aṭvi (p. 7) s. Forest, jungle, a hilly forest. காடு. 2. A grove, சோலை. 3. (fig.) Collection, assemblage, கூட்டம். (p.) See சந்தாடவி, சடாடவி and பணாடவி. அடவிக்கச்சோலம், s. A kind of drug. See கச்சோலம். அடவிச்சொல், s. Bezoar, கோ ரோசனை. 71)

aṇṇl (p. 10) s. Greatness, dignity, exaltation, loftiness, பெருமை. 2. A superior, a great man, பெருமையிற்சிறந்தோன். 3. An elder brother, தமயன். 4. The god of the Jainas, அருகன். 5. God of the Budhists, புத்தன். 6. A king, அரசன். 7. A ruler in a jungle district, முல்லைநிலத்தலைவன். (p.) 2)

atr (p. 10) s. Way, path, வழி. 2. A way made by beasts in jungles, &c., விலங் குசெல்வழி. 3. Fine sand, நுண்மணல். 4. Dust, புழுதி. 5. A kind of wattle or excrescence, sometimes hanging under the neck of goats and sheep; a dew-lap, ஆட் டின்கழுத்தினதர். p. 6. [prov.] A lengthened excavation, for a hedge or foundation, நீளக்கிடங்கு. அதர்கொளல்--அதர்கோள், v. noun. Highway robbery, வழிப்பறித்தல். அதர்பறிக்க--அதர்வெட்ட, inf. To dig a ditch, moat, trench. 29) *

atirl (p. 11) s. A low jungle of considerable extent, விரிதூறு. (p.) 23)

attm (p. 12) s. A way, road, வழி. Wils. p. 25. ADHVAN. 2. A difficult way, அருநெறி. 3. A jungle, காடு. 4. A gum, bdellium, குங்கிலியம். 5. A drug, as குக்கில். 6. A medicinal root, as அதிவிடயம். 7. A mirror, கண்ணாடி. (p.) 25)

attvāḷm (p. 12) s. An upper garment falling down loose to the waist behind and held up by the arms in front, போர் வைச்சீலை. 2. A jungle, காடு. 3. Pleasantness, gaiety, foppishness, உல்லாசம். (p.) 27)

arṇi (p. 23) s. A jacket or coat of mail, கவசம். 2. A fortress, wall or fortification, மதில். (சது.) 3. A jungle, forest, காடு. (வியாக்கிரபுராணம்.) (p.) 7)

arṇ (p. 23) s. Beauty, அழகு. 2. Defence, fortification, including four kinds; viz.: (a.) Walls, மதில்; (b.) Seas, rivers, கடல்; (c.) Mountains, மலை; (d.) Forest, காடு. 3. Fortress or castle, கோட்டை. 4. A jungle for defence, காவற்காடு. 5. A fortifying wall, மதில். (p.) படைமிகுத்தாலரணில்லை. A fort is no defence when the defenders are mutinous. அரணானபட்டணம், s. A fortified city. அரணிருக்கை, s. A fort. அரண்பண்ண, inf. To fortify. 12)

aril (p. 24) s. Fault, defect, blemish, குற்றம், 2. Dissension, variance, discord, பிணக்கு. (பிங்.) 3. Hatred, பகை. 4. A thicket, small tract of low jungle, சிறுதூறு. (p.) 39)

aṟl (p. 33) s. Water,நீர். 2. Wave, ripple, &c., புனற்றிரை. 3. Black sand found on the sea-shore, &c., கருமணல். 4. Low jungle, சிறுதூறு. (p.) 5. v. noun. [ex அறு.] (c.) Ruin, destruction, extinction, நாசம். அறற்கருங்கூந்தற்பேதையணிகள். The jewels of the maiden whose hair hangs down in black and glossy braids. 48)

āraṇiyam (p. 40) --ஆரண்ணியம், s. Forest, jungle, காடு. Wils. p. 118. ARAN'YA. (p.) 22)

iṟngku (p. 57) கிறேன், இறங்கினேன், வேன், இறங்க, v. n. To descend, pass down a declivity or ladder, sink lower; to get down a tree, a precipice, &c.; to step down, alight from a horse, &c.; to crawl down, சரிய. 2. To descend voluntarily--as a bird, தாழலிறங்க. 3. To descend by degrees through air, water, or any other resisting medium--as leaves or other light substances; to fall or sink gradually or slowly; to fall--as rain; to flow down--as a torrent; to fall--as grain from the ear, மழைமுதலிய வையிறங்க. 4. To disembark, get out of a boat, or from one boat into another of smaller size, கப்பலினின்றிறங்க. 5. To be taken down, unladed, unladen, disburdened, சாமானிறங்க. 6. To fall or sink into the appropriate place--as a post into its hole, to be driven home--as a nail, உள்ளிறங்க. 7. To sink--as a denser body, to settle to the bottom--as earth in water, water in oil, &c., அமிழ. 8. To arrive at a place other than one's home, to pitch, alight, encamp --as an army. to halt, பாளயமிறங்க. 9. To get into the right road, நேர்வழியிலிறங்க. 1. To be brought down or reduced, தாழ்வடைய. 11. To abate--as fever commencing with the head and descending to the extremities, சுரமிறங்க. 12. To become reduced, or to descend--as bile in the system (which rising to the brain is supposed to cause mental derangement); hence to be cured of mental aberration, பித்தமிறங்க. 13. To subside--as animal poison in the system (which is supposed to descend from the head to the extremities), விடமிறங்க. கபாலநீர்கண்ணிலேயிறங்குகிறது. The humors of the head have descended into the eyes, causing cataract, depriving the person of sight, &c. ஒருதுறையிலிறங்கிவிட்டான். He has found a resting place; his mind is settled. இறங்காத்துறை, s. A place not convenient or proper for landing, or lodging. 2. (fig.) An improper marriage, connection, &c. இறங்குதுறை, s. A place of debarkation. 2. (fig.) Means, ways for effecting a thing, வழிவகை. இறங்குபொழுது, s. The time of sunset, சாய்பொழுது. இறங்குபொழுதிலேமருந்துகுடி. Take medicine when the sun declines; implying that the disease will thereby decline. இறங்குமிராசி, s. The six signs through which the sun passes in its southern course, சூரியனிறங்குமாறிராசிகள். இறக்கம், v. noun. Descending-as of food into the stomach; descent of a bird, a stream; debarkation from a boat, going down a ladder, &c., இறங்கு கை. 2. A descent, declivity, slope, declination, சரிவு. 3. A ford, இறங்குதுறை. 4. The drying up of the pustules in the small pox, measles and other similar diseases--so applied because it is supposed to begin at the head and to descend, அம்மைமுதலியவிறக்கம். 5. Paths and tracks of beasts in a jungle, மிருகங்கள் செல்வழி. நோயாளிக்குச்சோற்றிறக்கமில்லை. The patient is unable to swallow his food. இறக்கத்திலிருக்க, inf. To be in a low place, to be below. அவன்காரியம்இறக்கத்திலிருக்கிறது. His business is on the decline. இறங்கல், v. noun. The swelling of the glandula by an excess of wind, &c., அண்டமிறங்கல். 2. The subsiding of swelling, &c. from the head to the extremities, விக்கமிறங்கல். இறவு, v. noun. Lapse, passage, a place of descent, செல்கை. 5)

iḷai (p. 56) s. Main guard, a strong watch to a fortress, &c., தலைக்காவல். 2. A jungle --as a means of defence, காவற்காடு. 3. A hedge, a fence, வேலி. 4. A cloud, மேகம். 5. Tenderness, இளமை. 6. The son of the king Karoottaman, who by a curse was changed into a woman, and became the wife of Mercury, புதனின்மனைவி. (p.) 9)

urāy (p. 64) கிறேன், ந்தேன், வேன், உரா ய, v. n. To rub against a thing, உடலுரிஞ்ச. (பிங்.) 2. To rub against one another-as trees, உரிஞ்ச. உராய்போதல், v. noun. Rubbing in a crowd, jungle, &c., in passing, உரிஞ் சிப்போதல். 2. Rubbing one's self against a thing, உரைதல். (p.) 10)

uṟai (p. 68) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To abide, lodge, inhabit, sojourn, வாசஞ் செய்ய. 2. To be, or to dwell in a natural, appropriate place, or element--as men in houses, villages, &c.--fishes in water-birds in the sky, &c., இருக்க. 3. To haunt, frequent, infest, retire to--as birds to the grove--bees to their hive--snakes to their holes. &c., சஞ்சரிக்க. 4. To thicken, congeal, curdle, coagulate, freeze, இறுக. (c.) 5. (p.) To be close, thick or clustered-as trees in a forest, செறிய. உறைந்தபனி--உறைபனி, s. Hoar frost, ice. உறைந்தமழை--உறைமழை, s. Snow. உறைபதி, s. One's place of residence, வசிக்குமூர். உறையிடம்--உறைவிடம், s. A place of residence; an inner apartment. உறையுள், s. Abode, appropriate abiding place for human beings, or other creatures, தங்குமிடம். 2. A house, வீடு. 3. A village, town, ஊர். 4. A country, a district, நாடு. 5. A bed, a sleeping place, a dormitory, மக்கட்படுக்கை. 6. A village or town in an agricultural district, மருதநிலத்தூர். 7. Lifetime, ஆயுள். (p.) உறையூர், s. Villages, towns, &c., in cultivated districts, மருதநிலத்தூர். (p.) பேயுறைந்தகாடு, s. A jungle haunted by demons. மெய்யுறைகின்றநா, s. A truthful tongue. வௌவாலுறைந்தவீடு, s. A house frequented by bats. உறைவு, v. noun. Abiding, dwelling, தங்குகை. 2. Coagulation, இறுகுகை. 3. s. Natural situation for persons, animals, or things, இருக்குமிடம். 12)