ottukkoṭukk (p. 81) --ஒத்துத்தர, inf. To give in lieu of a loss sustained, gain derived, &c.; to allow, to concede, to make an abatement or recompense, to relinquish a claim. 2. To allow in whole or in part sums due on another's account, to appropriate. 15)

kūṟaikoṭukk (p. 136) inf. To give the wedding cloth, as part of the marriage ceremony. 30)

kaikoṭukk (p. 140) inf. To give or present the hand. 2. To put forth the hand, for an undertaking. 3. To uphold, to support, to sustain in adversity, &c, to give assistance, to lend aid. 18)

kailākukoṭukk (p. 143) inf. To support one with the hand. 40)

koṭu (p. 145) s. A poetic contraction of the gerundial participle கொண்டு. (p.) பையக்கொடுபோனார். He carried [it] very gently.

koṭu (p. 146) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To give, grant, afford, bestow, present, ஈய. 2. In combination, to issue--as commands; கட்டளையளிக்க; to communicate, impart--as knowledge, அறிவிக்க; to supply, give aid, உத விசெய்ய; to stay with the hand, or give support, முட்டுக்கொடுக்க; to create, give existence--as the Supreme Being, சிருட் டிக்க; to give place, to yield, இடங்கொடுக்க. Note.-- This word is generally used in its direct meanings of give, &c., only when there is a receiver, so as to correspond with வாங்க. It is therefore, except as to the elephant, incorrectly, though commonly, used in reference to the lower animals, Strictly also it implies the giving of a superior, to an inferior; but these distinctions are little noticed. When combined with the gerund of another verb or with a noun, the meaning is often modified--as சொல்லிக்கொடுக்க, to instruct, to teach; காட்டிக்கொடுக்க, to betray; முதுகு கொடுக்க, புறங்கொடுக்க, பின்கொடுக்க, to turn the back, to flee. கொடுப்பதொழியேல். Cease not to give [the poor.] கொடுக்கல்வாங்கல், v. noun. Dealing, bargaining. 2. Lending, borrowing, &c. அவனுக்குமெனக்குங்கொடுக்கல்வாங்கலுண்டு.... He and I have business transactions together. கொடுக்கல்வாங்கல்பண்ண, inf. To deal, bargain, barter; to lend and barrow. கொடுக்குமதி, s. [prov.] What is due to one, a debt. கொடாமை, v. noun. Not giving, withholding. கொடான். He will not give. கொடுத்துக்காட்ட, inf. To give and thus unintentionally encourage further application. கொடுத்துக்காட்டினால்விடார்கள். If you give way and encourage them, they will not let you be quiet. கற்றுக்கொடுக்க, inf. [loc.] To teach. சாகக்கொடுக்க, inf. To lose by death-as a mother her child, &c. புருஷனையுமகனையுஞ்சாகக்கொடுத்தேன்..... I have given my husband and son to death--lost them by death. நிறங்கொடுக்க, inf. To tinge, give a color. 2. To be sleek, smooth, plump-as a person in health. பால்பழங்கொடுக்க, inf. To present milk and peeled plantain--as the bride, to the bridegroom; the first food supplied to him. பெண்கொடுக்க, inf. To give a girl in marriage. முடித்துக்கொடுக்க, inf. To finish and give to another. 2. To marry; to give in marriage. வாங்கிக்கொடுக்க, inf. To take and give, that is, buy for another. கொடுப்பன--கொடுப்பனை, v. noun. Giving in marriage, கொள்வனை is receiving or marrying. எங்களுக்குமவர்களுக்குங் கொள்வினைகொடுப்பினை யில்லை. We do not intermarry. 6)

koṭuku (p. 146) கிறது, கோடுகினது, ம், க, local. a change of ஒடுங்கு.] v. n. To shrink or shrivel up with cold; to shiver with cold, to sit, or perch, &c., shivering with cold, குளிராலொடுங்க. 2. To be set on edge --as the teeth, பற்கூச. கொடுகிக்கொண்டிருக்க, inf. To be shrivelled, reduced in size, &c., with cold as a bird, &c. 2)

koṭukoṭu (p. 146) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To feel very cold, shivering, கூதற் கொள்ள. (c.) 7)

koṭukoṭṭi (p. 146) s. One of the three dances of Siva, சிவன்கூத்து. 2. A dance of Skanda, குமரனாடல். 3)

koṭukki (p. 146) s. A hooked iron bar to fasten doors, கதவின்கொடுக்கி. 2. A clasp for an ornament, பணிப்பூட்டு. 3. [prov.] A class of plants, as தேட்கொடுக்கி. 4)

koṭukku (p. 146) s. The sting of a wasp, hornet, or scorpion, தேள்முதலியவற்றின்கொ டுக்கு. 2. The cloth passed between the legs and tucked up close behind, பின்கோவணம். 3. The claws of a crab, lobster, &c., கவைத் தாள். கொடுக்கன்--கொடுக்கான், s. [prov.] A small kind of scorpion, தேள்; [ex கொ டுக்கு, sting.] கொடுக்காடுபிடித்தல், v. noun. A kind of play with children. கொடுக்குக்கட்ட, inf. To tuck up the cloth closely. கொடுக்குக்கட்டிநிற்க, inf. (fig.) To be firmly resolved on a thing. 2. To be earnestly engaged in an enterprise. கொடுக்காலேகொட்ட, inf. To pierce or strike with a sting. கொடுக்காலிடுக்கிக்கொள்ள, inf. To pinch or take up with the claws. 5)

koṭungkai (p. 144) s. The inside of the bent arm. See கொடுங்கை. 16)

koṭungkai (p. 146) s. The inside of the bent arm. (See கை.) 2. A knob-like bend at the abutments of an arched ornament of a car, &c. 3. The over-hanging border cornices of projections on the sides, or front of a house, &c, வீட்டின்கொடுங்கை. 4. [prov. little used.] Severity, cruelty, harshness, குரூரம்; [ex கொடுமை.] 8)

koṭungkōpiccilai (p. 146) s. A kind of stone of a yellow color, மஞ்சட்கல். 9)

koṭuti (p. 146) s. [prov.] A peg for fastening a tenon in a mortise, &c., மரவாணி. 10)