kākūveṉl (p. 103) v. noun. Weeping aloud, uttering lamentations, crying--as children, ஒலிக்குறிப்பு. 23)

kukkūveṉl (p. 114) v. noun. Crowing--as a cock; cooing--as an owl, ஒலிக்குறிப்பு. 24)

kūvam (p. 135) s. A well, கிணறு. Wils. p. 239. KOOPA. 2. The name of a place, sacred to Siva, சிவஸ்தலங்களிலொன்று. கூவநூல், s. The science of determining by astrology, or otherwise the proper places for digging wells, கிணற் றுச்சாஸ்திரம். கூவநூலோர், s. Persons, acquainted with the above science. See உல்வியர். 26)

kūvlr (p. 135) s. [in திவா, கூவர்.] The learned, the literati, நூல்வல்லோர். (p.) 27) *

kūval (p. 135) s. A well, கிணறு. Wils. p. 239. KOOPA. 2. A hollow, a hole, a pit, குழி. See under கூவு. 28)

kūviyr (p. 135) s. Cooks, மடையர். (நிக.) 29)

kūvirm (p. 135) s. [as கூவிளம்.] The வில்வம் tree.

kūviram (p. 136) s. [prop கூவரம்.] A chariot or car, தேர். 2. The hemispherical top or upper part of a car, தேர்க்கொடிஞ்சி. 3. The streamers or banners of a car, தேரிடக்கியம், Wils. p. 24. KOOVARA. 2) *

kūviri (p. 136) s. [prop. கூவரி.] A car, a chariot, தேர். Wils. p. 24. KOOVAREE. 3)

kūviḷm (p. 136) s. The வில்வம் flower tree. 2. [in prosody] A term for a certain metrical foot. See சீர். கூவிளம்பத்திரி, s. The leaf of the கூவி ளம் tree. 4)

kūviḷi (p. 136) s. Cry, whooping, கூவுகை; [ex கூ, et விளி.] (p.) கூவிளிகொள்ள, inf. To cry, to whoop, to halloo. 2. To call aloud for aid. 3. To call one out, to challenge. 5)

kūviḷai (p. 136) s. The வில்வம் tree, yielding a good fruit. 6)

kūvu (p. 136) கிறது, கூவினது--கூயிற்று, ம், கூவ, v. n. [in the gerund, it is sometimes கூய் instead of கூவி.] To crow--as a cock, சேவல் முதலியனகூவ. 2. To coo, to sing, to warble --as birds; to scream--as a peacock, பறவை யொலிக்க. 3. v. a. To call, to whoop, to halloo, கூப்பிட. 4. (p.) To utter, proclaim, சொல்ல. 5. v. n. To scold at, to brawl, அதட்ட. 6. To cry--as a child; to bawl, அழ. In poetry like other similar words, it makes the past in கூவியது, கூயினது and கூயது. குயில்கூவினாற்போல். Like the warbling of the குயில் bird. இடும்பியைக்கூவியங்ஙனங்குறுகினான். He repaired to the place, calling இடும்பி. (பார.) கூவுவான், s. The cock; lit. the crower. கூவல்--கூப்பு, v. noun. Crying aloud, bawling, crowing, calling, &c. 7)