kṟkṟeṉl (p. 101) v. noun. Importuning, பேச்சினாலலட்டல். 2. Rattle, &c., ஒலிக்குறிப்பு. 3. Rattling in the throat--as a dying person or from phlegm. கறகறென்றுபல்லுடனேபல்லைக்கடிக்கிறான். He gnashes his teeth. கறகறென்றோடுகிறான். He runs with a rustling noise, very fast. காற்றாடிகறகறென்றுசுற்றுகிறது. The wind-whirl rattles. கறகறப்பு, v. noun. [prop. கரகரப்பு] Importunity, teazing, மனங்கொள்ளாமை. 2. Reiterative sound, ratting, &c., ஒலிக் குறிப்பு. 13)