kavacam (p. 97) s. Armor, mail, a jacket or coat-of-mail, சட்டை. 2. An incantation repeated for defence, ஓர்மந்திரம். An amulet, a charm worn as a defence from evil, phylactery, spell, காப்பு. 4. The mystical syllable hum, forming part of a mantra and considered as a preservative or armor inscribed or carried about the person as a charm, மந்திரத்தினோருறுப்பு. (p.) 5. (c.) A lute, a clayey composition with which chemists close vessels, சீலைமண். Wils. p. 24. KAVACHA. 6. A medicinal composition, used as a cover for medicines for reducing them to ashes,மருந்துக்கவசம். கவசகுண்டலன், s. The king கன் னன்-- said to have been born with a coat-of-mail and ear-rings, கவசத்தோடுங்கு ண்டலத்தோடும்பிறந்தகன்னன். கவசங்கட்ட, inf. To bind or restrain malignant deities, &c., by repeating the defensive incantations, as the initiatory part of the daily worship, in order to prevent their depriving the worshipper of the benefit, &c., மந்திரத்தினாற் காவற்பண்ண. 2. To cover or overspread with loam or clay, to lute, சீலையால்வாய் கட்ட. கவசந்தரிக்க, inf. To put on a coatof-armor. கைக்கவசம், s. A gauntlet, an iron glove used for defence. மெய்க்கவசம், s. A jacket, a coatof-mail. மார்க்கவசம், s. A breast-plate. தோட்கவசம், s. A leathern jacket. 3)

civaṉ (p. 188) s. Siva, the third of the Indian Triad, in the character of destroyer, or reducer of things to their primitive atoms. By his votaries he is considered the supreme god. the other deities being subject to him, சங்கரன். சிவகணம், s. The attendant demi-gods of Siva, commonly in companies, சிவன் சேனை. சிவசமயம், s. The Siva religion. சிவசிந்தை, s. Divine contemplation, meditation on Siva--as சிவத்தியானம். சிவஞானசித்தியார்--சிவஞானசித்தி, s. A commentary on சிவஞானபோதம். See சித்தி யார். சிவஞானபோதம், s. A celebrated work consisting of twelve rules translated from the ரௌரவம், or the sixteenth Agama, being almost the only part of the Agamas known in Tamil. It is regarded as divine, without origin, and as not to be read unless the person has attained a competent degree in the religion. Other works--as சித்தியார், சிவப்பி ரகாசம், தத்துவப்பிரகாசம், &c., are commentaries on this or other treatises in support of its doctrines, ஓராகமநூல். சிவஸ்தலம்--சிவஸ்தானம்--சிவதலம், s. Temples, places, &c., sacred to Siva; Saiva temples. சிவதத்துவம், s. Degrees of religious power or attainment derived from Siva, of which five are specified--as 1. சத் தவித்தை. 2. ஈச்சுரம். 3. சாதாக்கியம். 4. சத்தி. 5. சிவம், which see severally. சிவதரிசனம், s. Sight or knowledge of Siva. 2. Pilgrimage to holy places of Siva. 3. A treatise containing a representation of the deity according to the Agamas, ஓர்நூல். சிவதர்மம்--சிவதன்மம், s. Meritorious or virtuous works performed in reference to Siva, as distinguished from actions of benevolence to creatures, பதி தர்மம். 2. One of the eighteen secondary Puranas, ஒருபுராணம். சிவதர்மோத்தரம்--சிவதன்மோத்தரம், s. The Uttera Candum (உத்தரகாண்டம்.) or the last part of the சிவதன்மபுராணம். சிவதீட்சை, s. The initiatory ceremony on entering the Saiva sect. சிவதீர்த்தம், s. A sacred tank within the precincts of the great temple at Ramisseram. சிவதொண்டு, s. Service of Siva. சிவதொண்டர், s. Devotees or votaries of Siva. சிவத்தாபனம்--சிவஸ்தாபனம், s. An edifice sacred to Siva, a large shrine. சிவத்தியானம், s. Contemplation of Siva in silent devotion, an image being formed in the mind as an object of worship. சிவத்துரோகம், s. Sin against Siva; a profanation of sacred things. சிவநிந்தை, s. Blasphemy or contempt of Siva. சிவபஜனை, s. Praising Siva by lyrics. சிவபத்தர்--சிவபத்திக்காரர்--சிவமதஸ்தர், s. Worshippers or devotees of Siva as distinguished from விட்டுணுபத்தர். சிவபத்தி, s. The religion of Siva. 2. The profession of the Siva religion. 3. Adherence, attachment, or devotedness to Siva. சிவபுண்ணியம், s. Deeds of merit, performances in reference to Siva--as சிவதர்மம். சிவபூசை, s. The worship of Siva as practised in the temple or by the கிரியை க்காரன்; the Siva-pujah, consisting of the offering of flowers, milk, boiled rice, fruits, &c., waving incense and light-reciting mantras and praises, prostrating, before the idol, &c., 2. Mental worship of Siva, in which there is an idol ceremony corresponding to what is mentioned above. சிவபூசைவேளையிலே கரடியைவிட்டாட்டுகிறதா. Is it proper to exhibit a dancing bear during the Siva-pujah--i. e. to trifle on a solemn occasion? சிவபுராணம், s. The Siva-Puranas, forming ten out of the eighteen. See புராணம். சிவபுரி, s. The abode of Siva, or city in the Siva-logam, கைலாசபுரி. 2. The city of Benares, as sacred to Siva, காசி முதலியநகரிகள். சிவபோகம், s. Enjoyment of the soul in union with Siva. (தத்.) சிவப்பிரகாசம், s. A work on the Agama philosophy, exhibiting in a condensed view the doctrines inculcated in சித்தியார், and other cognate works. சிவப்பிரதிட்டை--சிவப்பிரதிஷ்டை, s. The consecration of a temple or image of Siva. சிவப்பிராமணர், s. Brahmans, குருக்கள் who adhere to the Siva or Agama doctrines and practices, as distinguished from those who profess the வைதீகம். சிவப்பிரீதி, s. That which is acceptable, agreeable and pleasing to Siva--as fruits, &c. 2. May it be acceptable to Siva, --spoken by the receiver as an acknowledgement of a gift, an act of reverence, &c. சிவமயம், s. A term of invocation; also of benediction--meaning happiness, prosperity, and success, சுபமஸ்து. சிவமுந்திருக்கூட்டமும், s. See under கூட்டம். சிவமூர்த்திபேதங்கள், s. The different forms assumed by the deity, the gods. சிவராத்திரி, s. (Sometimes சிவநிசி.) The night preceding the new moon in February, kept as a watchnight in honor of Siva. சிவவாக்கியம், s. A poem on theism, wholly condemning polytheism, ஓர் நூல். சிவவாக்கியர், s. The name of a celebrated saint, the author of the poem சிவவாக்கியம். சிவலிங்கம், s. The Linga, as the chief image and material object of worship in the Saiva religion. சிவலோகம், s. The world of Siva, being the upper of the seven superior worlds. See சிவபுரி. சிவவேடம், s. The habiliments, or other badges characteristic of the worshippers of Siva--as red vestments, sacred beads, ashes, the linga, &c. சிவனடியார், s. Votaries of Siva. 2. The sixty-three special votaries of Siva mentioned in Periya Purana. சிவாகமம், s. The Agamas as the scriptures of the Siva sect, being twentyeight; of these the சிவஞானபோதம், a part of the ரௌரவம் and the வாதுளம், are translated into Tamil. The twenty-eight Agamas are the following: 1. காமிகம். 2. யோகசம். 3. சிந்தியம். 4. காரணம். 5. அசிதம். 6. தீபதம். 7. சூக்குமம். 8. சகத்திரம். 9. அஞ்சுமான். 1. சுப்பிரபேதகம். 11. விசயம். 12. நிசுவாசம். 13. சுவாயம்புவம். 14. அனலம். 15. வீரம். 16. ரௌ ரவம். 17. மகுடம். 18. விமலம். 19. சந்திர ஞானம். 2. விம்பம். 21. புரோற்கிதம். 22. இல ளிதம். 23. சித்தம். 24. சந்தானசருவோத்தம். 25. பாரமேச்சுரம். 26. கீரணம். 27. பேதம். 28. வாதுளம். சிவாதனம்--சிவாசனம், s. The place for an image of Siva used for daily worship; [ex ஆதனம்.] சிவாயநம, s. The famous five lettered incantation called the மூலமந்திரம்--as being the foundation of spiritual wisdom and all religion, and the means prescribed and proper for obtaining liberation, from births and union with the supreme. சிவார்ச்சனை, s. The worship of Siva with flowers, incantation, &c.; [ex அர்ச் சனை, worship.] See சிவபூசை. சிவார்ப்பணம்--சிவாற்பணம், s. An oblation to Siva. See அற்பணம். சிவாஸ்திரம், s. A missile weapon or dart said to be given by Siva; [ex அஸ்தி ரம்.] சிவாலயம், s. Saiva temple. சிவானுபவம், s. The bliss of union with Siva; [ex அனுபவம்.] 5)

cevi (p. 205) s. Ear, காது. 2. Hearing, audience, கேள்வி. 3. Auricle of the ear, காதுத் துவாரம். செவியுஞ்செவியுமறியாமல். Not known to different ears; a secret. செவிகிள்ள, inf. To pinch the ear. செவிகொடுக்க, inf. To give ear, attend, listen. (c.) செவிகொள்ள, inf. To take into one's ears, to listen. (p.) செவிக்கின்பம், s. That which is pleasant to the ear, as gratifying sounds, good discourse, &c. செவிக்குணவு, v. noun. That which is pleasant to the ear, as instructive discourse, &c. (lit.) food for the ear. (குற.) செவிக்குத்து, s. Pain in the ear. செவிக்கெட்ட--செவிக்கேற, inf. To come to one's ears, to be heard. செவிசாய்க்க--செவிதாழ்த்த, inf. To hear; (lit.) to incline the ear. செவிச்செல்வம், s. The felicity obtained be hearing; i. e. knowledge, science, &c. (குற.) செவிதின்கிறவன், appel. n. A whisperer, a troublesome person, an evil speaker, ஒண்டிக்கேட்கிறவன். (R.) செவிபடுவாதம், s. One of eighty kinds of flatulence. (R.) செவிபிடிக்க, inf. To seize one by the ear, as in play of balls, &c., in token of victory. செவிபடுத்த, inf. To bring to the ears. 2. To utter the initiatory incantations in the ear, மந்திரம்உபதேசிக்க. (p.) செவிப்பாம்பு--செவிப்பூரான், s. An ear worm, காதுப்பூச்சி. செவிப்புண், s. A sore in the ear, செ விக்குள்வரும்ரணம். See காதெழுச்சி. செவிப்புலன், s. The sense of hearing. செவிப்புற்று, s. A kind of eruption about the ears. See புற்று. செவிமந்தம்--செவிமத்திபம், s. Dullness of hearing. செவிமலர், s. [prov.] A kind of female ear ornament, ஓர்காதணி. செவிமுறுக்க, inf. To twist the ears. செவியடி, s. The back of the cheek, the part about the front of the ear. செவியடிக்க, inf. To flap the ears--as an elephant. செவியடைப்பு, v. noun. Temporary and slight deafness. செவியறிவுறுத்த, inf. To give good advice, as a guru, a parent, a great person; or as the minister to his king, &c. (p.) செவியறிவுறூஉ--செவியறிவுறூஉமருட் பா, s. A kind of poem containing moral or spiritual advice, &c., ஓர்பிரபந்தம். செவியறை--செவியிலி, appel. n. one divested of ears, காதில்லாதவன். 2. A deaf person, செவிடன். (p.) செவியிலேதைக்க, inf. To hit one's ear; i. e., to be heard. (c.) செவியிலேவிழுத்த, inf. To listen, hearken. செவியிலேவிழ--செவியிலேபட, inf. To be heard. (c.) செவியிலேபேசுகிறான்--செவியோடேபேசுகிறா ன். He whispers in one's ear. 28)

tīṭci (p. 242) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, a. v. To give the தீட்சை, as a guru, by communicating the initiatory mantra, தீட்சை கொடுக்க. 2. To impart spiritual illumiration to a soul, by look, touch, or teaching--as done by a guru. தீட்சித்துக்கொள்ள, inf. To receive initiation exercises for initiation. 15) *

tīṭcai (p. 242) --தீக்ஷை--தீக்கை, s. Initiation of disciple into the Siva religion by a Guru, who with appropriate ceremonies communicates the appointed mantras; also his introduction to any higher stage or degree in the system; குரூபதேசம். 2. Special means employed by a Guru for the instruction and mental illumination of a disciple; intended for the removal of his sins, and the ripening of his soul for emancipation, ஞானபோதனை. 3. The imparting of spiritual illumination to a soul ripening for absorption; its accumulated stock of merit and demerit--the results of former actions--together with its original மலம்--the source of these actions--being nearly exhausted by the joys and sufferings experienced in its former transmigrations, பக்குவான்மாவைக்க ரையேற்றல். 4. Performance of a course of austerities, விரதநியமம். 5. Performance of vows, சங்கற்பம். W. p. 41. DEEKSHA. --Note. There are seven kinds of தீட்சை. 1. சட்சுதீட்சை, சயனதீட்சை, by the eye or by looking on the disciple for the dispersion of his mental darkness and moral evils, and the communication of spiritual light. 2. பரிசதீட்சை, by the touch, or placing the right hand on the disciple's head, and touching five principle parts of his body, thus conferring on him the virtue of the five lettered incantations. 3. வாக்குத்தீட்சை, வாசகதீட்சை, oral instruction, and illumination. 4. மானசதீட்சை, by the mind or intense interest felt for the disciple, leading to the enlightening of his mind, &c. 5. சாத்திரதீட்சை, நூற்றீட்சை, spiritual illumination by means of the shastras. 6. யோகதீட்சை, பாவனதீட்சை, instruction by example, in character of the silent, motionless ascetic, in the eight postures prescribed. (See யோகம்.) 7. அ வுத்திரிதீட்சை, imparting instruction by symbolic figures, made on the ground, &c. This last is two-fold, ஞானாவுத்திரி, and கிரியாவுத்திரி.--Note. There are two other kinds of தீட்சை; 1. சபீசதீட்சை, instruction that has reference to future rites to make them complete; 2. நிர்ப்பீசதீட்சை, instruction complete in itself. சிவதீட்சை--சைவதீட்சை, 3 The three stated introductory rites of the Saiva system. 1. சமயதீட்சை, the initiatory rite of discipleship. 2. விசேஷதீட்சை, special rite confirming the disciple, after which he eats in private, or unseen by those of lower degree, and his eligible to read, and receive instruction in the Agama mysteries. It is administered only to சைவர், who eat no flesh or fish. 3. நிருவா ணதீட்சை, the highest rite entitling the disciple to perform puja, to sit and eat with his Guru, and to enjoy all the privileges of the system. தீட்சதர், s. (plu.) Persons who have received the initiatory, or any succeeding rite of the Saiva religion, தீட்சைபெற் றோர். 2. The brahmans of சிதம்பரம், formerly said to have been three-thousand, தில்லைமூவாயிரவர். தீட்சதன், s. A disciple who has received the தீட்சை. தீட்சைகேட்க--தீட்சைபெற, inf. To receive தீட்சை of the guru. தீட்சைகொடுக்க--தீட்சைபண்ண--தீட் சைவைக்க, inf. To administer தீட்சை. தீட்சைபெற்றவன், appel. n. (neg. தீட் சையில்லாதவன்.) One who has received தீட்சை, to whom the secrets of religion may be communicated. 16)

svsti (p. 215) s. Blessing, a form of benediction. See சுவஸ்தி. W. p. 964. SVASTI. ஸ்வஸ்திவாசனம், s. An initiatory, religious rite of the brahmans. 11)