akūpāraṉ (p. 3) s. A tortoise, the king turtle, the tortoise which is supposed to uphold the world, ஆதிகூர்மம். Wils. p. 3. AKOOPARA. (p.) 21)

kūpam (p. 134) s. A well, கிணறு. Wils. p. 239. KOOPA. See கூவம். 10) *

kūparam (p. 134) s. [a change of கூர்ப்பரம்.] Elbow, முழங்கை. 11)

kūppāṭu (p. 134) v. noun. A call. See கூப்பீடு. 12)

kūppiṭu (p. 134) கிறேன், கூப்பிட்டேன், வேன், கூப்பிட, v. a. To call one, to call by name, to call attention, அழைக்க. 2. To call on one for aid, to cry to the deity; to invoke --as evil spirits, முறையிட. 3. To call with authority, to summon, to cite, அதிகாரத்தா லழைக்க. 4. To invite, வரவழைக்க. 5. v. n. To call out, to cry out, to exclaim, to halloo, to shriek, to whoop, கூவ. 6. To cry--as certain animals, மிருகங்கூப்பிட; [ex கூப்பு. calling, et. இடு.] கூப்பிட்ட குரலுக்கொருவருமில்லை. No one came at the call. 2. No one is at hand to aid, to serve, &c. கூப்பிடுதூரம், s. The distance of a call. கூப்பிடுவான், s. [prov.] A kind of lung disease, chiefly among goats, causing bleatings and sudden death; also used as a curse, meaning, may he die of this discase. கூப்பிடுசத்தம், s. A voice calling. 2. The distance of a call. கூப்பீடு, v. noun. A call, a whoop. 2. Calling distance. 3. [in long measure.] A call equal to a குரோசம். 13)

kūppu (p. 134) கிறேன், கூப்பினேன், கூப்புவேன், கூப்ப, v. a. To close, to contract, to shut in--as an umbrella, &c., குவிக்க. 2. To close the hands conically, in worship or reverence, கைகுவிக்க. சூரியன்கிரணத்தைக்கூப்பிக்கொண்டுஅஸ்தமித்தான். The sun drawing in his rays has set. 14)

cangkūpilam (p. 156) s. One of the devotional Puranas, ஓர்புராணம். 33) *

naḷakūparaṉ (p. 271) s. The son of Kuvera, குபேரன்மகன். 30)