uṇmai (p. 59) s. Being, existence, entity, (opposed to இன்மை) உள்ளது. 2. Natural or intrinsic quality, essense, nature, இயல்பு. (p.) 3. Sincerity, honesty, probity, fidelity, uprightness, faithfulness, veracity, reality, fact, யதார்த்தம். 4. Certainty, ascertainment, மெய். 5. Oath, abjuration, சத்தி யம். 6. (p.) Destiny or entailment of actions issuing in joys and sorrows, ஊழ். 7. Wisdom, right knowledge, அறிவு. உண்மையானுண்டிவ்வுலகு. By the existence (of kindness, favor, politeness) the world is sustained. (குறள்.) நீயதற்குண்மைபண்ணிக்கொடுப்பாயா? Will you swear to it? உண்மைகண்டவன். One who has experienced the truth (of a religion). உண்மைத்தவறு, s. Falsification, உண்மைவழு. 2. Failure in moral rectitude, சன்மார்க்கவழு. 3. A breach of trust, நாணயப்பழுது. உண்மைத்தாழ்ச்சி, s. Unfaithful ness, breach of trust, உண்மைக்குறை. உண்மைத்தாற்பரியம், s. The real object, scope or design, யதார்த்தமானகருத்து. உண்மைத்துரோகம்--உண்மைப்பா தகம், s. A very flagrant breach of truth, flagitious crime of the guilt thus incurred, நம்பிக்கைத்துரோகம். உண்மைப்பட, inf. To become evident to the mind--as the deity to his worshippers, மெய்ப்பட. 2. To prove true --as religion, by means of the Shasters, arguments, miracles, &c., மெய்யாக. 3. To appear as a certainty to the exclusion of all doubt, hesitation, &c., நிச்சயப் பட. உண்மைப்படுத்த, inf. To prove or show to be true, மெய்ப்பிக்க. உண்மைப்பிடி, s. Tenacious adherence to a religion from a discovery of its truth. 2. Consistent and steady perseverance in religion. உண்மைப்பேதகம், s. Prevarication. 2. Breach of trust, unfaithfulness. உண்மைப்பொருள், s. The Deity, the real Being, as eternal, immutable, &c., மெய்ப்பொருள். 2. The meaning of the Vedas, or of a system of religion, உள்ளபொருள். உண்மையளவை, s. [in logic.] Ascertainment of a thing from the attributes or qualities affirmed of it--as when we hear that a stone attracts iron, we know that it is a magnet, பிரத்தியட்சப் பிரமாணம். உண்மையறிந்தவன், s. One who has discovered the reality, authenticity, mysteries, &c. of religion. 2. One who has experienced the truth, &c. of religion. உண்மையானதெய்வம், s. The true deity. உண்மையானவன், s. A man sincere in religion. 2. A man of probity. உண்மையுவமை, [in rhetoric.] A figure in which the simile is rejected, the reality being ascertained, மெய்யுவமை. 130) *

oḷi (p. 84) s. A hiding place, a lurking place, a covert, ஒளிப்பிடம். 2. A screen behind which a person hides himself, or a cover carried before a fowler to conceal him from the view of birds, வேட்டைக்காரர்ப திவிருக்குமறைப்பு. 3. Light as shining in, issuing from, or reflected by a luminous body, not as the medium of sight; ray, pencil, brightness, splendor, coruscation, brilliancy, reflection, luminousness, a luminous body, பிரகாசம். 4. The sun, சூரியன். 5. The moon, சந்திரன். 6. Fire, நெருப்பு. 7. Fame, celebrity, renown, புகழ். 8. A star, விண்மீன். 9. Flame, சுவாலை. 1. Sun-shine, வெயில். 11. The apple of the eye, கண் மணி. 12. A lamp, விளக்கு. 13. Object of vision, நேத்திரேந்திரியவிடயம். (See அணு.) 14. Illumination of mind, intelligence, அறிவு. 15. God, கடவுள். 16. A decoy animal, பார் வைமிருகம். மன்னாவாமனனர்க்கொளி. (If kings swerve from justice) their renown cannot last. ஒளிகால, inf. To issue out as light. ஒளிக்கடல், s. Teeth, பல், (M. Dic.) ஒளிசெய்ய, inf. To give light, illuminate. ஒளிபடர, inf. To spread as light. ஒளிப்பிழம்பு, s. Flame, flame of alamp, அக்கினிச்சுவாலை. ஒளிமங்க--ஒளிமழுங்க, inf. To grow dim--as light, splendor, lustre, ஒளிகெட. ஒளியிருக்க, inf. To lie in concealment in order to catch game, to lurk in order to catch one, பதுங்கியிருக்க. ஒளியிழக்க, inf. To be deprived of lustre or brightness, பிரகாசநீங்க. ஒளியுருவியகல், s. A gem--cat's eye, வைடூரியம். ஒளியோன், s. The sun, சூரியன். (p.) ஒளிவட்டம், s. A mirror, a lens, கண்ணாடி. 2. The discus weapon, சக்கரா யுதம். ஒளிவிட--ஒளிவீச, inf. To emit light, cast rays, ஒளிதர. ஒளிவிளங்குமேனி, s. A kind of arsenic in its natural state. ஒளிவைக்க, inf. To set a snare for wild animals. ஒளிவைத்துப்பிடித்தான். He caught the game by setting a snare, or decoy animal. ஒளிவைத்துப்பார்க்க, inf. To watch for game after setting a snare. 2. To stare at a person. 15)

kṭṭḷai (p. 88) s. An order, a command, law, precept, direction, appointment, institute, denunciation, injunction, warrant, charge, கற்பனை. 2. A mould for making bricks, செங்கலச்சு. 3. A rule or measure temporarily constructed for cutting ola leaves, &c., so as to make them of the right width, அளவோலை. (c.) 4. (p.) Balance, scales, நிறையறிகருவி. 5. Libra of the zodiac, துலாவிராசி. 6. Weight, நிறை. 7. A touch-stone, உரைகல். (பெரிய.) 8. Similitude, likeness, simile, உவமை. 9. Regularity, order, rule, ஒழுங்கு. 1. Restraint, restriction, தடை. 11. The matrix in general in which any thing is cast, or receives its form, a model, a symbol, a cast, a form, உருவங்கள்வார்க்குங்கருவி. தெரிவைமாருக்கோர்கட்டளையெனச்செய்ததிருவே. Oh! Lukshmi, who art created as the model of women. கட்டளைகேட்க, inf. To obey an order, to execute a commission, to listen or to attend to the issuing of orders. கட்டளைகொடுக்க, inf. To give permission, to grant privileges, warrant. கட்டளைக்கல், s. A touchstone, உரைகல். 2. Weight, நிறைகல். கட்டளைக்குரு--கட்டளைச்சுவாமி, s. The principal priest for the time being--so used by the Romanists. கட்டளைசொல்ல, inf. To give or publish an order, to publish a notice. கட்டளைச்சட்டம், s. Regulations, enactments, edicts, statutes. கட்டளைத்தம்பிரான், s. One of a religious order who acts as an overseer or burser in a temple, or charitable institution, receiving the rents and dues, making disbursements and seeing that the services are properly conducted. வாரக்கட்டளைத்தம்பிரான், s. An overseer of a religious order who is gratuitously fed by the community, receiving food from the same family every seventh day. கட்டளைபண்ண, inf. To command, direct, order. கட்டளைபிடித்துவார, inf. [prov.] To cut ola by a rule. கட்டளைப்படிவர, inf. To come regularly. 2. To come according to order. கட்டளைமீற, inf. To break or violate an order. கட்டளையிட, inf. To order, command, direct, decree, prescribe, charge. 2. To grant, bestow. 3. To pass a law or edict, to utter a decision. நமக்கீசனிட்டகட்டளையிதுதான். This is just what God has allowed us. வாரக்கட்டளைமடம், s. An hotel where boiled rice is distributed weekly. 27)

ktkteṉl (p. 90) v. noun. Sounding as a liquid in boiling--as water flowing from a sluice, or blood issuing from a vein, &c., ஒலிக்குறிப்பு. உடம்புகதகதென்றிருக்கிறது. The body is heated. தண்ணீர்கதகதென்றிருக்கிறது. The water is bubbling through heat. 29)

kl (p. 96) --கல்லு, கிறேன், கல்லினேன், கல்லுவேன், கல்ல, v. a. To work away earth, pebbles, &c., gradually, அகழ. 2. To dig out by little and little--as a hole, a tank, &c., to hollow, தோண்ட. 3. To scoop out --as a nut, துருவ. 4. To wash away earth, &c., by little and little-- as following water, நீர்கல்ல. 5. To eat away--as caustic, அரிக்க. 6. [prov.] To catch and tear up the fibre in an ola when writing--as a style by being too sharp. எழுத்தாணிக்கூர்கல்ல. இக்காரங்கல்லிக்கல்லியெடுத்துப்போடும். This caustic will eat away (the proud flesh). மலைகல்லியெலிபிடிக்க. To excavate a mountain to catch a rat; i. e. to take great pains or be at great expense for little profit. கல்லிக்கல்லிப்பாய, inf. To wash away in flowing. கல்லல், v. noun. The act of digging, தோண்டல். 2. s. The noise issuing from a crowd, பேசலாலெழுமொலி. 277)

kvl (p. 98) கிறேன், கவன்றேன், வேன், க வல, v. n. To be anxious, concerned, distressed, to be in anguish, கவலைப்பட. 2. To regret, sorrow, lament, mourn deeply --as for a near relative or dear friend; to bemoan, புலம்ப. 3. To be afflicted either bodily or mentally, துன்பப்பட. 4. To sound indistinctly, பேசலாலொலியெழ. (p.) கவலல், s. Concern, a noise issuing from a crowd, பேசலாலெழுமொலி. கவறல், v. noun. Sorrowing, grieving, வருந்துதல். கவற்சி, v. noun. Concern, deep care, anxiety, grief, sorrow, anguish வரு த்தம். 5)

kontu (p. 146) s. A cluster of flowers--as கொத்து. கொந்தழல், s. Fire issuing in many flames. (p.) 77)

plpleṉl (p. 301) v. noun. Glowing, radiating, issuing progressively--as rays of light in the morning dawn; gleaming, இலகுதல். 2. Rustling as falling leaves, ஒலிக்குறிப்பு. (Beschi.) பலபலென்றுபொழுதுவிடிகிறது. It begins to dawn. பலபலென்றுதிர்ந்தன. The fruits were fallen. பலபலென்றுவந்தார்கள். They rushed quickly. பலபலென்றுபல்லிசொல்லுகிறது. The lizard chirps 22) *

poci (p. 336) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To ooze out, to soak through, as கசிய. 2. To flow gently as tears, milk, or a stream, வடிய. 3. [fig.] To melt or soften as the heart in benevolence, மனதுருக. 4. To ooze out, as a report, வெளிப்பட. ஏரிநிறைந்தாற்கரைபொசியும். If the reservoir be full, water will ooze out of the embankment. பொசிவு, v. noun. Oozing, flowing or issuing gently. 77)