angkūram (p. 5) s. A process in bone. முளை. (Anat.) 47)

uvṭṭiṟkūrmai (p. 66) s. One of the one-hundred-and-twenty kinds of ore, மாமிசபேதி. 64)

kṉvukūrmai (p. 102) s. Glass-gall, வளை யலுப்பு. 46)

kurukūr (p. 126) --குருகை, s. A place, sacred to vishnu, ஆழ்வார்திருநகரி. 3)

kūrṇm (p. 134) s. A plant--as கூரம், கோடக சாலை. (M. Dic.) 20)

kūrṉ (p. 135) s. A dog, நாய். (from Sans. Kuhura.) 2. A kind of paddy. See under கூர். 3)

kūrm (p. 134) s. A winding plant whose bitter fruit is used in cookery, பாகல். Momordica charantia, L.--as கூலம். (சது.) 2. A town, ஓரூர். 3. The கோடகசாலை plant. கூரத்தாழ்வார், s. One of the Vaishnava disciples of Ramanujachariar. 21) *

kūram (p. 134) s. Envy, jealousy, பொறாமை. 2. Cruelty, severity, கொடுமை. Wils. p. 258. KROORA.

kūrl (p. 135) s. A women's hair, பெண்மயிர். 2. Feather, புள்ளிறகு. [an elongation of குரல்.] 3. A large fish, from whose intestines a glue, called பண்ணை, is made, ஓர்பெ ருமீன். (Deschi) 2)

kūrilvṇm (p. 135) s. Salt produced from urine, அமரியுப்பு. 4)

kūrai (p. 135) s. A sloping roof, commonly thatched or covered with olas, வீட்டுக்கூரை. 2. (நிக.) A hut, a shed, சிறுகுடில். கூரைக்கட்டு--கூரைவீடு, s. A thatched building. கூரைதட்ட, inf. [prov.] To tap the roof in joy--as the uncle or other friends wen a male child is born. முன்கூரை, s. The front slope of a roof. மேற்கூரை, s. The roof of a house. 5)

kūr (p. 135) s. Point, sharp point; tip, apex. 2. [prov.] The fibre or rib of the leaf of the margosa, tamarind, and some other trees, இலைக்காம்பு. 3. Awn or beard, நென்முதலியவற் றின்கூர். 4. Pungency, காரம். 5. Sharpness of edge--as கூர்மை. 6. (fig.) The quality of being pointed; cutting or sarcastic discourse; keenness, குற்றுதலானபேச்சு. கூராக, inf. To become sharp. அவனுக்குப்புத்திகூராயிருக்கிறது. His intellect is not sharp. கூர்மழுங்கியிருக்கிறது. The point or edge is blunted. கூராக்க, inf. To whet, to sharpen. கூராம்பாய்ச்சி--கூராம்பிளாச்சு, s. [prov.] A kind of pointed wooden shovel or stick for digging and loosening the earth; also, for other uses. கூர்சீவ, inf. To make pointed, to sharpen, கூராக்க. 2. [local.] To provoke, exasperate, பகைமூட்ட. கூர்சீவினபாக்கு, s. [local.] A scraped betel-nut. கூர்வாங்க, inf. To sharpen. (Rott.) 2. To hew or forge into a point. முட்கூர், s. The prong, tine or tooth of a fork, trident, &c. இரட்டைக்கூர், s. A double or split point. கூரன், s. A bearded kind of rice. கூர்க்கறுப்பன், s. A bearded kind of rice of a superior quality. கூருரை, s. Sareastic expressions. 6)

kūr (p. 135) adj. Intense, excessive, abundant, copious, மிகு. கூரிருள், s. Intense darkness. கூரொளி, s. Intense light. 7)

kūr (p. 135) --கூரு, கிறது, கூரும், கூர, v. n. To be sharp--as the edge or point of an instrument, ஆயுதமுதலியகூராக. 2. To become keen, acute, brilliant--as the intellect; to be sagacious, clever, penetrating, புத்திமுத லியகூர; [ex கூர், sharpness.] 3. To be abundant, copious, excessive, மிக; [ex கூர், abundant.] கூர்ந்தபுத்தி, s. Sharp wit, quick perception. கூர்ந்துபார்க்க, inf. To look with a sharp eye, to look intently. கூர்ப்பு, v. noun. Intenseness of passion; keenness of the faculties or senses; copiousness, abundance, excessiveness; greatness, eminence, உள்ளதுசிறக்கை. நினைவுகூர, inf. To remember. 8)

kūr (p. 135) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be salt, brackish, harsh, உவர்க்க. 2. (நாலடி.) To be enraged, to become furious, சினக்க. Compare the verb குரு. கூர்ப்பு, v. noun. Brackishness, saltness; astringency. 9)