசந்தப்பி, [as an adv.] Irregularly, on the wrong side. இதுவசந்தப்பிச்சேர்த்திருக்கிறது. The parts of the frame are irregularly, joined. வசமழிக்க, inf. To renounce subjection. (Beschi.) வசமாக்க, inf. To make one's own. See வசஞ்செய்ய. வசமாய், adv. A right, in good order. வசமாயிணை. Join it properly. வசமாய்வை. Place it rightly. வசவிர்த்தி, s. Acting according to the pleasure of another. 34) *

vṟṭu (p. 380) s. [gen. வறட்டின்.] Dryness, meagerness, வறண்டது. 2. (met.) Barrenness, sterility, மலடு; [ex வறள்.] வறடன், s. [fem. வறடி.] A very lean man. 2. An impotent man, as மலடன். வறட்டு, adj. Barren; sterile. வறட்டாடு. A barren sheep. வறட்டுமாடு. A barren cow. 12)