āvi (p. 43) s. Life, spirit, soul, உயிர். 2. A vowel, உயிரெழுத்து. 3. The breath-as emitted by opening the mouth, breath, சுவாசம். 4. Steam, vapor, exhalation, நீரி லெழுமாவி. 5. Smoke, புகை. 6. Smell, fragrance, scent, odor--good or bad, வாசனை. 7. A pond, tank, குளம். 8. A species of meal-cake, (dressed in steam) பிட்டு. 9. [in christian use.] Ghost, spirit, அரூபியானது. அந்த ஆண்மாரியினாவிபட்டு அவனாயுள் குறைந்து போயிற்று. Being exposed to the breath of that masculine woman, his life was shortened. ஆவிக்கொழுக்கட்டை, s. A superior kind of pastry, cooked in steam. (c.) ஆவிசீவாளம், s. [prop. யாவச்சீ வம்.] One's goods--body and life. ஆவிபறிய, inf. To be exhaled-as steam from hot food. &c. 2. [prov.] To expire, to die; (lit.) the breath to fly, சாவ. ஆவிபோக, inf. To depart as the life--to die. ஆவிவாங்க, inf. To take away another's life, உயிர்கவர. 2. To take away one's strength, property, &c., like life, வருத்த. 3. To inhale, சுவாசத்தையுள் வாங்க. ஆவிவிட, inf. To die voluntarily --as on the funeral pile, in war, &c., to destroy one's self, commit suicide. ஆவிவீச, inf. To spread as odors, to become diffused--as an unpleasant smell. 33) *

uṟiñcu (p. 67) கிறேன், உறிஞ்சினேன், வே ன், உறிஞ்ச, v. a. To sip, suck up, draw into the mouth (as hot liquids or as from spoons, &c.), வாய்க்குள்ளிழுக்க. 2. To snuff up, sniff, inhale forcibly through the nose, ஆக்கிராணிக்க. 3. (fig.) To imbibe, absorb as a spunge, as the earth does rain, &c., உள்ளேயிழுக்க. நன்குறிஞ்சிப்பேய்த்தனஞ்சுவைத்தார். Sucking well he has fed on the breast of a female vampire. (வேங்கட.) இந்த மருந்துபுண்ணிற்கள்ளத்தையுறிஞ்சியெடுத்துப் போடும். This medicament will absorb the noxious humors. மூக்கினாலுறிஞ்ச, inf. To snuff up any thing. மூக்குறிஞ்ச, inf. To snuff for the purpose of retaining the mucus. 77)

kuṭi (p. 116) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To drink, to take drink, பருக. 2. To inhale, உறிஞ்ச. 3. To tipple, to guzzle, to drink toddy or arrack, to drink to excess, மதுவுண்ண. 4. To suck--as infants or other young creatures, முலையுண்ண. 5. To devour, to quaff, மண்ட. 6. To take or swallow-as liquid medicines, &c., மருந்துகுடிக்க. 7. (fig.) To absorb, to imbibe, உட்கொள்ள. 8. To smoke--as tobacco, &c. உயிர்குடித்தன்றிநில்லா. Not stopping except to drink the lives of those around. குடியாதவீடுவிடியாது. No tippler is content unless he drinks. குடிவெறிஅடிபடத்தீரும். Flogging is a sure remedy for intoxication. நல்லபால்குடித்துவளர்ந்தவன். One who has been virtuously brought up. நிலந்தண்ணீரைக்குடித்துவிட்டது. The earth has drunk up or absorbed the water. பால்குடிக்கிறகுழந்தை. A child at the breast. குடிகாரன்--குடியன் s. A drunkard, a tippler, வெறியன். குடிமதம், s. Excitement of spirits by drinking. குடிவெறி, s. Intoxication by drinking, intemperance. குடிநீர், s. A decoction, a tincture, a medical infusion, a diet-drink. குடி, v. noun. Drink; drunkenness; tippling. குடித்தல், v. noun. The act of drinking. 47)

cuvācam (p. 197) s. Breath, breathing, respiration, உயிர்ப்பு, W. p. 868. S'VASA. (c.) 2. A comfortable dwelling place, நல்லிருப்பிடம்; [ex சு, et வாசம்.] சுவாசம்நடக்கிறது. Breathing continues; he is still alive. சுவாசகாசம், s. Asthma. (R.) சுவாசக்குத்து, v. noun. Shooting pains in pulmonic complaints. சுவாசம்கட்டியிழுக்க, inf. To breathe as a dying person. சுவாசங்கட்டிவாங்க--சுவாசங்கட்டியே ற்ற, inf. To restrain the breath by rule, &c., as the silent ascetic--one of the யோகம். சுவாசமடங்க, inf. To stop breathing, to expire. சுவாசமடக்க, inf. To restrain the breath. சுவாசமடக்கி, appel. n. One who restrains the breath, as a yogi. சுவாசம்வாங்க, inf. To inhale, inspire. 2. To breath hard and quick, as in pulmonary disease at the approach of death. 3. To draw in and restrain the breath, as a yogi. See பிராணாயாமம். சுவாசம்வாங்கிவிட, inf. To restrain and then remit the breath. சுவாசம்விட, inf. To exhale, respire. சுவாசநிருணயம், s. Passing the breath through either nostril at pleasure, or stopping it for any length of time, சுவாச அளவை. உசுவாசம், s. [com. உச்சுவாசம்.] The air drawn in by breathing. நிசுவாசம், s. [com. நிச்சுவாசம்.] The air thrown out, by the lungs--the opposite of உசுவாசம். மேற்சுவாசம், s. The short breathing of a dying person. (c.) சுவாசிக்க, inf. To breath, to respire. (p.) 52) *

pirāṇam (p. 317) --பிராணன், s. The chief of the ten vital airs; that which causes action in the heart, also in the lungs in breathing, தசவாயுவினொன்று. 2. Life, vitality, சீவன். (c.) 3. Air inhaled, சுவாசம். 4. Strength,வலிமை. W. p. 586. PR'AN'A. 5. [in astron.] A correction from the equation of the Sun's centre. பிராணஅவஸ்தை--பிராணாவஸ்தை, s. Pains of death, agony. பிராணகண்டிதம், s. Risk of life. பிராணசகி, s. An intimate female companion. பிராணசங்கடம், s. A risk, a difficult undertaking in which life is exposed. பிராணசினேகிதன்--பிராணமித்திரன், s. A friend, dear as life. பிராணசேதம்--பிராணச்சேதம், s. Loss of life. பிராணதாரகம், s. Food to those near death, or just recovering from dangerous sickness, சீவதாரகம். பிராணதாரணம், s. Livelihood, means of support, சீவனத்திற்குரியன. பிராணதுக்கம், s. Great grief, கடுஞ்சஞ் சலம். (Old Dic.) பிராணத்தறுவாய், s. The critical moment, the moment of death, இறக்குந்தரு ணம். பிராணத்தியாகம், s. Voluntary abandonment, or sacrifice of life, உயிர்விடுகை; [ex. தியாகம், forsaking.] பிராணநாசம், s. Destruction of life. பிராணநாதன்--பிராணநாயகன், s. [fem. பிராணநாயகி.] A dearly beloved husband, கணவன். 2. God, Lord, கடவுள். பிராணப்பிரதிஷ்டை, s. The supposed inspiring of an image with the god represented, விக்கிரகத்துக்குயிர்கொடுக்கை. பிராணமயம், s. Living, the state in which vital power is active. பிராணமயகோசம், s. One of the sheaths of the soul, the vital or organic case. See கோசம். பிராணமித்துரு, s. As பிராணசினேகிதன். பிராணலயம்-பிராணவியோகம், s. Extinction of life, உயிரழிவு. 2. Peril of life; [ex இலயம்.] பிராணலிங்கம், s. The symbol worn by the இலிங்கபிராணி sect. See பிராணி. (R.) பிராணவாயு, s. As பிராணன், 1. பிராணவீனன், s. A lifeless man, as அப் பிராணி. பிராணவேதனை, s. Fatal disease; pains of death. பிராணன்போகுதல், v. noun. Departing from life. 2. [fig.] Suffering greatly by hunger or thirst. பிராணாதிநாதன், s. God, கடவுள். பிராணாதிவாயுக்கள்,s. The பிராணன், and other vital airs. பிராணாந்தம், s. The end of life, உயிர் முடிவு; [ex அந்தம்.] பிராணாபாயம், s. Peril of life. பிராணாபானவாயுக்கள், s. Two vital airs brought under control by yogi practices; 1. பிராணன், the breath of the nostrils; 2. அபானன், the wind passing downwards. பிராணேசன், s. The husband, கொழு நன்; [ex ஈசன், lord.] 38) *

pirāṇāyāmam (p. 317) s. Breathing of a yogi, &c., in a peculiar way through the nostril. while mentally repeating the names of some god. He closes the left nostril with his thumb, and inhales through the right. then, after loosing both nostrils, he opens the left for exhalation. See இரேசகம் கும்பம், பூரகம். W. p. 587. PRAN'AYAMA. பிராணாயாமசித்தி, s. The power of passing through the air to any given place, and other superhuman powers, acquired by the yogi, &c., by repressing and giving vent to the breath, according to rule. பிராணாயாமநிஷ்டை, s. Practising as above. 39) *

puẕuti (p. 327) s. [poet. பூழ்தி.] Dust, dried earth, pulverized, or fine mould. 2. Powder, தூள். (c.) புழுதியாய்க்கிடக்கிறது. It is all dusty. புழுதிகுடிக்க, inf. [vul.] To inhale dust, as snakes. 2. To take in dust involuntarily. ஏழுதிகுளிக்க--புழுதியாட, inf. To lie in dust, as a child. 2. To be immersed in a drift of dust, also புழுதியளைய. புழுதிக்காடு, s. A ploughed field. புழுதிநாற்று, s. Plants, growing on dry ground. புழுதிப்படலம், s. A drift, cloud, or expanse, of dust. புழுதிமாயம், s. Deceit, imposture [From the figure of throwing dust in one's eyes.] 2. [fig.] Squandering. (Beschi.) புழுதியடைய, inf. To grow dusty, retain dust. புழுதியாக்க, inf. To reduce dry land, to dust, by ploughing. புழுதியார்க்க, inf. To fill the air with dust. (p.) புழுதியெடுக்க, inf. To plough the field the third or last time. புழுதிவிதைக்க, inf. [prov. புழுதிபோட.] To sow a field when it is dry, for the seed to remain in the dust until rain comes. புழுதிவிதைப்பு, v. noun. Sowing seed in the dust. அடைபற்றினபுழுதி. A clod of dust. (R.) 50)

pūrakam (p. 331) s. Filling, inhaling, பூரிப்பு. 2. A form of the yoga worship. See பிரா ணாயாமம், யோகம். 4) *

mūccu (p. 361) Respiration, breath, சுவாசம. (c.) 2. Life, strength, ஆண்மை. நீயொருமூச்சுப்போடு. Give an impulse, used in pounding. ஏன்ஒரேமூச்சாய்வாசிக்கிறாய். Why are you reading in one breath? அவர்கள்முழுமூச்சாய்வந்துவிழுந்தார்கள்.....They rushed on breathlessly. எனக்குமூச்சடைக்கிறது. I have difficulty of breathing. மூச்சடக்க, inf. To draw in the breath. மூச்சடைப்பு--மூச்சுத்தாங்குதல், v. noun. [also மூச்சடைப்பான்.] Difficult and short respiration, asthma, ஓர்நோய். மூச்சன், s. [prov.] A powerful, strong person, பாலாஷ்டிகன். மூச்சுக்காட்ட, inf. To shew signs of courage. மூச்சுக்காட்டாமற்போ. Go without making the least noise. மூச்சுக்குத்து, s. A kind of gout. மூச்சுப்பறிய, inf. To escape, as air, or breath. மூச்சுப்பிடிக்க, inf. [v. noun. மூச்சுப்பி டிப்பு.] To stop, or suppress the breath; [also மூச்சுப்பொறுக்க.] 2. To be short of breath. மூச்சுப்பேச்சு, s. [com. பேச்சுமூச்சு.] Talk. [in the negative.] Absolute silence. அந்தஊரிலேஅதைக்குறித்துப்பேச்சுமூச்சில்லை.... There is no talk of that affair in the village. மூச்சுவாங்க--மூச்செடுக்க, inf. To fetch breath, to inhale. மூச்சுவிட-மூச்செறிய, inf. [v. noun. மூ ச்செறிவு.] To breathe, to respire. மூச்சுவிடாமற்பேசுகிறான். He speaks without drawing his breath. மூச்சொடுங்க--மூச்சடங்க, inf. To breathe short, as when dying. 31) *