kuṇṭṭu (p. 118) s. [prov.] Ear of corn. See கி ணாட்டு. 9)

kuṇṭṭu (p. 118) கிறது, குணட்டினது, ம், குண ட்ட, v. n. [prov.] to wanton, to wheedle, to speak amorously--as a courtezan, மயக் கிப்பேச. 2. To whine in jest; to speak saucily--as petted children, செல்லங்கொஞ்ச. 3. To caper about--as a dog, துள்ளிவிளையாட. 10) *

kuṇṭṇi (p. 118) s. [vul.] Backbiting, slander, calumny, குறளை. குண்டணிக்காரன், s. Calumnitor. குண்டணிசொல்ல, inf. To backbite. 32) *

kuṇṭṉi (p. 118) s. A short, crooked and wicked woman, வசவி. (சது.) 37)

kuṇṭṉ (p. 118) s. [local.] A son born in adultery--as குண்டகன், 2. A slave, அடிமை. 38)