ottukkoḷḷ (p. 81) inf. To assent, admit, accede to, allow, grant, concede, yield, acknowledge, சம்மதிக்க. 2. To fit, to be suitable, be convenient, comport with, தகுதியாக. 3. To take to account, credit, கணக்கிலேற்றுக்கொள்ள. காலமுநேரமுமொத்துக்கொள்ளவில்லை. The time and the season are not propitious according to the nativity which prognosticates evil, &c. 2. It is not a convenient time. இருவருமொத்துக்கொண்டுபொய்ச்சாட்சிசொன் னார்கள். They both gave false depositions by previous agreement. 16)

kaikkunīrkoḷḷ (p. 140) inf. To wash the hand, modeste for a call of nature, the hand being washed afterward. கைக்குள். Within one's power or influence. 2. Soon, immediately. கைக்குஆளில்லை. There is no body at hand to do the business. கையுங்கணக்குஞ்சரி. The expense is as great as the profit--a disadvantageous or losing concern. 5)

kaikkoḷḷ (p. 140) inf. To take of receive in hand, to occupy, to take or have in charge, ஒப்புக்கொள்ள. 2. To keep a law, to observe a day, a fast, &c., to practise rules, ordinance, &c., பேணிக்கொள்ள. 3. To receive, embrace, admit, welcome, adopt--as sentiments, அங்கீகரிக்க. சமயசாத்திரத்தைக்கைக்கொள்ளுகிறான். He conforms to the religion of the shastras. கடனைக்கைக்கொள்ள. To undertake or perform duties--such as devolve on one by the death of an ancestor, &c. 26)

kaiyrikkoḷḷ (p. 142) inf. To search for, to seek, தேட. 2. To gather, to take or carry along. (p.) 46)

kaiyēntikkoḷḷ (p. 143) inf. To pardon and receive--as an offending wife. 20)

kaivcmpṇṇikkoḷḷ (p. 143) inf. To take the possession of a thing, to get into one's possession, power, &c. 2. To secure the confidence, or gain the affections of one. 43)

koḷḷm (p. 147) s. Mud, slime, குழைசேறு. 16)

koḷḷi (p. 147) --கொள்ளிக்கட்டை, s. A fire-brand, நெருப்புவிறகு. கொள்ளிக்கெதிர்போனாலும், வெள்ளிக்கெதிர்போக லாகாது. You may oppose yourself to a fire-brand, but not to the planet Venus --said in reference to going East-ward when Venus is the morning star or Westward when it is the evening star. குடியிருந்தவீட்டிலேகொள்ளிவைக்கிறவன். An incendiary who sets fire to a house where he has received hospitality, i. e., one who returns evil for good. கொள்ளிகுடம்--கொள்ளியுங்குடமும், s. The fire-brand and water-pot which are carried by the chief mourner three times round the funeral pile previous to its being ignited. கொள்ளிக்கண்ணன், s. A fierce-eyed man. 2. One whose looks are blighting. 3. [prov.] A horse or bull with red eyes, deemed ominous. கொள்ளிக்கரப்பன், s. A kind of blain in children resembling scars from burning. See கரப்பன். கொள்ளிக்காற்குதிரை, s. [prov.] A horse with one white leg. கொள்ளிக்கொட்டான்--கொள்ளியெ றும்பு--கொள்ளிவாலெறும்பு--கொள்ளிவாயெறும்பு, s. An ant that stings. See எறும்பு. கொள்ளிசொருகுதல், v. noun. [prov.] To insert a brand in the roof of a house --as an incendiary. 2. To cause or bring about another's ruin. கொள்ளித்தேள், s. [prov.] A scorpion whose sting is very severe, ஓர்தேள். கொள்ளிவட்டம், s. A circle described in the air with a fire-brand by boys in play (p.) கொள்ளிவாய்ச்சர்ப்பம்--கொள்ளிவாய் விரியன், s. A serpent whose bite causes burning smart. கொள்ளிவாய்பிசாசு--கொள்ளிவாய்ப் பேய், s. Ignis fatnus, or jack-with-alantern, (lit.) a fire-mounthed-devil. கொள்ளிவாலி, s. [prov.] A cow or dog with the body black and tail white. கொள்ளிவைத்தல், v. noun. Setting fire in general. 2. Lighting the funeral pile,--as done by the chiefmourner. 3. Injuring or ruining a person, a family, &c. கொள்ளிவைத்துக்குடமுடைத்தல், v. noun Setting fire to the funeral pile and breaking a pot full of water, a funeral ceremony. 17)

koḷḷi (p. 147) s. The oleander-leaved Cacalia, எருமைநாக்கி. (M. Dic.) 18)

koḷḷiṭm (p. 147) s. The river Coleroon, --as கொல்லிடம்,ஓராறு. 19)

koḷḷiym (p. 147) s. The உமரி plant. 2. The புன்கு tree. (M. Dic.) 20)

koḷḷu (p. 147) s. Gram--as கொள். கொள்ளுக்காய்வேளை, s. A plant. See காய்வேளை. 21)

koḷḷai (p. 147) s. Robbery, plunder, pillage. devastation, depredation, sacking, பிறர்பொருளைக்கவர்கை. 2. Excess, abundance, copiousness, plenty, மிகுதி. (சது.) 3. An epidemic, a pestilence, a plague, பெருவாரி நோய்; [ex கொள்.] கொள்ளைக்கடிக்கப்போனேன். [prov.] I have been working without pay, for that bad man--spoken as an imprecation. கொள்ளைக்கும்ஊழிக்குந்தப்பு. Flee from devastating armies, and from epidemics. கொள்ளைக்குப்போனாலுங் கூட்டாகாது. One who intends to pillage, should not associate with others. கொள்ளாகொள்ளை, s. [prov.] Great abundance, plenty. கொள்ளைகொடுக்க, inf. To be plundered. 2. To allow plunder--as a general to his troops. கொள்ளைகொள்ள, inf. To plunder, to ravage, to spoil. 2. To usurp, to monopolize. 2. (p.) To engross the mind, affections, desires, &c. கொள்ளைக்காய்ச்சல், s. Epidemic fever. கொள்ளைக்காரர், s. Plunders, murderers. கொள்ளைநோய், s. As கொள்ளை. 3. கொள்ளைபோக--கொள்ளையாய்ப்போக, inf. To be plundered. கொள்ளையடிக்க--கொள்ளையாட--கொ ள்ளையிட--கொள்ளையெடுக்க, inf. To rob, plunder, sack, pillage, devastate. 2. To commit burglary. கொள்ளையாய்க்காய்க்க, inf. To yield abundantly--as trees, &c. (c.) கொள்ளையாய்க்கிடக்க, inf. To be in a state of devastation--as a town. 2. To be abundant. கொள்ளையுடைமை--கொள்ளைப்பொருள், s. Booty, spoil. ஒருகொள்ளை, s. A great abundance, or great number. See ஒரு. 22)

tōṟṟāngkoḷḷi (p. 264) --தோற்றாங் கோளி, s. [prov.] One who has been defeated; a coward; [ex தோல், v.] (c.) 71)

nraikkoḷḷu (p. 270) s. A kind of plant, சீர்க்கோழி, Dolichos, L. 104)