akōpilam (p. 3) s. A place sacred to Vishnu, N. W. of Madras, ஓர்தலம். (c.) 28) *

attikōpm (p. 13) s. A disease in the eye, ஓர்நயனரோகம். 5)

intikōpm (p. 46) s. Lead, ஈயம். (M. Dic.) 9)

ēkōpi (p. 77) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be united, ஒன்றுபட.

koṭungkōpiccilai (p. 146) s. A kind of stone of a yellow color, மஞ்சட்கல். 9)

kōpkuṇṭm (p. 150) s. A poisonous bitter tree, the எட்டி. 59)

kōpngkm (p. 150) s. The சாகண்டபாஷா ணம் arsenic. (M. Dic.) 60) *

kōpaṉam (p. 150) s. Secrecy, concealment, இரகசியம். 2. Alarm, sudden terror, திகில். W. p. 299. GOPANA. 62) *

kōpam (p. 150) s. [com. கோவம்.] Anger, wrath, rage, fury, சினம். 2. Displeasure, pique, umbrage, dudgeon, வெறுப்பு. 3. Irritation, exasperation, irascibility, waspishness, கோபக்குணம். (c.) 4. Morbid irritation, or exacerbation of any of the three humors of the body, உடம்பெரிச்சல். W. p. 251. KOPA. 5. The cochineal and other insects of the coccus class, இந்திரகோபம். 6. A kind of prepared arsenic, துத்தபாஷாணம். கோபமுங்குறையும். Displeasure and offence. கோபம்பாவம். Anger is sin. கோபக்காரன், s. An irritable, passionate man. கோபங்காட்ட, inf. To be angry, to manifest resentment, to appear displeased. 2. To give place to anger before superiors. 3. To be indolent. கோபங்கொள்ள, inf. To be displeased, to take umbrage at. 2. (fig. prov.) To be inflamed, irritated--as a sore, a wound, &c., to become aggravated--as a disease; to rage--as the sea. கோபஞ்சாதிக்க, inf. To harbor resentment. கோபதாபம், s. Great anger, choler, rage. (c.) கோபமுகம், s. An angry countenance, angry looks. கோபமூள, inf. To be excited, inflamed with anger. 2. To be enraged. கோபமெழுப்ப--கோபமூட்ட, inf. To provoke, to enrage, to incense, to exasperate. கோபம்பாராட்ட, inf. To yield to, or indulge in anger. கோபாக்கினி, s. Hold displeasure, fury, indignation; [ex அக்கினி, fire.] கோபி, s. A passionate, irritable person, one easily enraged; a surly, waspish person, கோபமுடையவன். See கோபிசந்தனம். கோபிஷ்டன், s. A passionate man. தீராக்கோபம், s. Implacable hatred. முன்கோபம், s. Sudden anger from a slight cause, pettishness. 2. Cherished malice. முன்கோபம்பின்னிரக்கம். Soon angry and soon relenting. 61) *

kōpi (p. 150) --கோவி, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be angry, indignant, malicious; to take amiss, to take umbrage, to be affended, to frown, reprove, check, resent, வெகுள. 2. To be morbidly irritated, to be virulent--as an ulcer, &c., சினக்க; (from Sa. Kopa.)--Note. It has sometimes a transitive sense governing as accusative. அவனைஏன் கோபிக்கிறீர். Why do you chide him? கோபித்துக்கொள்ள, inf. To be offended, piqued, displeased with. 2. To reprove, to reprimand, to reprehend. கோபித்துப்பார்க்க, inf. To look angrily, to frown. 65) *

kōpikai (p. 150) --கோபிகாஸ்திரி, s. A female of the herdsman-caste, இடைப்பெண்; [ex கோ, cow, et ப, keep.] W. p. 3. GOPIKA. 64)

kōpicantaṉam (p. 150) --கோபி, s. A kind of white clay from Dwaraka with which Vaishnuvas daub their faces, make marks on their forehead, &c., ஓர்மண். W. p. 3. GOPEECHANDANA. 63) *

kōpuram (p. 150) s. The tower of a gateway at the entrance of a town or temple, சிகரி. 2. The gate way itself, கோபுரத்தின்வாயில். W. p. 3. GOPURA. (c.) கோபுரக்கல், s. A brick, செங்கல். (R.) கோபுரந்தாங்கி, s. The figure on either side of a gate way of a temple, supporting the tower. 2. (M. Dic.) A kind of plant, ஓர்பூண்டு. Justicia echioides, L. கோபுரவாசல்--கோபுரவாயில், s. A gate through or under a tower. 66)

kōppiym (p. 150) s. [prov.] (Sa. Gopya.) Matters of private concern--as கோபனம், இரகசியம். 2. Respectability, maintaining appearances, கண்ணியம். 3. Economical repair of articles, &c., கோலம்பண்ணல். கோப்பியம்பண்ண, inf. To maintain respectability, &c., 2. To fit up or repair economically. கோப்பியங்குலைய, inf. To lose one's respectability, credit, &c. 67)

kōppu (p. 150) s. [prov.] Daily provisions allowed by native Rajas to their officers. 2. Other provisions. See under கோ, v. 68)