kaippiṭi (p. 141) --கைபிடி, v. noun. Grasping a person's hand. 2. A handful, பிடியளவு. 3. A handle--as of instrument, box, &c., ஆயுதப்பிடி. 4. Solemnization of marriage; wedding--as பாணிக்கிரகணம். 62)

kaippiṭiyāyppiṭikk (p. 141) inf. To catch with the simple use of the hands. 2. To apprehend one off-hand. 63)

kaippiṭivāḷ (p. 141) --கைபிடிவாள்--கைவாள், s. A hand-saw, அறுக்கும்வாள். 2. A small sword, கண்டம். 64)