ēṭṭikkuppōṭṭi (p. 78) s. (Tel.) Cross-answers, retort, captiousness, indirect answers, ஆமென்பதற்கல்லவெனல். ஏட்டிக்குப்போட்டிசெய்ய, inf. To oppose, rival, clash. 21) *

klukkuppilukku (p. 96) s. [com.] Attractive and tinkling sounds, made by a woman or children decked with ornaments, tinkling, clinking, ஆபரணத்தாலெழுமொலி. கலுக்குப்பிலுக்குப்பண்ண, inf. To make ornaments tinkle by design, as is done by dramatic personages. 262) *

kāyccukkuppi (p. 104) s. [impr. for காச குப்பி.] A glass vessel used in sublimation; an alembic, a still, திராவகக்குப்பி. Wils. p. 27. KACHAKUPEE. 95)

kuppm (p. 121) s. [a change of கும்பம்.] A village of small houses and huts--as of fishermen, &c., கிராமம். 2. (Rott.) A kind of coin from Acheen, அச்சிநாணயம். குப்பக்காடு, s. A village where many huts are gathered. குப்பக்காட்டான், s. A குப்பம் man, a rustic, a clown, நாட்டுப்புறத்தான். குப்பங்குடியேற்ற, inf. [prov.] To establish a குப்பம் village. 34)

kuppl (p. 121) s. [vul. from குப்பம்.] A heap or collection--as of manure, &c., குவியல். 2. A multitude, a company, கூட்டம். குப்பல்குப்பலாய், adv. In crowds; in torrents. குப்பல்குப்பலாய்க்கூட்ட--குப்பல்குப் பலாய்க்குவிக்க, inf. To heap up, to lay on heaps. குப்பல்விளையாட்டு, s. A play of children in sand.

kuppāyam (p. 122) s. A cloak, a coat, a bodice; a jacket with short sleeves, worn next the body, especially by women; also a cuirass or quilted jacket, worn as armor, கவசம், Wils. p. 232, and 239. KURPPASA. குப்பாயசம், s. The body--as covered with a குப்பாயம் coat, சரீரம். (p.) 2) *

kuppi (p. 122) s. A Phial, a flask, a bottle, ஓர்விதகுடுவை. Wils. p. 239. KUPEE. 2. A small golden ornament, worn on the hair of women, மாதர்சிரசணியுளொன்று. 3. The screw of a lute, யாழின்குப்பி. 4. A ferrule or knob at the end of a scabbard, bullock's horns, elephant's tusk, spout of a kettle, &c., பூண். 5. [prov.] An ear-ring of a particular shape, குப்பிக்கடுக்கன். காசிக்குப்பி, s. A phial containing holy water from the Ganges at Benares. குப்பிமுடிக்க, inf. To fasten the குப்பி ornament in the hair-tuft. குப்பிச்சாரம், s. A mineral salt, காசிச் சாரம். குப்பிலவணம், s. A medicinal salt, வளையலுப்பு, Fel vitri, L. குப்பிவைப்பு, s. The process of chemical preparation in an alembic. 2 The materials for the chemical preparation. குப்பிக்குட்சமைந்தகன்னி, s. A kind of arsenic, பஞ்சபட்சிபாஷாணம். 3)

kuppuṟu (p. 122) கிறேன், குப்புற்றேன், வேன், குப் புற, v. n. To fall prostrate, on the face and front of the body, முகங்குப்புறவிழ. 2. To incline the face downwards, தலைகுனிய. 3. To pass over, to leap over, கடக்க. 4. to jump down, பாய. பிள்ளைகுப்புற்றுக்கொள்ளுகிறது. The child lies with the face downwards. குப்புறத்தள்ள, inf. To throw one down upon the face. குப்புறப்படுக்க--குப்புறக்கிடக்க, inf. To lie, or sleep, on the face. குப்புறப்பிடிக்க, inf. To hold--as an infant--with the face downwards. குப்புறவிழ-குப்புற்றுவிழ, inf. To trip and fall forward, to fall flat on the face --generally involuntarily. குப்புறவிழுந்துபடுத்துக்கொண்டான். He lay flat on his face, obstinately refusing to rise. 5)

kuppuẕāy (p. 122) --குப்புழை, s. [prov.] A kind of creeper, the leaves of which serve as food for cattle. 4)

kuppai (p. 122) s. A collection, a heap, குவி யல். 2. A clump, a group, கூட்டம். 3. A hillock, மேடு. 4. Sweepings, rubbish, fragments, கூளம். 5. A dunghill, a hillock of sweepings and other refuse, குப்பைமேடு. 6. Dung; excrement, human dung--in decent language, கஷ்டம். பணக்குப்பை, s. Abundance of money. குப்பைமேடு, s. A heap or hillock of sweepings or rubbish. குப்பையாகவிருக்க, inf. To be in confusion--as goods, &c. 2. To be crowded, or thick--as herbage. 3. To be abundant, plentiful--as money, &c. குப்பைபோட--குப்பைவைக்க, inf. To cast peel, parings, refuse, &c., on the floor. 2. To manure with sweepings, rubbish, &c. குப்பைகிளைக்க--குப்பைசீக்க, inf. To tear or scratch up a dunghill, a heap of sweepings, &c--as a hen. குப்்பைகூட்ட--குப்பைபெருக்க, inf. To sweep up rubbish. குப்பைக்காரன், s. (fem. குப்பைக்காரி.) A sweeper of the streets, a scavenger. குப்பைவாரி, s. A garden-rake, வாரு கோல். See குப்பைக்காரன். குப்பைக்கீரை, s. A kind of weed. See under கீரை. குப்பைப்பருத்தி, s. A plant, ஓர்பருத் தி. See under பருத்தி. குப்பையன், s. (fem. குப்பைச்சி.) A sloven, in contempt, அழுக்கடைந்தவன். 6)

kuppaimēṉi (p. 122) s. A kind of plant, a vermifuge, an antidote to poisonous bites --also used for food, ஓர்பூடு, Acalypha Indica, L. 7)

cngkngkuppi (p. 155) s. A shrub with an offensive smell--as பீநாறிச்சங்கு. 20)

ctkuppi (p. 158) --சதகுப்பை, s. Dill, ஓர் பூடு. Anethum sowa, L. Bishop's-weed. 27)

crkkuppurkku (p. 166) s. [vul.] A repeated sound produced by the creaking of the shoes, ஒலிக்குறிப்பு. 2. (fig.) Foppishness, pedantry, கோலாகலம். 28)

cḷkkuppuḷkkeṉl (p. 173) v. noun. [vul.] Sounding splashy. See சழக்குச்சழக்கென. 20)