intirakīlam (p. 46) s. The mandara mountain, மந்தரமலை. Wils. p. 131. INDRAKEELA. 12)

kīlaka (p. 113) s. The forty-second year of the Hindu cycle of sixty, வியாழவட்டத்தோர்வருடம். கீலகவருஷம். (A. D. 1788) is even now spoken of by the people of Southern India for its extreme drought and great famine. கீலகவெட்்டை, s. Intense heat--as that of the கீலகவருஷம், மிருகாங்கை. 2. Famine of the கீலக year. 34) *

kīlakam (p. 113) s. A pin, bolt, wedge, hinge-as கீல், ஆணி. Wils. p. 224. KEELAKA. 2. (fig.) That on which a subject hinges or turns; the principal point, பொறுப்பிடம். 3. Artfulness, shrewdness, subtlety, தந்திரம். 4. (Rott.) Joint, juncture, பொருத்து. கீலகந்தெரிந்தவன், s. One who knows the cunning or artfulness of others. கீலகமறிந்துபேசுகிறவன், s. One who is shrewd in his remarks, lit. one who speaks, seeing the hinge (of the subject). 35)

kīlm (p. 113) s. An incision for salting, a cutting, வெட்டு. 2. [prov.] A shred; a piece torn off, shreded, torn or hanging in slips, கிழிவு. 3. (சது.) Pitch, tar, கீல். கீலங்கீலமாய்க்கீற, inf. To make langitudinal incisions in fishes, &c. கீலங்கீலமாய்க்கிழிக்க, inf. To tear up into shreds. 36) *

kīlam (p. 113) s. A nail, a pin, a spike, ஆணி. 2. Flame, lambent flame, சுவாலை. (சது.) Wils p. 224. KEELA. 37) *

kīlālam (p. 113) s. Water, நீர். 2. Blood, இரத்தம். Wils. p. 224. KEELALA. 3. Vinegar, காடி. (சது.) 38)

kīlu (p. 113) --கீல், கிறேன், கீன்றேன், வேன், கீல, v. a. [used principally in the past tense.] To rend, to cleave, to part, கிழிக்க. 2. To dig, to hollow, to excavate, to burrow, கிண்ட. (p.) கீன்றல், v. noun. Cleaving; burrowing. 39)

kīl (p. 113) s. An articulation, joint of the body, யாக்கையின்சந்து. (c.) 2. Pitch, tar, கிசில். கீல்கீலாய்வாங்க, inf. (local.) To disjoint; to separate into pieces. கீல்பூச, inf. To pitch, to tar. கீல்ப்பாய், s. Tarred canvas. 40) *

kīl (p. 113) s. Smallness, minuteness, நுண்மை. 2. A hinge, கதவின்கீல். Wils. p. 224. KEELA. கீல்முளை, s. The pivot on which the hinges turn. 41)