ilākri (p. 53) --இலாகிரி, s. Drunkenness, வெறி. 2. Intoxication from excessive joy. See இலகிரி. இலாகிரியெடுக்க, inf. To be intoxicated. 55) *

uṭai (p. 59) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become broken--as a vessel; to crack, burst, break in pieces, split, to be fractured--as the skull, &c.; to break with force suddenly, to break or burst open--as a bank or shore; to break open--as a letter or seal, &c.; to be broken--as the skin; to be hurt--as by a wound, தகர. 2. To become broken--as the ranks of an army, to be discomfited, to retreat before the foe, இரிய. 3. To become broken--as the heart with grief, to be disheartened, dispirited, dejected, alienated, &c., to be in despair, மனம்நெகிழ. 4. To fall below in competition, rivalry or comparison, தாழ. 5. To be reduced in circumstances, to become poor, குறைய. 6. To effloresce, open, burst--as a flower, to blossom, மலர. 7. To become untwisted, முறுக்கவிழ. 8. To be reduced in strength, to be debilitated, to be subdued or overcome by any thing, பலமுடைய. (குறள். 19. அதி. 8.) 9. To be divulged or become known as a secret, வெளிப்பட. 1. To be ruined, கெட. நெஞ்சுடைந்தவனாய்ப்போனான். He is dispirited, dejected, &c.; he is in despair. கொப்புளமுடைந்தது. The blister is broken. ஒன்னலருடைந்துபோனார். The enemy was discomfited. உடை, s. Clothes, garments, vesture, dress, வஸ்திரம். உடைநடைபாவனை, s. The mode of dress, the gait, the manner, external appearance. உடையல், s. Any thing broken, a breach, a fracture. உடையல்நெரியல், s. Things cracked and broken. உடைவாள், s. A short scimiter, an accoutrement or article of equipage, சுரிகை. உடைவு, v. noun. A breach, disruption, eruption, infraction, crack, fracture, தகர்வு. 2. Being routed, a discomfiture, defeat, இரிவு. 3. Debility, brokenness of constitution, தளர்வு. 4. [with appropriate words prefixed.] Dispiritedness, dejection, broken-heartedness, despair, மனநெகிழ்ச்சி. 5. Reduction of circumstances from wealth to poverty, கேடு. மனமுடைவானவன், s. A dejected or broken-hearted person. 101)

kyippu (p. 96) s. (loc.) Drunkenness, intoxication, இலாகிரி. 41)

kḷḷu (p. 101) s. Toddy, மது. (C.) கள்ளுவெறி, s. Drunkenness. 11)

kuṭi (p. 116) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To drink, to take drink, பருக. 2. To inhale, உறிஞ்ச. 3. To tipple, to guzzle, to drink toddy or arrack, to drink to excess, மதுவுண்ண. 4. To suck--as infants or other young creatures, முலையுண்ண. 5. To devour, to quaff, மண்ட. 6. To take or swallow-as liquid medicines, &c., மருந்துகுடிக்க. 7. (fig.) To absorb, to imbibe, உட்கொள்ள. 8. To smoke--as tobacco, &c. உயிர்குடித்தன்றிநில்லா. Not stopping except to drink the lives of those around. குடியாதவீடுவிடியாது. No tippler is content unless he drinks. குடிவெறிஅடிபடத்தீரும். Flogging is a sure remedy for intoxication. நல்லபால்குடித்துவளர்ந்தவன். One who has been virtuously brought up. நிலந்தண்ணீரைக்குடித்துவிட்டது. The earth has drunk up or absorbed the water. பால்குடிக்கிறகுழந்தை. A child at the breast. குடிகாரன்--குடியன் s. A drunkard, a tippler, வெறியன். குடிமதம், s. Excitement of spirits by drinking. குடிவெறி, s. Intoxication by drinking, intemperance. குடிநீர், s. A decoction, a tincture, a medical infusion, a diet-drink. குடி, v. noun. Drink; drunkenness; tippling. குடித்தல், v. noun. The act of drinking. 47)

kūṭu (p. 133) s. A nest, a hive; a cage, a coop, பறவைமுதலியவற்றின்கூடு. 2. A pen, a sty, a kennel, பன்றிமுதலியவற்றின்கூடு. 3. A small receptacle--as an inkstand, மைக்கூடு. 4. A recipient, a receptacle of the soul, சரீரம். 5. A case, a sheath, உறை. 6. A testaceous, or mud shell of some insects; a cocoon, புழுக்கூடு. 7. [in carpentry.] A mortise; also, groove, கழுந்துக்கூடு. 8. A case for catching fish, மீன்பறி. 9. A covering of a cart-- as கூடாரம். (Sans. Gut'ha, to envelope, screen.) கூட்டோடேபோச்சுது குளிருங்காய்ச்சலும். The fever and ague have gone off with the case (the body); i. e. the person has died. கூடுகட்ட, inf. To build nests, cases, &c.--as birds, caterpillars, bees, &c. 2. To make cages, hives, &c. 3. To put a case or covering on fruits, &c. கூட்டிலடைக்க, inf. To inclose in a cage, to encage, to coop up. 2. To enclose a charm, a talisman or an amulet in a casket. கூட்டுப்பல்லக்கு, s. [prov.] A palankeen with sliding doors. கூடுபோட--கூடுவிட, inf. To die; lit. to drop the body. கூடுவிட்டுக்கூடுபாய, inf. To leave its own body at pleasure and enter another, or an inanimate thing--as the soul is feigned to do; a magic art. கூடுங்கழுந்தும், s. Mortise and tenon. இழைப்புளிக்கூடு, s. The box of a joiner's plane. தேன்கூடு, s. A honey-comb. கூடாயிருக்க, inf. To be hollow, tubular. 25)

teḷi (p. 257) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become chear, limpid, transparent, by the settling or subsiding of sediment, தெளிவாக. 2. To become serene or clear as the sky, the mind, the countenance; to clear off, to become bright as a shining body, the water of a gem, &c., ஒளிர. 3. To become whoite as cloths by washing, வெள்ளையாக, 4. To pass away, as scarcity, an epidemic, dulness, sheep, fear, &c., to cease as war, doubt, error, ignorance, பஞ்சமுதலியனஒழிய. 5. To become evident, manifest, obvious, clear, as the meaning of a passage, an idea, &c., வெளிப்பட. 6. To revive as persons or animals கொழுக்க. 8. To revive, as vegetables, to thrive, செழிக்க. 9. To become clear as sound, the voice, &c;., நன்கொலிக்க. 1. To take counsed with another, ஆலோசிக்க. (c.) 11. [prov.] To turn out clear, as profit, to accrue as gain, to be clear gain, after deduction, இலாபங் காண. 12. To take as oath, as தெய்வந்தெ ளிய. 13. v. a. [with personal endings.] To consider, deliberate, investigate, ruminate, ஆராய. 14. To pierce, perforate, தொளைக்க. 15. To know, understand, perceive, experience, அறிய. தெளிஞன்--தெளிந்தவன், s. A learned or wise man, a sage, கற்றோன். தெளிநீர்--தெளிந்தநீர், s. Pure, clear water. தெளிந்தபுத்தி, s. A well informed judgement, mature understanding, clear knowledge or discernment, profound wisdom. தெளிந்தமனம், s. A lucid mind, clear, free from doubt, obscurity, &c., தெளிந்தவர், appel. n. (plu.) Clear minded, intelligent persons. தெளிந்துகொடுக்க, inf. [prov.] To remove doubt, by an oath. (c.) தெளிந்துவர, inf To become clear, to recover from a swoon, &c., தெளிமணி, s. A gem of good water. பட்டுத்தெளிய, inf. To learn be experience. See படு, v. பயந்தெளிய, inf. To become free from fear, terror, &c. பேசித்தெளிய, inf. To speak on a subject and come to a conclusion. வியாதிதெளிய, inf. To be cured of disease. தெளிய, inf. [adverbiality.] Clearly, distinctly, evidently, obviously. தெளிவிக்க, inf. To make clear, serene, &c., வெளியாக்க. 2. To clarify, refine, தெளியச்செய்ய. 3. To explain, illustrate, விவரிக்க. 4. To inform, clear away doubts, சந்தேகந்தீர்க்க. 5. To dispel fear, sorrow, apprehension, anger, bashfulness, drunkenness, swooning, delirium, sleep, &c., நீக்க. 6. To pour off, strain, decant, வடிக்க. 7. To fatten, make plump, கொழுப்பிக்க. (c.) தெளிவு, v. noun. Clearing or flowing off from a sediment. 7)

niṉai (p. 277) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To consider, reflect, கருத. (p.) நினைவு, v. noun. Thought, &c., as நி னைப்பு. (c.) நினைவாயிருக்கிறது. There is recollection. எனக்குநினைவில்லை. I do not remember it; I cannot call it to mind. நினைவுகூர, inf. To recollect. See கூர், v. நினைவுகேடு, v. noun. Loss of memory, forgetfulness, மறதி. 2. Loss of consciousness, as in sleep, swooning, drunkenness, &c., கருத்தழிவு. நினைவுதடுமாற்றம், v. noun. Delirium, derangement. நினைவுத்தப்பு--நினைவுமோசம், s. A mistake in thought, forgetting. நினைவுவைக்க, inf. To apply the mind, to fix the thoughts on the Deity, or any object, மனம்வைக்க. 2. To hanker after, to desire, இச்சிக்க. 3. To think of one, நினைக்க. 4. To remember with gratitude, or affection, ஞாபகஞ்செய்ய. நினைவோட, inf. To occur as a train of thought, to be pursued, as an object in the mind. 210)

neñcu (p. 279) s. The mind, the heart; [in popular use.] Consciousness, thought, reason, judgment and will, மனம். 2. Conscience, மனச்சாட்சி. 3. Breast, bosom, chest, மார்பு. 4. Throat, தொண்டை. 5. (fig.) Boldness, courage, daring heroism, தைரியம். 6. Audacity, venturousness, துணிவு. (c.) மறவாதேநெஞ்சே. Forget not O my soul! எனக்குநெஞ்சைக்கரிக்கிறது. I feel a nausea in the throat. இத்தனைநெஞ்சுனக்கிருக்கிறதோ. Are you so bold? நீசெய்ததுஎன்னெஞ்சிலிருக்கிறது. What you have done is remembered. நெஞ்சிலேமிதிக்கிறான். He treats me with great disrespect. நெஞ்சைத்தட்டிப்பார். Ask your own breast. நெஞ்சையொழித்தொருவஞ்சகமில்லை. There is no fraud in which the heart is not concerned. (Avv.) உன்னெஞ்சிற்சிறாயெடுத்துப்போடுவேன். I will reduce your pride. உன்நெஞ்சுகல்நெஞ்சு. Your breast is a stony breast. நெஞ்சடைத்துக்கொள்ள, inf. To be choked, or stifled in the throat. நெஞ்சடைப்பு--நெஞ்சடைவாதம், s. Obstruction in the chest, ஓர்நோய். நெஞ்சழிதல், v. noun. Failing or being overwhelmed, as the heart with sorrow, or fear. 2. Loss of consciousness, through sorrow, fear, drunkenness, &c. 3. Being overcome with lust; losing self-control. நெஞ்சறிய, inf. [as an adverb.] Consciously. நெஞ்சறியப்பொய்சொல்லலாமோ. Can you knowingly lie? நெஞ்சறிவிளக்கம், s. A treatise. நெஞ்சன், s. [in combin.] A hard-hearted person. See கன்னெஞ்சகன், வன்னெஞ்சகன். 2. [prov.] A bold, daring person, துணி வுடையோன். 3. A person of self-importance, இடும்பன். நெஞ்சாங்கட்டை, s. The breast-bone, as நெஞ்செலும்பு. 2. A log placed across the breast of a corpse to prevent its rising while burning, பிணத்தின்நெஞ்சுக்கட் டை. 3. (fig.) A plot to destroy one, தூராலோசனை. இதுவுனக்குநெஞ்சாங்கட்டைக்கோ. Is this for your breast log? a curse imprecating death. நெஞ்சாங்குலை--நெஞ்சாங்கொழுந்து, s. The viscera. 2. See குலை. நெஞ்சாங்குழி--நெஞ்சுக்குழி, s. The pit of the throat. நெஞ்சிடித்தல், v. noun. Throbbing of the heart, from fear, &c. நெஞ்சிலேகல்--நெஞ்சிற்கல், s. (fig.) A heavy calamity, பெருந்துக்கம். நெஞ்சிலேகல்லுப்போட்டீர். You have put a stone in my breast, used in lamentation for the dead. நெஞ்சிலேதெண்டல், v. noun. [prov.] Affecting the breast--as wind, spasm, or cramp, நெஞ்சிற்றடுக்க. நெஞ்சிளைக்க, inf. To become fearful, timid, cowardly. நெஞ்சிற்பாரம், s. (fig.) Burden or weight of responsibility oppressing the heart. 2. Sorrow of heart. நெஞ்சுகரிப்பு--நெஞ்சுக்கரிப்பு, v. noun. A nausea in the throat. நெஞ்சுகாய, inf. To become dry, gnawing, &c., as the breast in disease, causing thirst, &c. 2. [prov.] To faint as the heart through sorrow, fear, &c. நெஞ்சுக்கட்டு-நெஞ்சுக்கோழை, s. Pectoral disease from phlegm, as asthma. நெஞ்சுக்குத்து--நெஞ்சுவலி, s. Pain in the chest. நெஞ்சுதட்ட, inf. To tap the breast in defiance, as a challenge. 2. To tap the breast with a boast of doing an exploit. நெஞ்சுதுடித்தல், v. noun. Throbbing of the heart from fear. 2. Sympathizing with one in affliction, பரிதாபப்படல். நெஞ்சுத்தடிமல், s. Catarrh seated in the breast, cold and cough. நெஞ்சுத்துணிகரம்--நெஞ்சுத்துணிவு, s. Boldness of heart, heroism, intrepidity. நெஞ்சுநெஞ்சென்றுகுத்துதல், v. noun. Striking the breast with the tips of the fingers, in bewailing the dead, &c. See மார்படித்தல். நெஞ்சுநோ, s. Pain in the breast. 2. (fig.) Grief of heart. நெஞ்சுபக்கிடுதல், v. noun. Being struck with sudden fear or sorrow. நெஞ்சுபதறுதல், v. noun. Fluttering of the heart at the sight of a distressed object, of unjust suffering in another, or of danger of injustice to one's self. நெஞ்சுபுண்ணாக--நெஞ்சம்புண்ணாக, inf. To be grieved, wounded at heart. நெஞ்சுப்பள்ளம், s. [prov.] Pit of the stomach. நெஞ்சுரம், s. Bold-heartedness. நெஞ்சுரப்பானவன், appel. n. A hardhearted man. See உரம். நெஞ்சுவறட்சி, s. Dryness of the chest when cough causes no expectoration. நெஞ்சுவிடுதூது, s. A poem in which the heart is personified as a messenger to a lover, ஓர்பிரபந்தம். 2. One of the fourteen treatises of the Agama philosophy. See சைவசித்தாந்தம், under சித்தாந் தம். நெஞ்சுறைப்பு, s. Boldness of heart, intrepidity. நெஞ்செரிதல், v. noun. Envying, பொ றாமைப்படுதல். நெஞ்செரிப்பு, v. noun. Nausea from eating to excess, or from eating acids, sweets, &c. 2. Pain in the stomach, heart-burn. 3. (fig.) Envy, பொறாமை. நெஞ்செலும்பு, s. The sternum. See எலும்பு. நெஞ்சைக்கல்லாக்க, inf. To harden one's own or another's heart. நெஞ்சைக்குமட்டல், v. noun. Nausea. See குமட்டு. நெஞ்சைப்பிடிக்க, inf. To take by the throat. நெஞ்சைப்பிளக்க, inf. To split the breast. 2. (fig.) To cause great grief. நெஞ்சையுவட்ட, inf. To loathe. See உவட்டு, v. நெஞ்சோர்மம், s. Bold-heartedness, as நெஞ்சுத்துணிவு; [ex ஓர்மம்.] 47)

mantam (p. 343) s. Slowness, tardiness, தாம தம். 2. Dulness, stupidity, கூர்மையின்மை. 3. A disease, indigestion, dyspepsia, அசீர ணம். 4. Meanness, smallness, worthlessness, அற்பம். 5. [in music.] Lowness of tone, மந்தவிசை. 6. [in astron.] Anomaly. 7. The first equated heliocentric longitude. 8. Drunkenness, வெறி. W. p. 642. MANDA. 9. (சது.) A churning stick, மத்து. (Sa. Mant'ha.) அவனுக்குமந்தங்கொடுக்கும். That will give him indigestion. மந்தம்அடிபட்டுப்போயிற்று. Indigestion is removed. மந்தகதி, s. A slow pace, தாமதநடை. மந்தகாசம், s. A species of consumption. 2. [S't. மந்தஹாசம்.] A smile. See மந்தாசம். மந்தகுணம், s. Dulness, apathy, stupidity. மந்தகேந்திரம், s. [in astron.] Argument of anomaly. மந்தச்சா, s. [in astron.] Equation to the centre. 2. Table of மந்தச்சா. மந்தபரிதி, s. Epicycle used for computing the first inequality of a planet. மந்தபலம், s. [in astron.] The anomalistic equation of a planet. மந்தப்படுதல், v. noun. Being torpid --as the bowels. 2. Being slow, dull, inactive, lagging. மந்தமா, s. An elephant--as a slowgoer, யானை; [ex மா.] (சது.) மந்தமாருதம், s. The south wind--as gentle, தென்றல். மந்தவாரம், s. Saturday, சனிக்கிழமை; [ex மந்தன்.] மந்தவிசை--மந்தவோசை, s. The lowest pitch in music; [ex இசை, ஓசை.] மந்தன், s. A dull person. 2. The planet Saturn, as slow, சனி. (சது.) மந்தாசம்--மந்தாசியம், s. A smile, a gentel laugh, புன்சிரிப்பு; [ex ஆசம், ஆசியம்.] மந்தார்த்தம்--மந்தவரை, s. The first equated heliocentric longitude of a planet; [ex அர்த்தம்.] மந்தோச்சம், s. [in astron.] Apsis of a planet's orbit; [ex உச்சம்.] 27) *

veṟi (p. 401) s. Drunkenness, fury from liquor, மயக்கம். 2. [fig.] Anger, கோபம். (c.) 3. Confusion, perturbation, giddiness, கலக்கம். 4. Fermented palm-tree-sap, கள். 5. Fear, அச்சம். 6. A sheep, ஆடு. 7. Swiftness, சீக் கிரம். 8. A bad smell, நாற்றம். 9. A devil, பிசாசம். 1. The dance of a pujari possessed by an evil spirit, வேலனாடல். (சது.) வெறிகொள்ளல்--வெறியெடுத்தல், v. noun. Being drunk or mad from liquor, or anger; growing violent. வெறிக்குணம், s. An angry temper, கோபக்குணம். வெறியன், s. A drunkard; a mad man. வெறியாட, inf. To be drunk, to act like a drunken person. 2. To shake and gesticulate as though possessed, through incantations. வெறியாட்டு, v. noun. The agitation, and shaking, &c., of one possessed, சன் னதம். வெறியாட்டாளர், s. Bacchanalian dancers, தேவர்க்காடுவோர். வெறியோட, inf. To be in despair, as one who has lost a very dear friend, நம்பிக்கையற. 2. To become empty, as a house by the death of its inhabitants, வெறுமையாக. 3. To be overcome as by the sight of excessive brilliancy, திகைக்க. மின்னாருங்கண்கள்வெறியோடிவிட்டனவே...... The sight dazzled the luminous eyes. (பாரத.) 34)

veṟi (p. 401) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be drunk, or intoxicated, வெறிகொள்ள. 2. To be tantalized, to pant after, உண வுக்கேமாற. 3. To stare, திகைக்க. 4. To become lonely, solitary--as a palace, or a king's court in his absence, வெறுமையாக. (c.) அவனுக்குவெறித்தது. He is intoxicated. காலம்வெறித்துக்கிடக்கிறது. It is a time of dearth. வெறிக்கவுஞ்சினக்கவும்பார்க்கிறான். He looks furious. மரம்வெறித்துக்கிடக்கிறது. The tree has been lopped. (R.) வெறிக்கப்பார்க்க, inf. To stare at one as terrified. வெறித்தகாலம்--வெறிப்புக்காலம், s. A time of famine. வெறித்தநாய், s. A mad dog. 2. [fig.] A reproachful term for an indigent person, who at the sight of good food looks at it eagerly, like a dog. வெறித்துப்பார்க்க, inf. To stare. 2. To look with an angry face. வெறிப்பு, v. noun. Drunkenness, மது மயக்கம். 2. Great eagerness, or longing, as a consequence of privation. 3. Famine, பஞ்சம். வெறிப்பெடுக்க, inf. To be madly fond of any thing. 36)