koḷḷi (p. 147) --கொள்ளிக்கட்டை, s. A fire-brand, நெருப்புவிறகு. கொள்ளிக்கெதிர்போனாலும், வெள்ளிக்கெதிர்போக லாகாது. You may oppose yourself to a fire-brand, but not to the planet Venus --said in reference to going East-ward when Venus is the morning star or Westward when it is the evening star. குடியிருந்தவீட்டிலேகொள்ளிவைக்கிறவன். An incendiary who sets fire to a house where he has received hospitality, i. e., one who returns evil for good. கொள்ளிகுடம்--கொள்ளியுங்குடமும், s. The fire-brand and water-pot which are carried by the chief mourner three times round the funeral pile previous to its being ignited. கொள்ளிக்கண்ணன், s. A fierce-eyed man. 2. One whose looks are blighting. 3. [prov.] A horse or bull with red eyes, deemed ominous. கொள்ளிக்கரப்பன், s. A kind of blain in children resembling scars from burning. See கரப்பன். கொள்ளிக்காற்குதிரை, s. [prov.] A horse with one white leg. கொள்ளிக்கொட்டான்--கொள்ளியெ றும்பு--கொள்ளிவாலெறும்பு--கொள்ளிவாயெறும்பு, s. An ant that stings. See எறும்பு. கொள்ளிசொருகுதல், v. noun. [prov.] To insert a brand in the roof of a house --as an incendiary. 2. To cause or bring about another's ruin. கொள்ளித்தேள், s. [prov.] A scorpion whose sting is very severe, ஓர்தேள். கொள்ளிவட்டம், s. A circle described in the air with a fire-brand by boys in play (p.) கொள்ளிவாய்ச்சர்ப்பம்--கொள்ளிவாய் விரியன், s. A serpent whose bite causes burning smart. கொள்ளிவாய்பிசாசு--கொள்ளிவாய்ப் பேய், s. Ignis fatnus, or jack-with-alantern, (lit.) a fire-mounthed-devil. கொள்ளிவாலி, s. [prov.] A cow or dog with the body black and tail white. கொள்ளிவைத்தல், v. noun. Setting fire in general. 2. Lighting the funeral pile,--as done by the chiefmourner. 3. Injuring or ruining a person, a family, &c. கொள்ளிவைத்துக்குடமுடைத்தல், v. noun Setting fire to the funeral pile and breaking a pot full of water, a funeral ceremony. 17)

neruppu (p. 280) s. Fair, தழல். 2. Caloric; principle of fire in the animal system, &c., as தீ, which see. 3. (fig.) Great grief, envy, jealously, rage, fury, &c. நெருப்புநின்றகாட்டிலேதாவதிருந்தாலும்நீர்நின்றகா ட்டிலொன்றுமிராது. Though something may survive a forest conflagration, nothing will remain after a forest inundation; i. e. water is more destructive than fire. நெருப்பெழக்காய்ச்சினான். He heated it hot. பெருநெருப்புக்கீரமில்லை. A great fire is not put out by a little moisture. அவன்நெருப்பு. He is fiery man. வயிற்றிலேநெருப்பாயெரிகிறது. It burns as fire in my belly (heart); spoken of a bereavement, &c. 2. My hunger is very severe. 3. I have a burning sensation internally. காய்ச்சல்நெருப்பாயெரிக்கிறது. The fever rages like fire. நெருப்பணைத்துவைக்க, inf. To keep the fire from going out. 2. To put out the fire. நெருப்பணைந்துபோக, inf. To be quenched, extinguished as fire. நெருப்பன், s. [prov. fem. நெருப்பி.] An angry, malicious, dangerous man, an incendiary, கோபி. நெருப்பாறு, s. A river of fire, said to be in the north beyond Oude. 2. Lava from a volcano. நெருப்பிட, inf. To set on fire. நெருப்பின்சிகை, s. Flame of fire. நெருப்புக்கட்டை, s. A large fire-brand, a log of fire. நெருப்புக்கண், s. Envious eye. 2. The evil eye. 3. A fiery, malicious, furious eye. 4. Frontal eye of Siva, சிவனதுநெற்றிக்கண். நெருப்புக்கண்ணன், s. A malicious man. 2. An envious man. 3. A man with blighting eyes. 4. As அக்கினிக்கண் ணன். நெருப்புக்கல், s. Flint, தீத்தட்டிக்கல், 2. See under கல். நெருப்புக்காடு, s. A conflagration. See காடு. 2. [fig. in combin.] Vehement sunshine, கடுவெயில். 3. Intense anger, fury, rage. நெருப்புக்காடாயிருத்தல். Being in a conflagration. 2. Being very angry. நெருப்புக்கொளுத்த, inf. To kindle To do injustice, tyrannize. 3. To be very severe, as a master in anger giving reproof. 4. To be hot, as the sun. See கொளுத்து. நெருப்புக்கொள்ளி, s. A fire-brand, as கொள்ளி. 2. (fig.) An atrociously wicked man, துஷ்டன். நெருப்புச்சட்டி, s. A fire-pan, a vessel of coals. See தீச்சட்டி. நெருப்புச்சாணை, s. A kind of grindstone. See under சாணை. நெருப்புத்தணல், s. Live coals. நெருப்புத்தண்ணீர்--நெருப்புத்திராவ கம், s. [com. அக்கினித்திராவகம், which see.] Aqua fortis, or nitric acid. நெருப்புத்தூண், s. A column of fire. நெருப்புப்படுதல், v. noun. Being consumed with drought, கடுங்கோடையாதல். 2. (fig.) Suffering oppression, injury, &c., as a village, or country, from a ruler of head man, அமளியாதல். 3. Being destroyed by divine retribution, as the possessions of a wicked man, தேவதண்டனைஅடைதல். 4. Being destroyed, அழிவடைதல், the language of imprecation. நெருப்புப்பற்ற--நெருப்புப்பிடிக்க, To catch fire, ignite. 2. As தீப்பற்ற. நெருப்புப்பற்றவைக்க--நெருப்புமூட்ட --நெருப்புவளர்க்க, inf. To kindle a fire. See தீவளர்க்க. நெருப்புப்பொறி, s. Fire-spark. நெருப்புமணத்்தல், v. noun. Smell of fire; fumigation. நெருப்புமழை, s. A fiery rain, at the universal deluge of fire, from one of the seven classes of clouds. See முகில். நெருப்புமழைபெய்தல், v. noun. Raining fire. 2. (fig.) Acting unjustly, as a government, a head-man, &c., often used as a curse. நெருப்புமூள, inf. To be kindled as fire, to rage as fire. நெருப்புவிழுங்குகோழி--நெருப்புக்கோ ழி. s. An ostrich. See தீக்குருவி. 2. (Beschi.) A turkey-cock, from its red throat, வான்கோழிச்சேவல். நெருப்புவிழுதல், v. noun. Being destroyed by unjust means, or by drought and famine. 2. Falling or being struck out, as sparks from a grind-stone, a flint, &c. 3. Being discomfited, disheartened. 4. As தீவிழ. நெருப்புவீச, inf. To throw about fire, met. To be hasty in a new affair. (R.) நெருப்புறுவிறகு, s. A fire-brand. (p.) நெருப்பைமடமடென்றெரியவிடல், v. noun. Causing fire to flare, and rage. 8)