ottirukkiṟcāṭci (p. 81) s. A concurring witness, a consistent evidence in the view of the world. காரியமெல்லாமொத்திருக்கிறது. All things lead to the same conclusion. 2. The affairs are all successful, favorable, satisfactory. 3. The matters suit in all points--as in a marriage, &c. 14)

ōrclpṇṇukiṟtu (p. 84) [prop. ஒழிதல் பண்ணுகிறது] To decide or settle a quarrel. 120)

kiṟākiṟāveṉl (p. 112) --கிறாவுதல், v. noun. Calling--as a peacock, ஒலிக்குறிப்பு. 20)

kiṟāy (p. 112) s. (local.) A green clod or sod. 21)

kiṟi (p. 112) s. Way, path, வழி. 2. Falsehood, a lie, பொய். (சது.) 22)

kiṟicu (p. 112) s. (port.) A crooked kind of dagger, crease, உடைவாள். See கிரிசு. 23)

kiṟicciṭutl (p. 112) v. noun. Creaking--as new shoes, a wheel, an oil-mill, a door; sounding--as a watchman's rattle, &c., ஒலிக்குறிப்பு. கிறிச்சான், s. [vul.] A watchman's rattle; also, a child's rattle, கிறிச்சுக்கருவி. கிறிச்சுச்செருப்பு, s. Creaking shoes. கிறிச்சுத்தலையணை, s. A rustling pillow. கிறிச்சுக்கிறிச்செனல், v. noun. Creaking. 24)

kiṟistuvm (p. 112) s. Christianity. (Rott.) கிறிஸ்தவன், s. A christian. 25)

kiṟu (p. 112) part. A characteristic of the present tense--as in செய்கிறேன், நிகழ்காலவிடைநிலை. 26)

kiṟukiṟu (p. 112) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To go giddy, dizzy; to whirl, தலைகிறுகிறுக்க. 2. To be confounded, confused, disconcerted, தடுமாற. அவன்கிறுகிறுத்துப்போனான். He was confounded. கிறுகிறுப்பு, v. noun. Giddiness, dizziness, whirling of the head; momentary bewilderment, தலைச்சுழற்சி. 2. Pride, haughtiness, செருக்கு. அவன்கிறுகிறுப்படங்கிற்று. His pride is brought down. கிறுகிறெனல், v. noun. Being giddy, dizzy, கிறுகிறுப்பு. 2. Moving rapidly, விரை வுக்குறிப்பு. தலைகிறுகிறென்றுசுற்றுகிறது. I am giddy, my head whirls. கிறுகிறென்றுசுழல, inf. To whirl, to turn round rapidly; to feel giddy. கிறுகிறென்றுவர, inf. To be seized with giddiness. 2. To come in a great hurry. 27)

kiṟukku (p. 112) s. Craziness, insanity, lunacy, eccentricity, பைத்தியம். 2. Self-importance, self-conceit, arrogance, அகம்பிரமம். See under the verb கிறுக்கு. கிறுக்கன், s. An eccentric or insane man. 2. A self-conceited, arrogant fellow. 28)

kiṟukku (p. 112) கிறேன், கிறுக்கினேன், வேன், கிறு க்க, v. a. To efface, blot out, obliterate, cancel, கிறுக்கித்தள்ள. 2. To scribble, to write with an iron pen, to grave, எழுத. இதையெழுதினதில்லை கிறுக்கினான். He has not written this well, he has scribbled. ஒருதுண்டுகிறுக்கியனுப்பிவிடும். Drop a line to him; scribble a line to him. கிறுக்கு, v. noun. Blotting, cancelling, obliteration, கிறுக்கித்தள்ளுகை. 2. A letter, character, or writing, எழுத்து. கிறுக்காயிருக்க, inf. To be scribbled over. கிறுக்கில்லாதவெழுத்து. A fair hand without any erasures. கிறுக்கெழுத்து. Letters or writing crossed out; letters or writing in which alterations are made. 29)

kiṟungkl (p. 112) v. noun. [vul.] Moving, stirring, shaking, அசைதல். அவன்சற்றுங்கிறுங்கவில்லை. He is not at all shaken. 30)

kiṟucṉ (p. 112) s. Saffron, குங்குமப்பூ, Crocus, L. 2. Turmeric, மஞ்சள், Curcuma, L. (M. Dic.) 31)

kiṟutu (p. 112) s. Insolence. See கிருது. 32)