utāram (p. 60) s. Liberality, generosity, munificence, கொடை. 2. Boldness or confidence in speaking, eloquence, manliness in carriage and address, clearness of perception and judgment, தாராளம். 3. (fig.) Assumed authority in speech, or action, self-consequence, taking liberties with a superior, மேட்டிமை. Wils. p. 147. UDARA. 4. [in rhetoric.] The chief point in a sentence which though not expressed, is clearly implied, குறிப்பிற்றோன்றியபொருள். உதாரகுணம்--உதாரத்துவம், s. Liberality, generosity, munificence, bountifulness, கொடுக்குங்குணம். உதாரன்--உதாரி, s. A liberal person, கொடையாளி. 2. A person of good address and confidence, manliness, &c., பேச்சுத்தீரமுள்ளவன். 10)

ēkpōkm (p. 77) s. Mutual enjoyment of the sexes, ஒருதன்மைத்தானவின்பம். 2. Mutual love, reciprocal enjoyments in wedlock. மனைவியுங்கணவனும் அன்னியொன்னியமாயி ருக்கை. 3. The stoicism of the ascetic to whom praise and dispraise, pleasure and pain, &c. are equally indifferent, சுக துக்கங்களைச்சமமாகநினைக்கை. 4. Indifference, recklessness, libertinism, regardlessness of God and man, மனதின்படியனுபவிக்கை. 13)

kaiccrcm (p. 140) s. Rough play, handling one rudely, indecent or wanton sport, taking liberties with one's person. 38)

kaiprimāṟ (p. 141) inf. To touch, to handle, to finger dishes, &c., at table; considered unpropitious. 2. [in burlesque.] To fight, to scuffle, to exchange blows. 3. To take improper liberties with a woman. 4. To appropriate property unlawfully, to embezzle. 38)

caracam (p. 166) s. Complaisance, courteousness, good humor, merriment, இனியகுணம். (Sa. Sarasa. relish.) 2. Joking, jesting, sport, mimicry, mockery, banter, பரிகாசம். 3. Wanton sport, காமச்சேஷ்டை. (Sa. Sarasa, impassioned.) (c.) சரசகுணம், s. A courteous disposition. சரசக்காரன், s. A jester, joker. 2. Scoffer, banterer, mocker, a mimic. சரசங்காட்ட, inf. To make mouths, faces or gestures at a person; to mimic, make game of, to deride. சரசத்திலே கொண்டுபோக, inf. To make excuses in sport; to retract under pretence of having been only in jest. சரசப்பேசு்சு--சரசவார்த்தை, s. Humoursome language, pleasantry, jest. சரசமாய்க்கொண்டுவர, inf. To train up persons to any work in a pleasant manner. சரசமாய்ச்்சொல்லிக்காட்ட, inf. To explain in a pleasing manner. சரசம்பண்ண--சரசஞ்செய்ய, inf. To jest, joke. 2. To mock, scoff. 3. To sport or dally wantonly, to take unbecoming liberties with one of the other sex. சரசம்பேச, inf. To scoff, talk wantonly. சரசலீலை, s. Jesting, banter. சரசி, appel. n. One of a pleasant temper, இனியகுணி. 2. A jester, a humerous person, பரிகாசக்காரன். (சது.) 31)

crvu (p. 168) கிறேன், சருவினேன், வேன், சருவ, v. n. To dally with, sport with fondly, சர சஞ்செய்ய. 2. (a change of சரிய, (R.)) To slip or slide off, as a garment, நழுவ. 3. v. a. To assail, assault, attack, தாக்க. (c.) 4. (p.) To light on, pitch upon, glance on with a sinister design, கொழுவ. 5. (சது.) To give a sign by a gesture, to gesticulate, சைகைகாட்ட.--Note. This word is used with the ablative of place. அவளோடேசருவுகிறான். He begins to take liberties with her. அவனோடேசருவுகிறான். He falls on him. சருவிக்கொண்டுபேசுகிறான். He speaks fondly, or softly, in courtship. சருவாதவன், s. An inexperienced suitor. (R.) கையாற்சருவ, inf. To attack. சருவல், v. noun. Dallying, fondling, &c., கொஞ்சுதல். சருவு, v. noun. Assault, attack, molestation, outrage, கிட்டுகை. 2. An oblation to the gods--as சரு. 3. [improp. for சரி வு.] Declivity, steep sides of a rock. 17)

cingkaṉ (p. 181) s. One of the fowler tribe, குறவன். A dramatic term. சிங்கி, s. A female of the fowler tribe, குறத்தி. A dramatic term. 2. (fig.) A bold, immodest woman, கொடியவள். (c.) சிங்கிநாதம், s. (Tel.) Assuming airs, a display of vanity; taking liberties, wantonness, நூனாதிக்கம். (c.) Brown. p. 162. சிங்கியடிக்க, inf. To take liberties, as a masculine woman. 2. To beat the sides with the elbows. 3. [prov. fig.] To be straightened in circumstances, முட்டுப்பட. 57)

cēṭṭai (p. 207) --சேஷ்டை, s. Coming into existence, or operation; production, evolution, appearance, or modification in nature, இயக்கம். 2. Moving, motion, gesture, gesticulation, அசைகை. 3. Action, operation, doing, performance, செய்கை, W. p. 331. CHE'SHTA. 4. (c.) Useless, o idle habits--as carrying the head on one side, shaking the leg, &c., making faces. grimace, அங்கச்சேட்டை. 5. Unpleasant, disagreeable or indecent actions, habits, gestures, liberties taken, &c., கோரணி. 6. Trouble, annoyance, தொந்தரவு. 7. Caprice, whim, fancy, freak, மனச்சேட்டை. 8. Fanciful trick, prank, antic, gambol, குதி ப்பு. 9. (p.) Elder sister, அக்காள். 1. The goddess of misfortune, மூதேவி. 11. A matron, a lady, a woman of distinction, பெரு மையிற்சிறந்தவள். 12. The sixteenth lunar asterism, விசாகநாள். 13. The eighteenth lunar asterism, கேட்டைநாள். 14. (R.) A winnowing fan, முறம். சேஷ்டாதேவி, s. The goddess மூதேவி. சேஷ்டைகல்லி, s. Different gesticulation of young children, as in fondling. (Rare.) Compare சஷ்டகல்லி. குரங்குச்சேட்டை, s. Mimicry. See குரங்கு. கைச்சேட்டை, s. Ungraceful gestures of the hand. See கை. தருமச்சேட்டை, s. A fan full of corn, set aside at the threshing floor in order to be given to the poor. (R.) மரணசேஷ்டை, s. Convulsions at the approach of death. சேட்டைக்காரன், s. A man full of tricks, gestures, &c. 2. One of indecent gestures, &c. 3. One who plays roughly, &c., 4. A caperer, one who makes ludicrous gestures, &c. சேட்டைபண்ண, inf. To make idle or indecent gestures. 2. To play pranks, to caper, gambol, gesticulate. 3. To play roughly with a disease. 5. To trouble, annoy. 6. To form, create, produce, evolve--as words, from primituve matter. வியாதியடிக்கடிசேட்டைபண்ணுகிறது. The disease shows itself, or annoys, again and again. சேட்டைப்பட, inf. To be formed or created, to rise, or come into existence --as the universe; be evolved out of primitive atoms. (தீ. 176.) 32)

tṉku (p. 231) கிறேன், தனகினேன், வேன், தனக, v. n. [prov. for குனுகு, v.] To wanton, dally, to take improper liberties, சரகஞ் செய்ய. 2. To be jolly, mirthful, merry, உள்ளங்களிக்க. (See தன்கு.) 3. To pick a quarrel, to be out of humor, as a brother with a sister-in law, பொர. (Jaffna usage.) தனகித்தனகிவருகிறாள். She comes taking liberties with me. 15)

mutiraṉ (p. 357) s. A wicked fellow, a vile person, துர்ச்சனன்; [ex Sa. Mudira, a libertine.] 7)

viṭu (p. 392) கிறேன், விட்டேன், வேன், விட, v. a. To set at liberty, to release, to despatch, அனுப்ப. 2. To emit, issue, give out, as the clouds, பறியவிட. 3. To let flow as water, வெளிப்படுத்த. 4. To quit, leave, forsake, abandon, துறக்க; [ex Sa. Vit'a, to break.] 5. To get rid of, part with, கழிக்க. 6. To permit, let, give leave, விடைகொடுக்க. 7. To cease, discontinue, ஒழிய. 8. To split, பிளக்க. இவ்விடத்தைவிட்டுப்போனான். He has left this place. போய்விட்டான். He is gone. அவன்வராவிட்டால். If he do not come. இல்லாவிட்டால். If not. அவனைவழியனுப்பினான். He accompanied another a little way and took leave. அவனைப்போகவிடாதே. வாணம்விட்டார்கள்..........They discharged rockets. அதைவிட்டுவை. Leave it as it was. அந்தஉத்திரம்விட்டுப்போயிற்று. The beam is broken சாதந்தண்ணீர்விட்டுப்போயிற்று. The boiled rice has become watery. விடாக்காய்ச்சல்--விடாச்சுரம், s. A continued fever, a hectic. விடாச்சுரத்துக்குவிஷ்ணுகரந்தை. The plant, Sph&oe;ranthus Indicus, a specific for a hectic. விடாதகண்டன், s. A persevering man. விடாதவாகுபெயர், s. Instrumental nouns used for the agent, as in குதி ரையால்அவ்வூர்கொள்ளையிடப்பட்டது, that town was plundered by the horse [cavalry.] விடாப்பிடி, s. Taking and keeping hold of a person. 2. Tenaciousness, pertinacity. 3. Unchangeableness, ஒரு கண்டசீர். விடாமழை, s. Unceasing showers, as அடைமழை. விடுகதை, s. A riddle, an enigma. விடுகதைவிடுவிக்கிறது. Solving a riddle. விடுகாசு, s. Small money for change. 2. [com விடுகாசுவளையல்.] A kind of glass arm-ring. விடுகாலி, s. A cow at large, கட்டமாடு. 2. A person under no restraint, a libertine, துர்த்தன். விடுகுறை--விட்டகுறை, s. That which is left for a future time.--oppos. to தொ டுகுறை, தொட்டகுறை 2. As விடுதுறை. விடுகோலெருது, s. A spare bullock. (R) விடுதுறை, s. A stopping place in singing, reading or in explaining verse. விடுதேங்காய், s. Cocoa-nuts moved by magic. விடுந்தலைப்பு, s. The front end of a cloth, முன்றானை (சது.) விடுபட, inf. To be left, abandoned, relinquished, விட்டுவிடப்பட. விடுமுறை, s. Vacation or holidays in a school. விட்டடி, s. The line just read--as விட் டடியுந்தொட்டியுமவனுக்குத்தெரியாது, he does not know the beginning nor the end, of a discourse. விட்டவர், appel.n. Enemies, பகைவர். 2. Ascetics துறந்தோர். (சது.) விட்டவாகுபெயர், s. A figure in which the name of a person or thing is used for its adjunct--as கங்கைக்கணிடைச்சேரி. விடேன்தொடேனென்றுநிற்கிறது. Refusing to leave off. விட்டிசைத்தல், v. noun. A di&ae;resis, or sounding one syllable as two, பிரிந் திசைத்தல். விட்டுக்கொடுக்க, inf. To put one forward, &c., in order to try how a matter will go. 2. [prov.] To disclose secrets. 3. To roll a cocoa-nut in the new year's game to be struck by a competitor. 4. To pimp. விட்டுமாற, inf. To take another course; in change in principles or conduct. விட்டுவாங்கி, appel. n. [prov.] One who lends his wife for gain. விட்டுவிட, inf. To forego, to resign, to relinquish. விடுகை--விடுதல், v. noun. Leaving, dispensing with; sending away; setting at liberty, casting or throwing. 11)