kōṟl (p. 151) v. noun. Killing, destroying; form of the verbal, கொல்லுதல்.) (p.) கோறல்புரிய, inf. To commit murder, to kill. (பார.) செய்நன்றிகோறல், v. noun. Ingratitude. (p.) 63)

kōṟai (p. 151) s. (Tel.) A hole, cavity, or hollow--as in a tooth, or fistuls, துவாரம். 2. A socket, குவளை. 3. [loc.] Dirt, soil, injury, defect, blemish, பழுது. கோறைபட, inf. To be injured, as clothes, fruits, &c. கோறையாக--கோறைவிழ--கோறை வைக்க, inf. [prov.] To become hollow. 64)

kōṟkoṭi (p. 151) s. The jujube tree--as கோல். 2. A class of gourds, the சுரை. 65)