kōpi (p. 150) --கோவி, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be angry, indignant, malicious; to take amiss, to take umbrage, to be affended, to frown, reprove, check, resent, வெகுள. 2. To be morbidly irritated, to be virulent--as an ulcer, &c., சினக்க; (from Sa. Kopa.)--Note. It has sometimes a transitive sense governing as accusative. அவனைஏன் கோபிக்கிறீர். Why do you chide him? கோபித்துக்கொள்ள, inf. To be offended, piqued, displeased with. 2. To reprove, to reprimand, to reprehend. கோபித்துப்பார்க்க, inf. To look angrily, to frown. 65) *
