ekkcckkm (p. 73) s. [vul.] Confusion, jumble, huddle, disorder, தாறுமாறு. 2. (Tel. எக்கஸக்கஎமு.) Unevenness, irregularity, ஒழுங்கின்மை. 3. Difference, Disparity, வித்தியாசம். 4. Scorn, derision, நிந்தை. எக்கச்சக்கமானஇடம் பத்திரமாய்ப்போ. This is an uneven, dangerous place, go cautiously. காரியமெக்கச்சக்கமாய்வந்திருக்கின்றது. The thing is ended in confusion. The affair has turned out disastrously; some danger is apprehended. எக்கச்சக்கமாய்ப்பேச, inf. To insult a person, use uncivil language. 2. To give an indirect answer, to speak at random. எக்கச்சக்கமானஆள், s. A faithless person. 2. An indecent person. 3. One who confuses every thing. எக்கச்சக்கம்பண்ண, inf. To derange things, put in confusion, huddle, jumble, தாறுமாறுசெய்ய. 2. To be insincere, to act differently from one's professions, or contrary to instructions, அகடவிகடஞ்செய்ய. 7)

kuẕppu (p. 128) கிறேன், குழப்பினேன், வேன், ப்ப, v. a. To mix into a mass, to incorporate; to stir up, to agitate, கலக்க. 2. To derange, disorder; to jumble, ஒழுங்கைக் கலைக்க. 3. To confuse, disturb; to embroil, embarrass, தாறுமாறாக்க. 4. To disconcert, to trouble, மனதைக்குழப்ப. 5. To cause doubt, or hesitation; to frustrate a design; to interrupt, to hinder a contract, &c., தடுக்க. 6. To vex, annoy, tease, அலைக்கழிக்க. 7. v. n. to be restive, stubborn, unruly, intractable, குழப்பஞ்செய்ய. 8. To prevaricate, to shuffle; to evade fair questions, குழப்பிப்பேச. குழப்பிப்போட, inf. To mix, mingle. 2. To confuse, disturb, perplex. 3. To be restive or stubborn. விருந்தைக்குழப்பிப்போட்டான். He has broken up the feast. குழப்பியடிக்க, inf. To confuse, derange, perplex. 2. To excite, stir up, &c.--Note. More intense than குழப்ப. குழப்பு, v. noun. Mixing liquids of different consistency; mixing powders with liquids, &c., கலக்குகை. 2. Agitating, confusing, &c., குழப்புகை. 19)